okmeydanı'nın sesi

Pardon ama NE BEKLİYORSUNUZ MAHALLEMİZDE?

2011-04-26T01:11:00.001+03:00

Yüksek seçim kurulunun BDP milletvekili adaylarını veto etmesi sonucu bu duruma tepki gösteren kürt halkına AKP imamın ordusuyla tavizsiz saldırıyor.

Türkiye'de veto krizi çözüldü ancak Bismil'de çıkan çatışmada polisin saldırısı sonucu bir kişi hayatını kaybetti. Başbakan Kürt halkının hakkını aramasına, polisin tavizsiz saldırısına karşı en ufak bir açıklama yapmayıp sessiz kalmayı tercih ediyor. Ancak başbakanın seslerini mahallemizde hissedebiliyoruz.Üç gündür Okmeydanı sokaklarını abluka altına alan AKP’nin polisi, insanlara keyfi yere kimlik kontrolü uygulaması yapıyor, gençleri tokatlıyor, bizlere sokağımızda oturduğumuz için "ne bekliyorsunuz burda" diyerek mahallemizde terör estiriyor...

Pardon ama bu soruyu bizim sormamız gerekmiyor mu!... NE BEKLİYORSUNUZ MAHALLEMİZDE?

İnsanları keyfi yere kimlik kontrolüne tutan polis yozlaştırma, ajanlaştırma, sorgulama politikalarıyla mahalle halkını cezalandırmaya çalışıyor.En ufak bi olayda bütün mahalleyi biber gazına boğmaktan geri kalmıyor... "Ne bekliyorsunuz burda s...tirin gidin evinize" sorusuna karşılık, siz neden bekliyorsunuz kendi mahallemizde rahat rahat gezemeyecek miyiz cevabını alan polisler derslerini çok iyi çalışmışlar, başlıyorlar acitasyona..."Sizin evinize molotof atmasınlar diye, sizin güvenliğinizi sağlamak için, mahallenizde rahat rahat dolaşabilmeniz için geliyoruz buraya, güvenin bize..."

Nasıl ve neyinize güveneceğiz biz sizin, ve iktidarınızın?
Kürt açılımı yapıyorum diyeceksin, sonra ileri demokrasi adı altında kck operasyonlarıyla belediye başkanlarını alacaksın. Kürt açılımı yapıyorum diyeceksin kürt halkını temsil eden milletvekili adaylarını veto edeceksin. Alevi açılımı diyip Maraş'ın failleriyle bizleri aynı masaya oturtmaya çalışacaksın. Alevi açılımı deyip cem evlerine cümbüş evi diyeceksin, Madımak otelini müze yapmayacaksın. Darbecilerle hesaplaşıyoruz diyip Erdal Erenin adını anıp ağlayacaksın, sonra yine ileri demokrasi adı altında Mahir Çayan anmasına katıldığı için gençleri hapse atacaksın. Davos’da İsraile "van münit" diyip, ikili anlaşmalara devam edeceksin, Mübareğe halkın sesine kulak ver diyip, kendi halkının üzerine İsrail'den aldığın uçaklarla bombalar yağdıracaksın...

Sizlere güvenmiyoruz, mahallemizde polis istemiyoruz...

Haklarını arayanlar kazanıyor!

2011-04-22T15:34:00.000+03:00

İki aydır maaşlarını alamayan taşeron tersane işçileri patrona "dur" dedi.

Haliç Tersanesi'nde taşeron şirket de çalışan işçiler yaklaşık iki aydır maaş alamadıkları için sabah 19 Nisan Salı günü saat 8:00'de bir araya gelerek bir toplantı gerçekleştirdiler. Toplantıda işçiler maaşlarını nasıl alacaklarını tartıştılar. Maaşlar gelene kadar iş bırakma, patronla görüşme, şalter indirmek gibi öneriler konuşuldu. İşçiler öğle saatine kadar çalışıp sonrasında topluca patronla görüşme kararı aldı.

Öğle saatinde patronla görüşmeye giden 10 işçi aralarında bir temsilci seçti. Taşeron şirket patronu karşısında on işçiyi görünce şaşkınlığını gizleyemedi ve "hoşgeldiniz buyrun arkadaşlar çay için" şeklinde sabrı taşan işçileri yatıştırmaya çalıştı. Bunu reddeden işçiler hep birlikde patronun karşısında dikildi ve sözcü işçi maaşların hemen yatmasını, işe gidip gelecek yol paraları bile olmadığını belirtti. Taşeron patron ilk etapta maaşların ne zaman geleceğini bilmediğini ve maaş işleriyle muhasebenin ilgilendiğini söyledi. Ancak işçilerin eli boş dönmeye niyeti yoktu. "Bu güne kadar sorunsuz çalıştık, şu saatden sonrada tatsızlık çıkmasını istemeyiz..." diyen işçiler patrona yalan söyleme şansı bırakmadılar. Köşeye sıkıştığını anlayan taşeron patron işçilere ; " sizi çok iyi anlıyorum arkadaşlar, sizleri zor durumda bıraktık biliyorum, söz veriyorum yarın paralarınız gelecek" diyerek geri adım attı. İşçilerde yarın para gelmezse iş bırakacaklarını söyleyerek dışarı çıktılar.

Çarşamba günü sabah saatlerinde tekrar bir araya gelen işçiler bugün para gelmezse ne yapacaklarını tartıştılar. Düşünceler ortaktı: İş bırakmak...Öğle saatlerinde maaşların yattığını öğrenen işçiler hep birlikte patrona gittiler ve yalnızca 12 kişinin parasının yattığını öğrendiler. Salı günü 10 işçi patronla görüşürken korkularından sesini bile çıkaramayan diğer işçiler "keşke bizde 10 kişiyle beraber patrona gitseydik bugün onlarla beraber maaşlarımızı alırdık" dediler ancak fayda etmedi, yalnızca hakkını isteyen 10 işçinin ve daha önce işten çıkarılan 2 işçinin maaşları gelmişti. 30 kişinin çalıştığı taşeron firmada hakkını arayan 12 işçi kararlılıklarıyla patrona geri adım attırdılar ve maaşlarını aldılar ancak geri kalan 18 işçi halen maaşların yatmasını bekliyor.Kim bilir belki bi gün o 18 işçi de "HAK VERİLMEZ ALINIR" der ve yapışır patronun yakasına, diğer 12 arkadaşı gibi hakkını söke söke alır....

Okmeydanı'nda 8 Mart ve sosyal güvence konuşuldu

2011-03-01T00:45:00.001+02:00

Kadınlar Okmeydanı’nda 8 Mart’ın tarihini, kadınlar için bugün ne ifade ettiğini ve kadınların sosyal güvence talebini tartıştıkları bir etkinlik gerçekleştirdiler. Etkinlik kapsamında slayt gösterimleri ve müzik dinletisi de yapıldı.

27 Şubat Pazar günü saat 13’de Okmeydanı Halkevi’nde yapılan etkinlik, 8 Mart’ın tarihini anlatan bir sinevizyon gösterimi ve sosyal güvence konulu slayt gösterimiyla başladı. Geçmişten bugüne dünyadaki kadın özgürlük mücadelelerinin konuşulmasının ardından bugün için ‘Sosyal Güvence’ talebinin kadının özgürleşmesi için ne anlama geldiğinden bahsedildi. Ev içi emeğin görünür kılınmasının ve kadın emeğinin karşılığının bir şekilde güvence altına alınmasının aynı zamana kocadan, patrondan ve devletten bağımsız kadınların ayakta durabilmesini sağlayacağı ve şiddete karşı da önemli bir güvence olabileceği tartışıldı. Etkinliğe 13 kadın katıldı.

Tartışma sonrasında çaylarını içip, birlikte türküler söyleyerek halaylar çeken kadınlar 8 Mart Dünya Kadınlar Günü gösterilerine etkin bir şekilde katılmaya karar verdiler.

"Çocuğumu muaf tutun" dilekçesi

2011-03-01T00:30:00.003+02:00

Okmeydanı Halkevi Eğitim Hakkı Atölyesi’nin çağrısıyla bir araya gelen veliler Şişli İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne çocuklarının zorunlu din dersinden muaf tutulması için dilekçe verdi. Atölye katılımcısı veli, öğretmen ve öğrenciler ilçe milli eğitim müdürlüğü önünde de “Zorunlu din dersleri kaldırılsın” diyerek eylem yaptı

Okmeydanı Halkevi Eğitim Hakkı Atölyesi, eğitimin piyasalaştırılması, gericileştirilmesi ve eğitimde güvencesiz çalışmaya karşı verdiği mücadelede bugün de zorunlu din derslerinin kaldırılması için eylemdeydi. Atölyenin çağrısına uyan öğrenci velileri, bugün (28 Şubat) Şişli İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne giderek çocuklarının zorunlu din dersinden muaf tutulması için bireysel başvuruda bulundu.

Saat 15.30’da ilçe milli eğitim müdürlüğüne giden öğrenci velileri, öğretmenler ve öğrenciler toplu olarak dilekçelerini sundu.

Daha önce Danıştay’ın ve AİHM’in konuyla ilgili aldığı kararlara atıf yapan dilekçede “çocuğumun müfredatta bulunan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinden muaf tutulmasını istiyorum” ibareleri yer alıyor.

12 Eylül’ün işini AKP devam ettiriyor

Dilekçelerini ilçe milli eğitim müdürlüğüne teslim eden veliler, öğretmen ve öğrencilerle birlikte kapı önünde basın açıklaması düzenledi.

“Gerici, ırkçı, cinsiyetçi eğitime hayır. Zorunlu din dersleri kaldırılsın” yazılı pankart açan grup adına basın açıklamasını Mehmet Demirtaş okudu. Demirtaş, din kültürü ve ahlak bilgisi derslerinin 12 Eylül sonrası anayasaya girdiğini belirterek başladığı konuşmasına; “Laik devlet, tüm dini inançlara ve inançsızlara eşit mesafede olmalıdır. Zorunlu din dersi eğitimi ile toplumun tüm kesimleri tek yanlı bir din eğitimine tabi kılınarak, Türkiye toplumu dinsel esaslara göre yeniden şekillendirilmeye çalışılmaktadır” sözleriyle sürdürdü.

Demirtaş, 12 Eylül darbesiyle gelen zorunlu din eğitimini AKP iktidarının daha da yaygınlaştırdığını belirtti. Okul öncesi eğitimde ve otistik çocukların eğitiminde zorunlu din dersi uygulamalarını örnek gösteren Demirtaş, “AKP’nin toplumu gericileştirme konusunda ne kadar ciddi olduğu ortada” dedi.

Etek boyları bile AKP’li kadrolarca belirleniyor
Açıklamasının devamında etek boyları ile kız-erkek öğrencilerin arasına mesafe sınırı koyulması gibi uygulamaları anımsatan Mehmet Demirtaş, eşit, parasız, bilimsel, ana dilde eğitim talebini her fırsatta dile getireceklerini belirtti.

Demirtaş açıklamasına “Öğrenci, öğretmen ve velileri bir araya gelerek eğitimde piyasalaşmaya, gericiliğe ve güvencesiz çalışmaya karşı, eğitim hakkına sahip çıkmaya, Halkevleri Eğitim Hakkı Meclisleri’nde mücadeleye çağırıyoruz” diyerek son verdi.

Grup, eylemi dilekçelerin takipçisi olacaklarını belirterek bitirdi.

Kendi evimize kira ödemek mi?

2011-02-25T14:05:00.008+02:00

Şişli Mahmut Şevket Paşa Mahallesi'nde çok sayıda hane sahibinden ecrimisil yani işgal bedeli isteniyor.
Yıllardır vergisini/faturasını ödedikleri, kahrını çektikleri evler için mahallenin cevabı net: Kendi evimize kira ödemeyeceğiz, evimizi tekrar satın almayacağız

Mahmut Şevket Paşa Mahallesi halkı ecrimisil* sorunuyla iki yıl önce tanıştı. Yıllar önce emekleriyle aldıkları evlerin arazisinin tapuda Mehmet Behçet isimli şahsa ait görünmesi ve bu şahsın da ortalıkta olmaması üzerine Kayyum İdaresi (Hazineye bağlı) devreye girdi. Sahipsiz görünen arazileri geçici olarak yöneten Kayyum İdaresi yıllardır evlerinde yaşayan hak sahiplerine işgalci olduklarına dair kâğıtlar gönderip geriye dönük işgaliye bedelleri istedi. Ecrimisil mağduru mahalleliler bir süre muhtarlık ve belediye arasında mekik dokudu. 2 yıl boyunca yetkililer tarafından oyalanıp bir sonuç alamayınca ve haklarında açılan davalar aleyhlerine sonuçlanmaya başlayınca barınma haklarına sahip çıkmak amacıyla harekete geçtiler.

Önce birkaç binada yaşayan konut sakinlerinin katılımıyla gerçekleşen toplantılar giderek genişledi. Yapılan çalışmalar sonucunda aynı durumda olan daha çok eve ulaşıldı ve Halkevleri Barınma Hakkı atölyesinden bir şehir plancısının, Halkevleri Hukuk Biriminden avukatların ve Şişli Belediyesi’nden bir meclis üyesinin katıldığı 80 kişilik geniş bir toplantı yapıldı. Bu toplantının sonucunda her binadan iki kişinin katıldığı bir komisyon oluşturuldu. Komisyon şubat ayında yapılacak olan Şişli Belediyesi Meclis toplantısına katılma kararı aldı.

7 Şubat günü Şişli Belediyesi Meclis toplantısına hep beraber giden mahalleliler meclis üyelerinin koltuklarına oturup sorunlarını anlattı. Belediyenin hukuk işlerinden sorumlu başkan yardımcısının, imar planlamadan sorumlu müdürünün de katıldığı toplantıda belediyenin neler yapabileceği konuşulurken halk da taleplerini aktardı. Belediye konuya dair çeşitli sözler verirken ecrimisil mağduru mahalleliler de bu sözlerin takipçisi olacaklarını söylediler.

Mahalleli 12 Şubat günü bir kez daha toplanıp hem belediye de yapılan görüşmeyi değerlendirdi hem de bundan sonra yapılacakları konuştu. Bu sorunun çözümünün örgütlü olmaktan geçtiği artık herkesin ortak fikri olmuştu. Yapılan konuşmalarda mahalleliler, yıllarca yaşadıkları evlere kira ödemek de, o evleri yeniden satın almak da, mahalleyi terk etmek de istemediklerini dile getirdiler. Kısa süre önce açıklanan Beyoğlu Koruma Planın’ın Şişli bölgesine etkileri üzerine konuşuldu ve kentsel dönüşüme karşı barınma sorununu yaşayan herkesle bir arada olmalıyız denildi. Ecrimisil mağduru mahalleliler hem aynı sorunu yaşayan daha çok insana ulaşmak hem de bu sorunu her yerde eylemlerle/etkinliklerle duyurmak için bir hareket planı çıkardı.

Salih

*Ecrimisil: Bir malın sahibinin rızası dışında ve onun bu malı kullanmakla bir zarara uğrayıp uğramayacağı sözkonusu olmaksızın bu maldan, işgal tasarruf veya her ne şekilde olursa olsun yararlanması sebebiyle fuzuli şagil tarafından ödenen veya idarece talep edilen tazminattır.

İstanbul halkı insanca ulaşım istiyor

2011-02-25T14:01:00.002+02:00

Altı farklı mahalleden onlarca İstanbullu’yla ulaşımdaki sorunlar üzerine yapılan anket çalışması İstanbul halkının parasız ve nitelikli ulaşım talebini ortaya koydu.

İstanbul' un ulaşım sıkıntısı bitmek bilmiyor. Henüz bir yıl önce metrobüse yapılan zamların ardından İstanbul halkının neredeyse hergün turnikelerden atlayıp metrobüse ücretsiz binmesi ve sık sık İstanbul Büyükşehir Belediyesi' nin kapısına dayanması büyük bir kamuoyu yaratılmış, Halkevleri'nin açtığı dava sonucu yargı yürütmeyi durdurma kararı almış ve mahkeme ulaşım zamlarını geri alınmıştı. Ancak daha üzerinden bir yıl bile geçmeden İstanbul' da ulaşım araçlarının tümüne % 100’e varan oranlarda fahiş zamlar yapıldı. Buna bir de İstanbul trafiği eklenince İstanbul' da ulaşım çekilmez bir çile haline dönüştü. Biz de bu durum üzerine altı farklı mahallede onlarca insana İstanbul' da ulaşımda karşılaştıkları sorunları sorduk.

Çıkan cevaplara bakarsak en önemli sorun trafik yoğunluğu ve bilet fiyatlarının yüksekliği. Sefer sayılarının yetersizliği, araçlar eski ve bakımsız olması da dillendirilen sorunlardan. Bir diğer önemli sorun da metrobüs duraklarının yetersiz olması. Metrobüs durakları mahallelere çok uzak olduğu için İnsanlar genelde çift vasıta kullanıyor. Metrobüsden sonra ikinci bir araca binmeye ihtiyaç duyuluyor ve bu durum İstanbul trafiğinde insanların günde yaklaşık iki saatlerini yolda geçirmelerine neden oluyor.

Başbakan her ne kadar "Dünyanın neresinde ulaşım parasız" dese de, röportaj yaptığımız halkın büyük kısmı “Ulaşım sorunu nasıl çözülebilir” sorumuza şu cümlelerle yanıt veriyor: “Ulaşım devlet tarafından parasız sağlanmalı, araçlar bakımlı ve konforlu olmalı. Toplu ulaşım sisteminde kâr amacı güdülmemeli ve kullanımı özendirilmeli. Sefer sayıları artırılarak yollar genişletilmeli ve özel araç sayısına sınırlandırma getirilmeli.”

Veli

Bir tersane masalı

2011-02-25T13:59:00.003+02:00

Her şey tersanede çalışan bir işçinin taşeron şirketin maaşlar üzerinde oynamaya gittiğini fark etmesiyle başlamış. Sonra masal alıp başını gitmiş…

Haliç tersanesinde bir taşeron şirkette çalışan işçiler, aylıklarını iki ay gecikmeli almışlar. Tersane ödeme yapmadığı için aylıkların geciktiğini söyleyen taşeron şirketin foyası, maaşların alındığı gün ortaya çıkmış. Çünkü başka planlar dönüyormuş işin içinde. Bu planların hesaplanması ve uygulanması iki ayı bulmuş ve paralar gecikmiş. Devlet, her sigortalı işçiye vergi iadesi ve çocuk parası adıyla 60 TL yalandan ödenek ayırıyormuş. Günde 2 TL’ye gelen bu ödenek taşeron şirketin gözünde çok büyümüş olacak ki, devletden alınan vergi iadesi ve çocuk parasını maaşın içinde gösterip kişi başı 2 TL’yi cebe indirecek kadar soyguncu olmuş. Bunun hesabını da o kadar inceden yapmışlar ki, günlüğü 60 TL olan işçinin yevmiyesini 58 TL’ye düşürüp devletden alınan 2 TL’yi üstüne eklemişler ve sanki işçilerin parasında hiç oynama olmamış gibi 60 TL günlük ücret dengelenmiş.

Maaşları alan işçiler ilk bakışta bunun farkına varamamışlar tabii çünkü aylıklarında hiç bir eksiklik yokmuş. Günlük 60 TL’ye anlaşmışlar ve anlaştıkları gibi de günlük 60 TL’yi almışlar. Ama taşeron şirketin işçilerin vergi iadesi ve çocuk paralarının hesabını soracağı hiç aklına gelmemiş. Tabi ki taşeron şirketin aklına gelmeyen bir işçinin aklına gelmiş ve aylığın alındığı gün “Arkadaşlar günlük 2 TL vergi iadesi ve çocuk paramız neredeeee?" diye ortaya bağırmış ve bir anda herkes "Paralar neredeee?" diye çıkışmaya başlamış. Sonra herkes patrona gitmiş ama patrondur bu, bulur bir yolunu sıyrılır. "Benim bir bilgim yok arkadaşlar, vereyim numarasını arayın siz Sosyal Güvenlik Kurumu’nu. Hiç boşuna bana ‘ara’ demeyin, Beni azarlıyorlar parayı yatırdık diye." İşçiler de 2 milyondur, gerek yok aramaya diye vazgeçmişler haklarından ama o 2 milyoncuklar patrona ayda 2400 lira olarak gelmiş. Çünkü 40 işçi den günde 2 TL kesilince ayda 2400 lira yapıyormuş ve bu para çatır çatır yeniyormuş.

Aman başımızdan eksik olmasın patronlarımız, onlar olmasa biz naparız? Mazallah tersanelerde o kadar adam ölüyor da hiç bir çözüm üretilmiyor. Bizden günlük 2 milyoncuk kesmişler çok mu, yok canııımm bizim maaşımızdan kırpmasalar, sizi geç saatlere kadar çalıştırmasalar nasıl kâr edip de kazanacaklar, nasıl bu sistemin çarkında dönecekler değil mi? Aman sesinizi çıkarmayalım şişşşşt gece gündüz çalışalım, alalım asgari ücretimizi oturalım şükredelim, bunu bulamayanlar da var.....

Veli (Tersane işçisi)

Okmeydanı'nda gündem kentsel dönüşüm

2011-02-25T13:57:00.001+02:00

Okmeydanı halkı yıkım tehdidine karşı harekete geçti. Okmeydanı ile ilgili Anıtlar Yüksek Kurulu kararının duyulması ile mahalle gündemi yıkım tehdidine odaklandı. Mahalleli dozer kapıya dayanmadan harekete geçiyor. Kentsel dönüşüm projeleri Okmeydanı’nda ciddi bir direnişle karşılaşacak.

Bir ulusal gazetenin İstanbul ekinde çıkan haberde Okmeydanı’nında 14 bölgenin sit alanı ilan edildiği haberi yer aldı. Sit alanı ilan edilen alanların toplamda 140.000 metrekareden oluşuyor ve yaklaşık 12000 kişi burda ikamet ediyor. Okmeydanı açık hava müzesi olacak başlıklı haberde bu alanların yapıdan temizleneceği bildiriliyor.

Gazete haberi sonrasında yıkım tehditi mahallenin gündemi haline geldi. Geniş katılımlı bir halk toplantısı yapıldı. Kentin göbeğinde yer alan Okmeydanı semti şu an çok değerli br arazi üzerinde bulunuyor, Okmeydanılılar ise evlerinin derdinde rant projeleri karşısında bir araya geliyor.

İstanbul’un emekçi mahallelerinden olan Okmeydanı’nda neredeyse hiçbir evin tapusu yok. Yıkım bu mahallede yaşayanlar için sürekli bir tehdit oluştursa da son günlerde gerek Kadir Topbaş’ın ‘Fikirtepe tamam sırada Zeytinburnu, Okmeydanı, Esenler var(Radikal,18 Ocak 2011)’ şeklindeki açıklaması gerekde Okmeydanı’nı açık müze olmasıyla ilgili gazetelerde yer alan haberler bu tehdidin çok uzakta olmadığını gösteriyor .

Okmeydanı Çevre Koruma Derneği’nin çağrısıyla yapılan toplantıya yüzlerce Okmeydanılı katıldı. Halk bu haberlere karşı bir arada durmak gerektiğinde uzlaştı. Toplantıya katılan çevre mühendisi ve hukukçular Okmeydanı’nda ciddi bir rant olduğundan bahsedip yıkımların sit alanı olan bölgelerle sınırlı kalmayacağını vurguladılar. Sit alanı ilan edilen 14 bölgede oturan12000 kişinin bu sorundan doğrudan etkileneceği, aynı zamanda ilk etapta geçiş yolları ile bu sayının artacağı, değerlenen bölgeden emekçi halkın zamanla tamamen tahliye edeceğinden bahsedildi. Bu sorunu takip etmek üzere bir komisyon kuruldu.

Komisyon ilk toplantısını 12 Şubat Pazar günü yaptı. Komisyon toplantısında genel olarak koruma planı konuşulurken bazı kararlar da alındı. Okmeydanı’nda bir gazete çıkarılması ve sokak sokak komisyonların oluşturulması konuşuldu. Bu çalışmanın daha hızlı ve organize olabilmesi için bir yürütmenin kurulmasına karar verildi. Farklı siyasi çevreler ve farklı sorunlar üzerinden(ecrimisil sorunu yaşayanlar gibi) barınma hakkı mücadelesi verenlerin bir arada durması gerektiği vurgulandı.

Okmeydanlılar yıkım tehditi karşısında yan yana gelirken hem halk oplantsında hem de komisyon toplantısında rant-müliyet eksenli tartışmalar yapan siyasi ruplar da vardı. Halk içinde var olan ‘rant varsa biz yiyelim’ benzeri düşünceleri besleyen tartışmalara girilmesi mülkiyetçi, liberal bir anlayışın yansıması olarak burada da kendini hissettirdi.

Diğer yandan ‘Bu mahalle bizim yaşam alanımız, mahalleyi koruyan bir mücadele çizgisi oluşturmalıyız’ sözleri sarf edenler de vardı. Okmeydanılıların mahallelerini, evlerini bırakıp gitmeye niyetleri yok.
Okmeydanı Halkmedya

İlgili linkler:
http://www.haberturk.com/yasam/haber/598636-okmeydani-yikima-karsi-bir-araya-geldihttp://www.haberturk.com/kultur-sanat/haber/586027-okmeydani-acik-muze-olacak

Kaderlerini de haberlerini de kendileri yazıyorlar

2011-02-25T13:48:00.002+02:00

İstanbul’un emekçi mahallerinden Okmeydanı’ndan bildiriyorlar. Yaptıkları haberler kendi internet sitelerinde yayınlanıyor, facebook gruplarında dolaşıyor kimi zamansa Halkın sesi sayfalarında yerini buluyor. Okmeydanı’ndaki Halk Medya çalışması bildiğimiz medya kavramını baş aşağı çeviriyor.

Okmeydanı Halkevi bünyesinde kurulan Halk Medya atölyesi son dönemlerde yürüttüğü faaliyetlerle büyük medyanın haber ve habercilik anlayışını alt üst etti! Egemenlerin medyasına yani ‘ana akım’ medyaya karşı halkın öz iletişim kanalarını oluşturmayı amaçlayan atölye çalışması kapsamında bugüne dek Okmeydanı’yla ilgili onlarca haber hazırlandı, bir fanzin ve internet sitesi yayın hayatına başladı. Atölye şimdilerde yeni araçlarla daha da fazla kişiye değmeye hazırlanıyor.

Atölyenin kuruluşu iki yıl öncesine dayanıyor. İşçi, işsiz ve öğrenci gençlerin oluşturduğu katılımcılar daha önce hiç denenmemiş bir çalışmanın heyecanıyla bir araya geldiler. Mevcut medyadan dertliydiler, kendi sorunlarını daha fazla ifade etmek, bunları daha fazla görünür kılmak istiyorlardı. Kafalarında onlarca soru vardı. Bir şeyin haber değeri taşıması için ne gerekirdi? Örneğin Okmeydanı’nda bir hak arama eyleminin bu değere sahip olması için için polisin saldırması mı gerekliydi? Başka bir şey yapmak istiyorlar ancak bunu nasıl yapacaklarını bilmiyorlardı, dahası önceden hiçbiri haber yazmamıştı. İşe, Halkevleri İletişim Hakkı Atölyesi’nin hazırladığı ‘Hak Mücadeleleri İçin Medya Kılavuzu’ okumaları ve Atölye’den eğitmenlerin katıldığı alternatif bir eğitim programıyla başladılar. Bir yandan eleştirel bir gözle mevcut medya ve habercilik anlayışının eleştirisini kurarken bir yandan da kendilerinin ihtiyaçlarını ortaya koydular. Zamanla bu çizgide alternatif bir anlayışla haber yazma tekniklerinden haber fotoğrafçılığına oradan kamera kullanımına birçok temel bilgiyi edindiler.Eğitimin parçası olarak daha ilk dersten itibaren haber yazmaya başladılar. Olay odaklı habercilik anlayışına inat kimi zaman köşe başlarında bekleyen gençlik gruplarını, kimi zaman bakkalların sorunlarını, kimi zaman rantsal dönüşüm projelerini, kimi zaman polis şiddetini, kimi zamanda okullarındaki bir öğretmenin öğrencilere dayak atmasını yazdılar. Yazdıkça yazıları değişti, gelişti. Yazdıkça yaşamlarındaki sorunları daha iyi algılar oldular, onlara çözüm üretme yetilerini artırdılar. Yazdıkça ve yazdıklarını paylaştıkça yalnız olmadıklarını daha iyi anladılar. Haberlerini her hafta toplantıda paylaşmalarıyla sorunlarıyla ilgili daha fazla ortak akıl yürütmeye başladılar. Yazdıkları, Okmeydanı dışında da okundukça seslerini kamuoyuna daha fazla duyurur, deneyimlerini daha fazla paylaşır oldular.

Halk Medya çalışmasına katılanlar yepyeni bir iletişim anlayışı doğrultusunda bir ilk adım atmış durumdalar. Onlar artık ana akım medyadan mahallelerindeki sorunları haber yapmalarını beklemiyor, bunu bizzat kendileri yapıyorlar. “Bunun için üniversite mezunu olmamıza, gazeteci olmamıza, profesyonel kameralarımızın olmasına gerek yok” diyorlar. Fotoğraflarını, videolarını çoğu kez cep telefonlarıyla çekiyorlar. Yazılarını, bilgisayar ve internet bağlantısı kimde varsa onun evinde yazıyorlar. Okmeydanı Halk Medya Atölyesi bugünlerde çalışmayı bir adım daha ileri taşımak için harekete geçmiş durumda. Amaç daha fazla insana ulaşmak, ulaştıkları insanları kendi sorunlarını haberleştirmeleri yolunda teşvik etmek, Okmeydanı mahallesinin sesi olabilmek. Bu nedenle www.okmeydanininsesi.blogspot.com adresini yenilediler, facebook ve twitter’dan yayına başladılar. Haberlerin basılı halinin de insanlara ulaşabilmesi için mahallenin en işlek noktalarından birine bir pano ve dileyenlerin haberlerini atabilecekleri bir de kutu koydular.

En büyük hayalleriyse tüm ezilenlerin mahallelerinden işyerlerlerine oradan vadilerine tüm yaşam alanlarında kendi habercilik kanallarını yaratmaları ve bunların birgün bir araya gelmesiyle halkın kendi medyasını oluşması. (Not: Bu haberin kendisi de Atölye tarafından hazırlanmıştır)

Hrant, sen hepimizin kardeşisin!

2011-02-25T13:43:00.002+02:00

Türkiyeli Ermeni gazeteci Hrant Dink, öldürülüşünün dördüncü yılında çeşitli etkinliklerle anıldı. Katliamı, Şişli’de okuyan, hepsi de farklı etnik kökenlere mensup liseli öğrencilerle konuştuk.

Hrant Dink cinayetinin üzerinden dört yıl geçti. Bu dört yılda mahkeme olayı aydınlatmak yolunda bir arpa boyu yol alamadı. Cinayetin planlanması ve ortadaki ihmaller zincirinde eski dönemin olduğu kadar yeni dönemin derin devlet ağlarının payının bulunması davanın sınırlarını da ortaya koyarken cinayete olduğu kadar davanın sonlanmamasına yönelik tepki de her geçen yıl daha fazla artıyor. Cinayeti Şişli’de okuyan, hepsi de farklı etnik kökenlere mensup liseli öğrencilerle konuştuk. Görüşlerine başvurduğumuz, hepsi de 17 yaşında ve lise son sınıf öğrencisi olan isimlerden İlkay Aynaz Mardinli bir Süryani ve dört yıldır Hrant Dink anmalarına katılıyor. Burak Kuruoğlu Kastamonulu ve ilk kez bu sene anmaya gelmiş. Rizeli Tayfun Bodursa iki yıldır anmalara katılıyor.

Hrant Dink katliamıyla ilgili ne düşünüyorsunuz?
İlkay: Türkiye’de Ermeniler’in zamanında yaşadığı olaylar tartışılmaya başlamışken Ermeni aydınlarından olan Hrant’ın katliamı ortadaki yarayı iyice derinleştirdi. Aynı zamanda bu katliam ülkedeki faşizmin en büyük örneği olarak karşımızda yer edindi.
Burak: Hrant Dink’in öldürülmesi ülkedeki azınlıkların Türkler’e karşı tepki geliştirmelerine neden oldu.
Tayfun: Bu katliam ilk önce Türkiye’nin dünya basınındaki yerini ayaklar altına alan bir olay ve ülkedeki kardeşlik ortamını zedeleyen bir olay oldu.Bunun gibi katliamlara karşı eylemler düzenleniyor ve her yıl bu eylemlere katılım azalıyor.

Sizce katılımdaki azalmanın nedeni nedir?
İlkay: Bence insanlar giderek bu olaylara alışıyorlar, bundan dolayı artık eyleme gitmek onlar açısından sıradanlaşıyor.
Burak: Hem şehit haberleri hem de ülkedeki iç savaş Hrant’ın unutulmasına neden oldu.
Tayfun: Basında yapılan anmaların, eylemlerin yeterli olarak verilmemesi ve anmaların sadece 19 ocak’ta yapılıyor olması insanların unutmasındaki başlıca neden. Yani anmaları klasik bir 19 ocak eyleminden öteye taşıyıp bu katliamı her gün gündeme getirmek lazım.

Sizce bu katliamın yapılmasındaki amaç ne olabilir?
İlkay: Tamamıyla Türkiye’deki azınlıkların sindirilmesi. Bunun için de Hrant Dink gibi bir kardeşlik savunucusunu seçtiler.
Burak: Ülkedeki belli bir gücün kardeşlik ortamını yıkmak amacıyla hazırladığı bir katliam.
Tayfun: Zaten ülkede bir etnik kin var, bu da bunu ortaya çıkarmak ve büyütmek amacıyla yapıldı.

Peki, sizce bu katliamı gerçekleştirenler amaçlarına ulaşabildiler mi?
İlkay: Hayır. Ulaşamadılar çünkü bu katliam ülkede kardeşlik ortamını daha belirgin hale getirdi. Binlerce kişi tanımadığı ve etnik kökenleri farklı olan binlerle birlikte aynı sloganı attı.
Burak: Bence ulaştılar. Çünkü hem Türkler’i birbirine düşürdüler hem de azınlıkları kışkırttılar. Ancak bu kışkırtma katliam gibi değil kardeşlik gibi sonuç çıkarttı.
Tayfun: Bu konuda bilgisi olmayanları kendilerine taraf etmeyi başardılar. Bu da amaçlarına ulaştıklarının bir göstergesidir.

Peki, bu katliamlara karşı nasıl bir tavır sergilemek gerekir?
İlkay: Bunlara karşı güçlü ve kalabalık bir şekilde tepki göstermek gerekiyor.
Burak: Bu tür olaylara karşı toplumsal bir şekilde mücadele edilmesi gerekiyor.
Tayfun: Bunların karşısında toplu bir tepki gerekiyor ancak bu yeterli değil. Öncelikle insanların baskı altına alınmasına, ölümlerine ve katledilmesine her ne sebepten olursa olsun tepki gösterilirse bu tür olaylar sıradan olma özelliğini kaybeder.

Murat

Öğretmen mi yoksa tüccar mı?

2011-02-25T11:37:00.001+02:00

Artık neredeyse her lise öğrencisi üniversite ya da lise sınavına hazırlanmak için dershaneleri tercih ediyor. Dershanelerdeki öğrenci sayısının hızla artması bazılarının işine geliyor. İşin kötüsü bazı öğretmenler de piyasa düzeninin bir parçası oluyor.

Dershanelerdeki öğretmenlerin birçoğu hem okullarda öğretmenlik yapıyor hem de dershanelerde. Bu durumun suçlusu ilk bakışta öğretmenlermiş gibi gözükse de asıl suçlunun öğretmenleri bu duruma sürükleyen sistem olduğunu biliyoruz. Fakat bu durumu tamamen ticarete döken öğretmenlere de rastlamıyor değiliz.

Örneğin hem bir lisede hem de bir dershanede çalışan bir biyoloji öğretmeni, okuldaki öğrencilerinin velileri ile konuşup öğrencilerini kendi çalıştığı dershaneye kaydettiriyor. Bununla da kalmayıp bundan pirim alıyor. Hatta dershaneye yazılan öğrencilerine “Sınavda bunlara yakın sorular çıkacak. Yani elinizde bir altın var. Ama siz bu altını herkesle paylaşırsanız altın taş olur’’ diyor. İşi doğrudan ticarete dökmüş olan öğretmenimiz bir de ekliyor: ‘’Eğer belgeyi 3-5 puanla kaçırıyorsanız dert etmeyin, hallederim.’’ . Bunları yapmaktan utanmayıp öğrencileri ve velileri doğrudan müşteri yerine koyan bu öğretmenimiz bu sözlerinin ardına da o ünlü cümleyi yapıştırıyor “Her şey sizin geleceğiniz için.” Anlaşılan veliler, öğrenciler ve öğretmenler eğitim haklarını savunurken kendi içlerinden olup ruhu piyasan yana olanlarla da mücadele etmek zorunda kalacak.
Ekin

Okmeydanı Eğitim Hakkı Atölyesi ilk panelini yaptı

2011-02-20T14:19:00.001+02:00

Okmeydanı Eğitim Hakkı Atölyesi'nin "ders başarısı ve çocuk psikolojisi" üzerine düzenlediği panel 19 Şubat günü veli ve öğretmenlerin katılımıyla gerçekleşti.

Velilerin yoğun ilgi gösterdiği panelde konuşan Psikolojik Danışman Işın Kucur başarının sadece öğrencinin okulda aldığı notlar veya sınıfının geçmesi yada uygulanan sınavlardan yüksek puan almak demek olmadığını aslında başarının hayat boyunca uğradığı başarısızlıklar sonucunda tekrar ayağa kalkması ve başaramadıklarını tekrar tekrar denemesi olduğunu vurguladı. Çocukların okulda derslerinin başarısında ise sadece çocuğun tek başına okulda ve evde ders çalışmakla mümkün olmayacağını, velinin de çocuğu, okulu, öğretmeni gözlemlemesi gerektiğini fakat aşırı müdahalelerden de kaçınması gerektiğini söyledi.

Veliler de sık sık söz alarak mevcut eğitim sisteminde aslında çocuklarının istenilen eğitimi tam olarak alamadığından bahsettiler ve eğitimden algılananın da sadece yapılan veli toplantılarında okulun ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli aidatların toplanması olduğunu anlattılar.

Toplantıda ayrıca, eğitim sisteminin AKP döneminde özel proje olarak ele alındığı ve eğitimde piyasalaşmanın, gericiliğin ve güvencesizliğin giderek hız kazandığı, yeni dönemde de AKP’nin eğitim hizmetine yönelik saldırılarının daha da artacağı konuşuldu.

Panelde Okmeydanı Eğitim Hakkı Atölyesi'nin de yeni dönemde AKP’ nin saldırılarına karşı çevrede bulunan okullarda en küçük sorundan en büyüğüne kadar yaşanan sıkıntıları gündemine alması önerildi. Eğitim Hakkı Bülteni'nin de çevre okullarda panele katılan velilerle birlikte dağıtılması kararı alındı.

Okmeydanı'nda "sarı insanlar"

2011-02-15T00:27:00.003+02:00

Aylardır mahallemizde göze çarpan, kimi zaman Anadolu’da bildiri dağıtan, kimi zaman eylemlerde mahalle halkıyla birlikte yürüyen, kimi zaman halkevi önünde hamur açan, kimi zamansa mahallemizin kadınlarıyla birlikte bir şeyler üreten Almanya’ dan gelen dostlarımız var. İnsanların onlara tuhaf tuhaf bakıp, “Bunlar neden burada ki?” soruları üzerine, o “sarı” arkadaşlarla röportaj yapalım dedik.Almanya’dan gelen stajyer arkadaşlarımızdan kendilerini tanıtmalarını istedik, Türkiye’ye gelme sebeplerini, halkevini neden tercih ettiklerini, burada neler yaptıklarını, ilginç buldukları şeyleri ve döndüklerinde ne yapacaklarını sorduk.

— Adım Lena, 25 yaşındayım. Almanya’ da yaşıyorum. Sosyal hizmetler okuyorum.
— Türkiye’ yi tercih ettim çünkü İstanbul bana çok ilginç geldi. Türkçe öğrenmek istiyorum. Almanya’ da çok Türk var. İşim gereği Türkçe öğrenmem gerekiyor.
— 1 Yıl önce eğitim için stajyer arkadaşlarla İstanbul’ a geldik. Okmeydanı Halkevini gezdik. Ve ben çok merak ettim. Halkevlerinin yaptığı işler çok iyi. Parasız eğitim ve sağlık mücadelesi, halkın haklarının araması çok önemli benim için.
— Okul öğrencileri ve ev kadınları için İngilizce dersi veriyorum. Şu anda Almanca dersine başladık, insanlar merak ediyorlar.
— Halkevlerinin çalışmalarını gözlemledim eylemlere katıldım.
— Evet, ilginç gördüğüm durumlar oldu. Çoğu insan müzikle ilgileniyor ve insanlar çok modern yaşıyor. Türkiye ‘de maalesef yaşam koşulları çok zor. Bu yüzden Halkevlerinin verdiği mücadele çok önemli.
— Berlin’ e gideceğim ve çalışacağım. Okulu bitirdim. Göçmenlerle çalışmak istiyorum ve Türkçe öğrenmeye devam edeceğim.

—Adım Çığır, 26 yaşındayım, Berlin’ de doğdum, orada büyüdüm. Berlin’ de Sosyal hizmetlerde okuyorum.
—Uzun yıllardır Türkiye ‘ye sık sık geliyorum. Annem ve babam Türkiye ‘den Almanya’ya işçi olarak göç etmişler. Türkiye ‘ de bağlarımız var. 2005–2006 yıllarında Nesin Vakfı ‘n da 1 yıl gönüllü görev yaptım. Türkiye’ deki yaşam şartlarını ve politik durumunu daha iyi tanımak için stajımı burada yapmayı tercih ettim.— Berlin’ de okuduğum bölümle ilgili sosyal hizmetlerde gençlerle çalışıyorum. Benzer işler yapıyoruz. Politik tiyatro vs. Berlin’ de yaptığım işlerin Halkevlerine benzer çalışmaları var. Aynı zamanda siyasi çalışmaları var. Bu bütünlük ilgimi çekti. Buradaki deneyimlerimin, Berlin’de yaptığım ve yapacağım işlere katkısı olacağını düşünüyorum. Bunun dışında Almanya’ da ki sosyal alanın benzer işlerini yapıyorlar. Almanya ‘ da sosyal hizmetleri eleştiriyoruz. Çünkü sorunları bireyselleştiriyorlar ve toplumsal çözüm üretmiyorlar. Halkevlerinde ilgimi çeken nokta da bu. Bir şekilde sosyal hizmetlerin yaptığı görevi yapıyorlar, insanları kendi hakları için mücadele etmesine öncülük ediyorlar.
— Eylemler, paneller, Okmeydanı Halkevinde tiyatro ve müzik atölyesi çalışmalarında faaliyet yürütüyorum. Mahalle çalışmalarında ve çoğu çalışmalarda yer alıyorum. Haftada bir gün Ümraniye Halkevinde gitar dersi veriyorum.— Türkiye’ de elbette Okmeydanı’nda olmak çok farklı bir durum. Bir şekilde otokontrolü olan, kendisini korumaya çalışan ve bu konuda oldukça başarılı olan bir mahalle. Almanya ile kıyaslarsak, Türkiye’de kapitalist sistemin baskısı daha yüzeyde. Sınıf kavgası Almanya’ya nazaran daha belirgin. Bu da muhalefet olmak için bir şans aslında. Onun için halkın hakları mücadelesi görüşüme en doğru yol Halkevleri.— Okulum devam ediyor. Okula devam edeceğim. Öbür yandan burada edindiğim tecrübeleri arkadaşlarımla kurduğum ve çalıştığım dernekte değerlendireceğim. Diğer stajyer arkadaşlarımla halkevleri temsilciliği kurma düşüncelerimiz var. Bundan sonrada elbette halkevleriyle bağlarımız devam edecek. Halkevlerine verdikleri mücadelede sonsuz başarılar diliyorum.— İsmim Alex. Berlin’de sosyal hizmetler okuyorum.— Staj yapmak için İstanbul’ a geldim.— Halkevlerine arkadaşlarla geldim. Halkevleri hakkında konuştuk. Benim bölümüm için ilginç bir organizasyon. İlk gelişim bir yıl önce Eylül ayında oldu. Halkevcilerle tanıştık. Yaptıkları işler hoşuma gitti.— Yürüyüşlere katıldım. 1 Mayıs çok güzeldi. Mahallede afiş asmak, stant açmak gibi etkinliklere katıldım. İngilizce dersi veriyorum. Yemekler pişirip halkevinde birlikte dayanışmayı paylaşmayı öğreniyoruz.— Okula devam ediyorum. Üniversiteyi bitireceğim. Orada mahalle çalışması yapmayı düşünüyorum.— Adım Conny. Öğrenciyim, 27 yaşındayım. Berlin’ de sosyal hizmetler bölümünde okuyorum.— Halkevlerinde staj yapıyorum. Okul staj yapmamızı istiyor. Türkiye ‘ de yapmak istiyordum.— Bir arkadaşım bana Halkevlerini anlattı. Sonra halkevlerini gezdik. Benimde çok hoşuma gitmişti. Yapılan faaliyetleri beğendim.— Halkevlerinde çok şey öğrendim. İlk başlarda yaptıkları işleri gözlemledim, toplantılarına katıldım. Sonrasında aktif bir halkevci gibi eylemlere katıldım. Afişleme, stantlar, seminerler, mahalle çalışmaları gibi işlerde rol aldım.— İlginç bir durumla karşılaşmadım. Çünkü Türkiye kültürünü bildiğim için Türkiye’yi tercih ettim. İnsanları çok sıcak. Bir gün Okmeydanı Halkevinin önündeki sokağı kapatıp gözleme yapmıştık. Çevredeki insanlarla paylaştık. Haftada bir gün halkevinde kadınlarla buluşup beraber takı, keçe üretiyoruz. Bazen de halkevinde farklı kültürden yemekler yapıp paylaşıyoruz. Birlikte bir şeyler üretiyoruz.— Berlin e gidince Halkevleri gibi bir muhalefet örgütü kurmayı düşünüyorum. İnsanların haklarını bilmesi, araması, savunması için çalışmalar yürüteceğim. Oradakilere Halkevlerini anlatacağım. Hem Almanya ‘da hem de Türkiye’ de öğrendiğim yöntemlerle mahalle çalışmaları başlatacağım. Okulu bitirip Sosyal hizmetler uzmanı olacağım.

Okmeydanı halkevi'nde bayramlaşma

2010-11-23T17:13:00.003+02:00

Bayramın 4. günü Okmeydanılı halkevciler ve halkevi dostları bayramlaşma etkinliğinde buluştu. Yapılan açılış konuşmasında ‘Bayramlar bizim için insanların bir araya geldiği önemli günlerdir. Halkevi’nde mücadele arkadaşlarıyla bir araya gelmenin ise kuşkusuz başka bir önemi vardır’ denildi. Açılış konuşmasının ardından Okmeydanı Halkevi’nin geçmiş bir yılını anlatan bir sinevizyon gösterimi yapıldı. Halkevi’nin önümüzdeki süreçte izleyeceği çizgini anlatıldığı kısa bir konuşmanın ardındansa bayram muhabbetlerine ve bayram sofrasına geri dönüldü. Yaklaşık 100 kişinin katıldığı bayramlaşma etkinliği müzik dinletisiyle sona erdi.

Okmeydanı Halkevi Tiyatrosu

2010-11-23T17:11:00.004+02:00

Okmeydanı Halkevi ikinci tiyatro ekibi kuruldu. Yetişkinlerden oluşan tiyatro ekibi kasım ayı başından itibaren çalışmalara başladı. Doğal Tiyatro Ekolünü takip eden tiyatro ekibi bir ay sürecek oyunculuk eğitiminden sonra oyun çalışmaya başlayacak. Çalışılacak oyunun bahar aylarına doğru tamamlanması bekleniyor. Doğaçlama Tiyatro atölyesinin aksine yetişkinlerden oluşan ekiple Doğaçlama atölye arasında tatlı bir rekabet de yaşanıyor. Doğaçlama tiyatro atölyesi ise çalışmalarına devam ediyor. Bu haftadan itibaren yapılacak Yaratıcı Drama Atölyesine ise iki ekip birlikte katılacak.

Okmeydanı'nda ücretsiz ulaşım eylemi

2010-11-03T17:10:00.002+02:00

Ulaşıma yapılan zamlara karşı bu sabah (3 Kasım) Okmeydanı Nişangâh durağında ücretsiz ulaşım eylemi yapıldı. Saat yedi buçuk’ta Okmeydanlı Halkevcilerin Nişangâh durağında ulaşıma gelen zamlarla ilgili yaptıkları konuşmalarla başlayan eylemde 4 İETT otobüsüne yolcular ücretsiz bindi. Durakta bulunanlar da ulaşıma karşı tepkilerini dile getirdiler. Durakta duran aracın akbil kutusu kapatılarak eylemin neden yapıldığı anlatıldı ve insanlar ücretsiz ulaşım hakkını kullanmaya davet edildi. Ücretsiz binilen araçlardan birinde bulunan sivil polisin ‘Bende tepkiliyim bu zamlara’ demesi sabahın ilginç anlarından biri oldu, çünkü İstanbul’da ücretsiz ulaşım hakkına sahip kesimin başında polisler geliyor. Ulaşım zamları geri çekilinceye kadar eylemler devam edecek.

Comandante Che Okmeydanı'nda yapılan etkinlikle anıldı

2010-10-09T22:28:00.007+03:00

Che Guevera ölümünün 43.yılında Okmeydanı'nda yapılan bir etkinlikle anıldı.9 Ekim günü yapılan anma etkinliği liseli genç umutun ve mahalleden gençlerin katılımıyla gerçekleştirildi. Anma meşaleli yürüyüşle başladı. Yürüyüş sırasında yapılan konuşmalarla Che'nin bugünün devrimci mücadelesi için ne anlam ifade ettiği anlatıldı.'Umut yürek isyan Ernesto'ya bin selam, Gençlik ayağa Deniz Mahir olmaya, Yaşasın halkların kardeşliği, Yaşasın halkın hakları mücadelemiz' sloglarının atıldı. Anma etkinliğinin ikinci bölümü halkevinde yapıldı. Etkinliğin bu kısmında Che'nin hayatını anlatan bir sinevizyon gösterimi ile şiir ve müzik dinletisi yapıldı. Etkinliğe 40 civarı genç katıldı.

cinayete resmivesiviltesebbus - Çiçek Eken

2010-10-09T14:03:00.002+03:00

23 Şubat Çarşamba gecesi saat 22.00 suları... İstiklal Caddesi’nde Ağa caminin yanından geçen araba yolunda bir adam yerde. kimse çevirmez kafasını, müşteri peşinde koşan taksi korna çalar, uyarır adamı, mesleki görevini yerine getirir, adam kalkmazsa onu ezip de geçecektir!

koşarız adamı kaldırmaya, uyuşturucu komasına girmiştir adam belli, kıpırdayamıyor, gözlerini zor açıyor, konuşamıyor... dört kişi zor kaldırırız da oturturuz kenara. hemen sarılır bir arkadaş telefona, ambulans çağıracak. biz de iki kişi koşarız nöbetçi eczane aramaya. istiklalin üstündeki eczaneler nöbetçi eczane listesi asmamıştır amma! TESADÜF MÜDÜR BU, YOKSA ECZANELERE NÖBETÇİ ECZANE LİSTESİ ASMAYI KANUNEN MECBUR TUTAN DEVLET BU ECZANELERE AYRI BİR YÖNETMELİK Mİ ÇIKARMIŞTIR "BURADA DÜŞEN KURTARILMAYACAK! İLACA İHTİYACI OLAN ADAMIN İSTİKLAL CADDESİNDE NE İŞİ VAR? ASMAYACAKSINIZ!" diye? Ta Taksim İlkyardıma yürürüz ve buluruz bir ilan, nöbetçi eczane karaköydedir! ne de olsa cihangirde birinin ilaca ihtiyacı olursa mutlaka arabası veya taksi parası olan biridir, aşağı sallanıverir karaköye, alır ilacını. Taksi parası olmayan da ilaçsız kalır, yaşaması ambulansın merhametine kalır! Döneriz boynumuz bükük.

Öğreniriz de açmaz da açmazmış 112, nihayetinde açar, önce yerimizi sorar sonra hastanın adı ne? bilmem der arkadaşım, kimliği yok üstünde, evsiz herhalde. ah! anahtar kelimeyi duydu ya sağlık görevlisi "biz gelip alamayız, alsak da hastane almaz, gelmiyoz" der kapar telefonu. beş dakika sonra ben ararım istanbul aksanımla, başka bir numaradan, derim ki "arkadaşımın bacağını araba ezdi, yetişin!" "nerdesiniz?" yeri söyleyince uyanır sağlık görevlisi, "evsiz mi arkadaşınız?" "Ne münasebet! Çok eski dostum! Üniversite öğrencisi, bacağını araba ezdiii!" 20 dakika sonra bir tarafları bir taraflarına girmiş halde gelir ambulans, biz onların dilinden konuşmayı da biliriz ne de olsa. seks işçisinin tırnağı olamayacak o sağlık görevlisi, bacağını muayene eder de "yok bunun bacağında bir şey" der, gitmeye yeltenir. o esnada caminin orada takılan, hepimizin tanıdığı sivil de iki tane çevik kuvvetin bir alt mertebesinden iki polisi getirmiştir başıma, noluyo lan burda demeye. memur beyler, boyunlarında tüfekleri, elleri tüfeği doğrultmaya her an hazır (eh bakarsın silahım vardır, belli mi olur!) gelir yanıma, sizi bir karakola alalım derler. derim ki suçum nedir? arkadaşım ölüyor, ambulans onu almıyor! kafamdaki bereyi de çıkarırım, görsünler saçlar falan kazılı, zararsız bi deliyim ben sadece, terörist diilim, nüfus cüzdanımda da doğum yerim istanbuldur! derim ki "memur bey, lütfen yardım edin, siz bi şey söyleyin de ambulans hastaneye götürsün arkadaşımı, ölecek yoksa." memur bey sorar sağlık görevlisine: "hastanelik bir durum var mı?" "hayır" bana döner memur, "sağlık görevlisi hastanelik bir durum görmüyor, ben onu zorlayamam." ve çeker giderler, ambulans da çevik kuvvete terfi etmeyi bekleyen keleşli polis memurları da!iş başa düşmüş! devlet zaten ölmesini ister arkadaşın, biliriz, devletten hayır beklemeyiz ama taksi parası bize koyacaktır, devletin kaynaklarına muhtacızdır! imece usulü denkleştiririz taksi parasını, hemen yanı başımızda da bir taksi hazırdır zaten, oh, arkadaşı hastaneye yetiştirebilecez! yanı başımızdaki taksi de devlet terörünün sivil versiyonudur ama tabii, almaz! yoldan geçen taksileri durdururuz, belki 5inci taksi şoförü insan çıkar (şanslı günümüzdeyiz yani! 50 de olabilirdi rakam!), alır bizi, götürür hastaneye.

gireriz acile, hemşire der ki "bu daha bu sabah çıktı burdan, bıktık vallahi". yatırırlar bi sedyeye arkadaşı, ben de kaydını yaptırmaya giderim bilgisayar başına. arkadaşın adını alabilmişizdir ağzından, soyadı karışıktır, 1974 Frankfurt doğumludur ve daha bu sabah çıkmıştır o hastaneden! Ama devletin sadece soyadı ve doğum tarihinden GBT yapabilen enformasyon sistemine ait bir devlet bilgisayarı ve başındaki memuru bulamaz bir türlü adını hastanın! iki tuşa basar klavyede göstermelik, ekranı göstermez bana bakmak isteyince, "ben bilgisayar mühendisiyim, yardım edeyim" deyince. "Kaydını alamadığımız için tedavisini yapmamız mümkün değil".

Kayıt masasının sandalyesinde oturuyorum, çok sakin, "lütfen mehmet karadağa bakın, “yok”, karabağa bakın, “yok”, karadağlıya bakın, “yoook!” “sabah çıkan hastalarınız arasında mehmet isimli bir insan arayın. arkadaşın acil ilaca ihtiyacı var." devlet memurunun eli güvenlik düğmesine basar. polis özentisi iki özel güvenlik, abilerini çağırır, dikilir tepeme izbandut gibi bi sivil, elinde telsizi. "Hayde yürrrüüü! Kalk defol git burdan!" diye bağırır bana izbandut. Otururum sakin sakin sandalyemde, "Memur bey, kanunlara göre hastanın yanında bir refakatçi kalması hakkı vardır. Üstelik arkadaşım kendi kaydını kendi yaptırabilecek durumda değil. Ben hastanelerde çalıştım İngilterede, burada da çok işim düştü hastanelere, gördüğüm kadarıyla bu kanuna riayet ediliyor türkiye hastanelerinde." Kadına bile benzemeyen, kafası kazılı, eteksiz, dekoltesiz bir kadın hiç istifini bozmuyor polis kükremesi karşısında! Delirir herif! "Kalk dedim sana lan! Savcılığa gidiyoruz!" "Peki, gideriz. Yalnız şu arkadaşa önce bir ilaç verilsin. Sonra isterseniz gideriz." Bir iki saniye es'in ardından (eh kükreyecek hal mi kaldı adamda? bir iki saniye vereyim de devreleri bi karışsın çözüm arayışı içinde!) derim ki "Yalnız, memur bey, biraz tuhaf olmaz mı? Ne diyeceksiniz savcıya? Neyle suçlayacaksınız? Ölmek üzere olan arkadaşımın tedavi görebilmesi için kaydını yaptırmaya çalışmakla mı? Bir itibarınız vardır herhalde savcılıkta, bu durum itibarınızı zedelemesin sakın?" Delirir köpürür geberir pislik! :D

derken hemşire araya girer, "tamam tamam kimsesiz kaydı açtık, ben hazırlıyorum iğnesini" ve inanırım o kadına ben gözünün içine bakınca. o kadın her şeyin farkında, o arkadaşın, allah yardım eder de vicdanlı insanlara denk gelirse, tekrar tekrar oraya geleceğinin de farkında, ama ölmesini istemez, yapacak o iğneyi, gözleri yalan söylemez, güvenebilirim ona. ve de yetiştirmem gereken bir çeviri vardır, yoksa elbette ki kalacaktım arkadaşın başında. görevim daha bitmemişti ama bir seçim yapmak zorundayım, ya devlet terörünü gösteren bir film yarın mis gibi altyazılarıyla gösterilecek bağımsız film festivalinde ya da ben kalıcam, arkadaş da kalacak hastanede, koyamayacaklar kapının önüne ama arkadaşımı rehabilitasyona girmeye ikna edemeyeceğim ertesi gün... (ay narkotik şube gibiyim vallahi, uyuşturucuyla mücadele ediyorum, rehabilitasyon falan diyorum! hem de bireyci bireyci örgütsüz, örgütsüz! o yüzden de örgütlü mücadelelerin şanı, saygısı bahşedilmez bana yoldaşlar tarafından!)kalkarım nihayetinde kayıt masasından, koluma girmeye çalışır özel güvenlikler, sivil memur beye seslenirim "Meeeemur beeeeyyy! Gidiyorum zaten, tartaklıyolar beni! Koruyun lütfen! Sonra da şikayetçi olacağım savcılıkta!" Ateşe değmiş gibi çeker elini özel güvenlik! :D

Giderim arkadaşa, derim "Mehmet, şimdi sana iğne yapacaklar, iyileşeceksin, ama lütfen bir daha bu hale sokma kendini. Zaten ölmemizi istiyorlar, sen ölme, sen yaşa, sen diren!" Özel güvenlik perdenin ardından hadiler beni. "Tamam, gidiyorum, zaten işim gücüm var. Yalnız tuvalet nerede acaba burada? Affedersiniz büyük tuvaletim geldi." Söylemezler tuvaletin yerini! Eh ben de uğraşmam artık, bana büyük bir zevk verecektir devletin içine s.çıp öyle gitmek ama o kadar bireyci değilim, şahidi, seyircisi olmayan eylem eylem değildir!

Hakkari'den çocuk resimleri

2010-10-08T11:24:00.008+03:00

Okmeydanı Halkevi güz dönemi kursları başlıyor

2010-10-05T22:43:00.004+03:00

Okmeydanı Halkevi’nde kurs kayıtları başladı. Yıllardır düzenli olarak eğitim ve atölye faaliyetlerinin yapıldığı Halkevi’nde bu yıl çalışmalar dört başlık altında toplandı. İlköğretim öğrencileri için temel dersler kursları ve tiyatro atölyesi yapılacak. Kadınlar için kadın emeği atölyesi, kadın ve siyaset atölyesi ve okuma yazma kuru yapılacak. Gençler içinse lise destek kursları (Türkçe, matematik, açık öğretim), kültür/sanat kursları (gitar, halkoyunları, doğaçlama tiyatro, müzik atölyesi, sokak dansları atölyesi), ve dil kursları (Kürtçe, Almanca, İngilizce) yapılacak. Görme engelliler içinse özel materyallerle matematik ve üniversiteye hazırlık için İngilizce ve Türkçe kursları Engeli Hakları Atölyesi ile birlikte yapılacak. Dersler ekim ortasından itibaren başlayacak.(kurs afişleri için bkz http://www.halkevleri.org.tr/etkinlikler/okmeydani-halkevi-guz-donemi-egitim-calismalari-kayitlari-basladi)

Okmeydanı’nda Polis saldırısı

2010-09-14T15:42:00.006+03:00

Okmeydanı Sibel Yalçın Parkı’nda Halk Cephesinin açtığı standa polis müdahale etti.

Cumartesi(11 eylül)akşam 9 sularında çevik kuvvet ve sivil polislerden oluşan akrep denilen zırhlı araçlarla mahalleye inen polis ordusu önce kimlik kontrolü yapmak istediler sonrasında stanttı toplamaya çalıştılar. Direnişle karşılaşan polisler biber gazı kullanarak masaları dağıttılar. Mahallelilerin ve diğer devrimci kurumların tepkisiyle karşılaşan çevik kuvvet polisleri mahalleden çekildi ancak akrep denilen zırhlı araçla yaşanan kovalamaca gecenin geç saatlerine kadar sürdü.

Mahalleye müdahale etmek için fırsat kollayan polis haftalardır açılan ve mahallede olumlu da karşılanan standa müdahale bahanesiyle mahalleye girdi. Müdahale sırasında parkta bulunan ve balkonlara çıkan vatandaşlar polise tepki gösterdiler. Polis henüz parktan çekilmemişken Okmeydanı sokaklarında bir araya gelen devrimciler polise karşı direnişe geçtiler. Devrimcilerin bir araya gelmesini engellemek için kitle içine son sürat dalan akrep biber gazı ve plastik mermilerle saldırdı. Polisin bu çabasına rağmen bir araya gelen devrimciler halka yaşananları anlatarak mahalleyi gezdiler. Yapılan konuşmalarda polisin mahalleye neden saldırdığı, AKP demokrasisi anlatılırken mahalle halkı polise karşı tepki göstermeye çağrıldı.

Okmeydanı sokakları yeniden ‘Yaşasın devrimci dayanışma, Faşizme karşı omuz omuza’ sloganlarıyla inerken polis devrimcilerin öfkesinden nasibini aldı. Akrep denen araç her karşı karşıya gelindiğinde taşlandı. Yaşanan çatışmada birçok devrimci plastik mermilerin hedefi haline geldi. Kovalamaca sırasında Okmeydanı halkı kapılarını devrimcilere açtı, yoldan geçenler polisin nerde olduğu hakkında bilgi verdi. Gece geç saatlere kadar süren çatışma sonrası polis mahalleden çekilirken devrimciler kontrollü bir şekilde dağıldılar.

Nesin Vakfında dolu dolu iki gün...

2010-09-14T15:36:00.003+03:00

Bildiğimiz gibi 1 yıl önce İstanbul ve sınırlarında sel felaketi yaşandı. Ağır kayıpların verildiği selde felaketi yaşayan yerlerden biri de Çatalca da bulunan Aziz Nesin Vakfı’ydı. Geniş bir arazide bulunan Nesin vakfı biraz uzağında bulunan derenin yükselmesi ile önce Nesin vakfına ait marangoz sonrasında Nesin vakfını vurdu. Ağır yıkımların, binlerce kitapların, tarihi gazetelerin tahrip olması ve vakıfta bulunan atların ölmesiyle bir ağır kayıpta Nesin vakfındaydı.1 yıldır Nesin vakfında tadilat var ve uzun bir sürede sürmesi bekleniyor. Selin vurduğu yerlerde şuan bile izleri duruyor. Nesin vakfı çalışanlarının yardımına bizde koştuk. Ben, Veli, Samet, Hasan, Çığır ve Hüseyin amcanın 2 günlük Nesin vakfı çalışmalarımız başladı. Sabah vakıf‘a geldiğimizde çalışanlar tarafından sıcak kanlılıkla karşılandık işe başlamadan önce sıcacık yeni demlenmiş birer bardak çay içerek etrafımızda yeni yüzleri tanımaya başladık ve Nesin vakfının muhteşem bahçesinde dolaştık. Nesin vakfının tahrip olan yan binasında çalışmaya başladık. Üzerimizde tulum, gözlük, şapka, elimizde spatula ile duvarları kazıdık. Yorgunluğumu hissetmeye başladığım an odam kireç tutmuyor şarkısını mırıldanarak türkülere başladık. Çalışırken yüzümüzdeki hep gülümseme ve mutluluk vardı çünki güzel bir iş yapıyorduk bununda farkındaydık. Yemek saati geldiğinde yemekhaneye indik ve Aziz Nesin'in torunlarıyla tanıştık hep beraber aynı masada yemeğimizi yedik ve bahçeye çıktık.1 saatlik moladan sonra tekrar işimize döndük türküler eşliğinde saat yediye kadar çalışmaya devam ettik. Saat 7'de işimizi bitirik sıra ile duş alıp havuza girdik. Havuzdan çıktıktan sonra biraz dinlenip Nesin vakfında çalışan arkadaşlar ile köye gittik ve alışveriş yaptık. Nesin vakfına döndükten sonra çadırlarımızın yanında oturarak gitar ve bağlama eşliğinde türküler söyleyerek geç saatlere kadar oturduk. Sabah gözümü açtığımda çadırın içinden bir ses duydum yağmur yağıyordu ve çadırın etrafı çamurdu içimde bir korku ile çadırdan dışarı çıktım. Çıktıktan sonra korkum boşaymış anladım.Çalışmaya başlamadan önce havuza girdik ve sonrasında kahvaltımızı yaptık ve 2.gün işimize başladık.2. günde türküler eşliğinde mutlu yüzlerle spatulayı duvara vurmaya devam ettik.Yemek molasından sonra Veli ile köye gittik.Geldiğimizde arkadaşlarımız top oynuyordu bizde katıldık.Sürekli yüzümüde gülümseme mutluluğun tadını çıkardık.Tekrar işimize döndük artık paydos etme saatimiz yaklaşıyordu işimizi erkenden bitirip duş aldık ve hazırlandık.Artık vakıftan ayrılma saati yaklaşıyordu bahçede toplandık ve vakıf çalışanları ile vedalaştık ve Nesin vakfının çiftliğine gitmek için yola çıktık.Çiftliğe geldiğimizde çok mutlu olduk hayvanların hepsini tek tek dolaştık çalışanların getirdiği çaydan içtik ve artık eve dönmek için yola çıktık.Yorgunluğumuz belli oluyordu ama mutluyduk güzel bir iş yaptığımızdan emindik yüzümüzde gülümseme ile Okmeydanı'na evimize döndük.

Yalana Talana AKP'ye Hayır

2010-09-14T15:34:00.002+03:00

Anayasa referandumuna sayılı günler kaldı. Meydanlarda hamasi nutuklar atılıyor. Anayasa değişikliği sonrasında bizim hayatımızda da bir dizi değişiklik olacak. Çünkü bu anayasayla sermayenin ve AKP’nin ihtiyaçları karşılanıyor. buradan da yoksula daha çok yoksulluk, kürde daha çok baskı, kadına daha çok cinsiyetçilik çıkıyor. Ama pek çok kesimin umurunda değilmiş gibi gözüküyor. Parti liderleri anayasa içeriğinden hiç bahsetmezken bazen soy sop bazen de boy pos yarıştırıyorlar. Buna kaşı halkın siyasetini yapanlarsa referandumda hayır diyor.

Neden Hayır?
• Bu anayasa AKP’nin ve sermayenin ihtiyaçlarının ürünü olduğu için hayır.
• AKP’ye iktidara getiren 12 faşizminin geliştirdiği koşullardır. AKP darbe ile hesaplaşamayacağı için hayır.
• Halkın haklarının yer almadığı bir anayasaya hayır.
• Grev yasaklarının kuvvetlendiği anayasaya Hayır.
• AKP yanlısı sendikaların önünü açarak sendikal mücadeleyi etkisiz hale getiren anayasaya hayır.
• Bu anayasa referandumunda sandıktan ezici bir çoğunlukla evet çıkması halinde AKP’nin daha yoğun bir saldırı başlatacağı için hayır
• Alevilerin Kürtlerin haklarını tanımayan anayasaya hayır.
• Belediyelerin kararlarını yargı denetimi dışına çıkaracak anayasaya hayır.

Kim Ne Diyor?
Egemenler arası iktidar mücadelesin bir aracı gibi yansıtılan referandum solun kafasını da karıştırmış durumda. Başını Kürt Hareketinin çektiği ve sosyalistlerin bir kısmının da içinde bulunduğu bir grup referandumda boykot diyor. Egemenler arası çatışmada taraf olmamak adına(hayır diyenleri egemenlere yedeklenmekle suçlayarak) birçok hak gaspını beraberinde getiren anayasaya hayır demekten çekiniyor. Bu tavrın bir ucunda Kürt hareketinin kuyrukçuluğunu yapmak dururken diğer ucunda politika üretememe/egemen söylemin altında ezilme yatıyor.

Sokak Hareketleniyor?
AKP medyasıyla afişiyle sözde aydınlarıyla halkın üzerinde tahakküm kurarken sokaklar devrimcilerin müdahaleleriyle canlanıyor. Hayır diyen CHP-MHP gibi düzen partileri hiç ortalıklarda görünmezken devrimciler her an bir yerlerde Halkın hayırını örgütlüyorlar. İstanbul da Pazar günü Kadıköy meydanını dolduran günler öncesinde tüm İstanbul’u hayır mitingi afişleriyle bezeyen devrimciler bazen bir falçata darbesiyle bazense bir ev toplantısıyla AKP’nin yalanına sermayenin talanına müdahale ediyorlar.

Maalesef Yaşanacak Bir Anaya Öyküsü
Evlerin yıkımına başlandı. Birkaç ay süren direniş yargıdan bir sonuç alamayınca çözülmüştü. Hâkim demiş ki kararda ‘… Belediye meclisinin ilgili kararında kamu yararı olmamasına rağmen son anayasa değişikliğiyle yerindelik denetimi yasağı getirildiğinden kararın iptaline yer olmadığına…’.
Vatandaş Ömer 90’ların kirli havasında göçüp İstanbul’a gelmiştir. Akşamları tıklım dolu olan otobüslerde yaz kış kan ter içinde zaman zamansa para vermeyerek evine dönmektedir. Bir savaşın içinden gelmiştir, bir yağmanın içine düşmüştür.Yedi tane çocukları var. Büyükler 15 ve 17 yaşlarında, onlar için korkmaktadır. Taş atmak caizdir hala yok sayılan bir halkın çocuklarına. Eskiden hapse atılan ‘taş atan çocuklar’ı artık devlet ‘yüksek yararları’ için ailelerinden alıp sosyal hizmetlere verebilecektir. Son anayasa değişikliğiyle ferman buyurmuştur insan tüccarları.
Aklına bir vakitler çok dinlediği Anayasso şiiri gelir: Şavata’dan Hakkari’ye yol gitmiyi…Ankara’da anayasso..’ Okmeydanı’ndan da Ankara’ya ses gitmiyor diye düşünür, inşaatta çalışırken 8.kattan düşerek ölen arkadaşının karısını yıkılan evinin avlusunda başı elleri arasında görünce…

Okmeydanı’nda Futbol Günleri

2010-09-14T15:28:00.003+03:00

Futbolun endüstriyel bir alana döndüğü günümüzde aynı zamanda farklı bir futbol kültürü de tartışılıyor. Bu alternatif futbol kültürünün Dünya’da ve Türkiye’de az da olsa örnekleri var. Taraftar grupları, amatör takımlar, alternatif futbol dergileri… Okmeydanı’nda ise kaynaşmanın bir aracı olarak Okmeydanı Halkevi takımı yaklaşık üç aydır her Perşembe sahaya çıkıyor. Mahalle takımlarıyla ve diğer halkevi şubeleriyle yapılan maçlarda Okmeydanı Halkevi yenilmezliğini koruyor.
İlk maç yeni açılan Çağlayan Halkevi’yleydi. Çağlayanlılar ilk maçlarında sahadan mağlup ayrıldılar. Daha sonra mahalle gençleri, peynir-ekmek takımı(fırın çalışanları ile şarküterinin ortak takımı) mahalle takımının eski amatörleri, halkevci gençler, Gültepe, Sefaköy ve İstanbul halkevleri hezimete uğrasalar da ilişkilerin gelişmesi açısından futbol iyi bir araç oldu.
Yapılan son maç ise İstanbul Halkevi’yleydi. Taksimliler nihayet Okmeydanı’na gelebildiler(iki aydır çeşitli nedenlerle maç yapılamamıştı). Okmeydanı Halkevi taraftarlarının da pankartları ve sloganlarıyla maça renk kattığı maçta İstanbul halkevi sahadan 12-6’lık skorla ayrıldı.
Referandum süreci nedeniyle futbol günlerine ara verilirken referandum sonrası için maç teklifleri geliyor. Mahalle esnafı ve ÜSE(musluk bataryası montajı yapan bir atölye) çalışanı işçilerle maç yapılacak.

Okmeydanı'nda çocuk şenliği yapıldı

2010-09-05T16:31:00.007+03:00

Okmeydanı Halkevi'nde bir aydır devam eden yaz okulu 21 Ağustos Cumartesi günü 20.30'da Sibel Yalçın Parkı'nda yapılan üçüncü çocuk şenliğiyle sona erdi. Pınar Sağ ve Tolga Sağ'ın da konuk sanatçı olarak katıldıkları şenliğe bin beş yüze yakın Okmeydanı'lı katılırken çocukların üretimleri göz doldurdu. Okmeydanı Halkevi Müzik Atölyesi'nin şarkılarıyla başlayan şenlikte sahneye sırasıyla çocuk halkoyunları ekibi, çocuk tiyatrosu, Pınar Sağ, Tolga Sağ, çocuk dans ekibi ve çocuk korosu çıktı. Öğrenci Kolektifleri'nden Sultan ve İstanbul Halkevi Başkanı Nuri Günay'ın da gündem konuşmaları yaptıkları şenlik geç saatlere kadar devam etti.

Gün boyu şenlik...

Çocuklar sabah saatlerinden itibaren Halkevi'ne gelmeye başladılar. Dillerinden koro şarkıları günboyu düşmedi. Öğleden sonra sahnede son provalar yapıldı. Günboyu süren şenlik hazırlıkları sırasında mahallenin tüm çocuklarının gözü Halkevi'ndeydi. Şenlik saati yaklaşırken Halkevi'ne gelen anne babalar da şenlikte satılması için hazırladıkları pasta ve çöreklerle Halkevi mutfağını doldurdular.

Şenlik alanı ise başlama saatinden yarım saat önce dolmaya başladı. Şenlik Okmeydanı Müzik Atöyesi'nin şarkılarıyla başladı. Çalışmalarına yaz okulu ile başlayan ve yaz okulundan sonra da devam edecek olan atölye ilk kez çıktığı sahnede seyircilerin beğenisini topladı. Türkülerden oluşan program yarım saat sürdü.

Okumuş İnsan Okmeydanı'ndaydı
Müzik Atölyesi'nin ardından Halkevci ablalarıyla birkilkte sahneye çıkan minik sunucular şenlik programını anlatıp Öğrenci Kolektifleri'nden Sultan Hocaları'nı şu sözlerle sahneye davet ettiler:

''Okumuş insan halkın yanındanır'' diyerek çıktılar yola...Bu bir ayı Okmeydanı'nda çocuklarla geçirdiler. Onları AKP'li bakanlara attıkları yumurtalardan tanıyoruz, metrobüs zamlarına karşı beraber atladık turnikeden. Onlar bu ülkenin aydın devrimci üniversitelileri. -Öğrenci Kolektiflerinden Sultan Hocamızı konuşmasını yapmak üzere sahneye davet ediyoruz."

Öğrenci Kolektifleri'nden "Sultan hoca" 15 mahallede 1500 çocuğa yaz okulu kurduklarını, bugüne kadar öğrendikleri birçok şeyi; bilimi, sanatı halkla paylaşmaya geldiklerini söyledi ve 'Çünkü üniversiteliyiz, üniversitelinin temel görevi halkın yanında olmaktır.' diyen Sultan 'Bugün Tayyip Erdoğan ise sahte gözyaşları ile halkı kandırmaya çalışıyor. Bu anayasa da daha fazla yoksulluk ve sömürü anayasasıdır. Halkımızla birlikte mücadele etmeye AKP anayasasına HAYIR demeye, haklarımızın yer aldığı, Alevilerin-Kürtlerin haklarının yer aldığı, eşitliğin, özgürlüğün, kardeşliğin ülkesini kurana kadar mücadele edeceğiz' dedi.

Öğrenci Kolektiflerinin konuşmasının ardından Karadeniz figürleriyle halk oyunları ekibi sahneye çıktı. Trabzon horonu ve kolbastı figürleri sergileyen çocuklar çok beğenildi. Halkoyunlarının ardından 'Mutsuz Prenses' isimli oyunla sahneye çıkan tiyatrocu çocuklar kıyafetleriyle ilgi toplarken, zaman zaman heyecanlansalar da teknik eksiklikler olsa da yarım saate yakın bir süre dikkati üzerlerinde toplamayı başardılar.

Yalana Talana AKP'ye Hayır
Tiyatro gösteriminin ardından sahneye çıkan İstanbul Halkevi Başkanı Nuri Günay bir konuşma yaptı. Konuşmasında yapılan kampanyanın önemine değinen Günay, referandum konusunda da “Çocuklarımızın geleceği için, insanca bir yaşam için bu anayasaya HAYIR diyoruz. Çünkü bu anayasa yalan ve talan anayasasıdır” dedi. Okmeydanı'nda toplanan bu insanların barış ve kardeşliğin nasıl mümkün olduğunu gösterdiğini söyleyen Günay her yerin Okmeydanı olması temennisiyle konuşmasını bitirdi.

Ve Sahnede Pınar ve Tolga Sağ
'Umudu yarınlara taşıyoruz. Eşit, özgür barış içinde yaşanılan bir ülkeyi birlikte kuracağız. Bu yolda bu gece de bizi yalnız bırakmayan Pınar Sağ ve Tolga Sağ' a bırakıyoruz sahneyi' sözleriyle anons edilen Pınar ve Tolga Sağ türküleriyle Okmeydanlıları mest etti. Anayasa referandumunda Hayır diyeceğini söyleyen Pınar Sağ bu gece için tüm katılımcılara teşekkür etti. Pınar Sağ'dan sonra sahneyi türkü ve deyişleriyle Tolga Sağ aldı.

Sağ'ların ardından sahneye çıkan dans ekibi sokak dansı figürleri sergiledi. Sahneyi dans ekibinden devralan kreş öğrencileri 'Bir Dünya Bırakın Biz Çocuklara' şarkısı eşliğinde dans ettiler. Sahnedeki son gösteri ise koro idi. Yaz okulu çalışmalarına gelmeyen çocuklar da şarkıları sokakta arkadaşlarından öğrenip şenliğe gelmişlerdi ve sahnedekii yerlerini aldılar. Şenlikte slayt gösteriminin ardından çoşkusunu hiç kaybetmeden sona erdi.

Okmeydanı HAYIR eylemi

2010-09-05T16:27:00.004+03:00

Okmeydanı’nda 5 Eylül cumartesi günü saat 18.00 de ‘’Hayır Eylemi’’ için buluştuk. Dikilitaş Parkı önünden başlayan eylemde neden ‘’HAYIR’’ dediğimizi dile getirdik. Yürüyüş sırasında da eyleme katılım olurken, yol boyu birçok insan pencerelerine çıkıp bizleri alkışladı.
‘Yalana, Talana, AKP’ye HAYIR’ , ‘Darbenin Çocuğu Tayip Erdoğan’, ‘Susma Haykır AKP’ye HAYIR ’ sloganlarıyla yürüdük. Sermayenin talanına AKP’nin yalanına HAYIR yazılı bir pankart açtık. Eyleme yaklaşık 70 kişi katılım gösterdi.
Mahmut Şevket Paşa mahallesi Sağlık Ocağı önüne geldiğimizde ise Okmeydanı Halkevi Doğaçlama Tiyatro Topluluğu referandum süreci ile ilgili oyununu oynadı ve oyun halk tarafından ilgi ile izlendi. Tiyatro gösteriminin ardından eylem sona erdi

Okmeydanı'nda Hayır Yürüyüşü

2010-09-01T01:46:00.005+03:00

Halkın Hayır'ı Okmeydanı'nda sokağa çıkıyor. Halkevleri tarafından 'Halkın hayırı var' sloganıyla örgütlenen yalan ve talan anayasasına hayır kampanyası referanduma günler kala daha görünür hale gelirken cumartesi günü de Okmeydanılılar hakları için bir araya gelecek. Yürüyüş 4 Eylül Cumartesi günü 18.00'da Dikilitaş Parkı'nda başlayacak.

Türkülerimiz Barışa Ve Kardeşliğe

2010-09-01T01:38:00.005+03:00

1 Eylül Dünya Barış Gününde 'Barışa ve Kardeşliğe Türküler' adıyla bir etkinlik yapacağız. Yıllardır Kürt halkıyla dayanışma günü olarak kutlanan Dünya Barış Günü bu yıl referandum gündemine takılırken Türk ve Kürt halkının bir arada yaşadığı Okmeydanı'nda türkülerimizi barış için söyleyeceğiz. Okmeydanı Halkevi müzik atölyesinin sahne alacağı etkinlik 1 Eylül Çarşamba günü saat 20.30'da Halkevi önünde yapılacak. Tüm Okmeydanlılar davetlidir.

3. Çocuk Şenliği 21 Ağustos'ta Mahallemizde

2010-08-19T10:24:00.001+03:00

Okmeydanı'nda Yaz Okulu 3. defa şenlikle sonlandırılıyor.

21 Ağustos Cumartesi Saat: 20.30'da
Sibel Yalçın Parkı'nda sahneye çocuklarımız çıkacak.
Öğrenci Kolektifleri tarafından "Okumuş insan halkının yanındadır!" sloganıyla yürütülen çalışma Okmeydanında sahneye çıkıyor.
Kampanya süresince üniversitelerden gönüllü öğrenciler halkevleri işbirliği ile yoksul mahallelere giderek yaz okulu düzenliyor.

Okmeydanında 3.sü düzenlenen yaz okulu bitiminde katılımcı çocuklar ürünlerini "3. Çocuk Şenliği"nde sergileyecekler.

Bennu Yıldırımlar'ın da katılacağı şenlikte çocuklar şarkılar, halk oyunları, dans ve tiyatro oyunu sergileyecekler.

Tolga Sağ ve Pınar Sağ'ın da türküleriyle katılacakları şenliğe

HERKESİ BEKLİYORUZ!

SEMTİN ASİ ÇOCUKLARI…

2010-08-15T04:36:00.000+03:00

Okmeydanı’nın gençleri var, hayatın önemini sokaklarda öğrenen zamanlarını köşelerde bekleyerek geçiren gençleri var. O gençlerin okuyanları, çalışanları, sıkıntıları, hayattan beklentileri var. Mahalle gençlerinin birde köşe'leri var.O köşelerde neden beklediklerini hayattan beklentilerini öğrenmek için bizde o köşelerde bekledik.

Okmeydanı Mahmut Şevket Paşa mahallesinin gençleri hayatın zorluklarında yaşamayı öğreniyor. Gençlerin kimisi okumuyor ve çalışmıyor. Gençler; gidecek yerleri olmadığı için köşelerinde beklediklerini söylüyorlar. Köşelerini o kadar çok benimsemişler ki isim bile koymuşlar örneğin; Devrimci gençlik köşesi, Okmeydanı köşe gençlik, Umut cafe gençlik, Mezar gençlik, Genç Paşalılar ve Kuzey cafe köşesi. Neden bu köşelerde beklediklerini, hayattan beklentilerini, okuyorlar mı çalışıyorlar mı ve sorunlarını öğrenmek için o arkadaşlarımızla konuştuk

Devrimci Gençlik Köşesi-Serkan Tokgöz

Serkan Tokgöz Mahmut Şevket Paşa Mahallesi çınar sokakta oturuyorum. Şişli endüstri meslek lisesinde son sınıf öğrencisiyim ayrıca staj görüyorum. Devrimci gençlik köşesinde bekleme sebebimiz; Arkadaşlarımızla toplu birlik olmak, muhabbet ve sorunlarımızı paylaşmak için buradayız. Hayattan bir beklentim yok çünkü görüyoruz ülkemizdeki sorunları okuyanda bile artık okuma isteği kalmıyor yaşadıkça. Evlerimizde zaten ayrı bir dert maddi sorunlar, bu sorunlardan dolayı manevi sıkıntılarda yaşıyoruz. Böyle bir hayatı gördükten sonra hayattan hiçbir beklentim yok diyorum. Mahallemizde birçok sorunla karşılaşıyoruz örneğin; Birlik, dayanışma, sevgi ve saygı yok mahallemizde. Biz bu mahallede kardeşliğin, birliğin, dayanışmanın olmasını istiyoruz.

Okmeydanı Köşe Gençlik-Erol Arslan

Erol Arslan Mahmut Şevket Paşa mahallesinde oturuyorum. Kasımpaşa Lisesinde 9. sınıf öğrencisiyim. Köşede bekleme nedenimiz; Birçok arkadaşımız maddi sıkıntılardan dolayı okumuyor. Bizler Devrimci sempatizanı olarak mahallemizde yozlaşmaya karşı 10 yıldır mücadele veriyoruz, bu köşe bize ağabeylerimizde kaldı. Ağabeylerimizde bizim yaptığımızı yapıyordu bizde devamını getiriyoruz. Hayattan beklentim; Köşe başlarında beklemek hiç hoşumuza gitmiyor ama biryandan beklemek zorundayız çünkü mahallemizde gün geçtikçe yozlaşan bir gençlik görüyoruz buna izin vermemek için elimizden geleni yapıyoruz. Mahallemizin sorunlarından birisi yozlaşan gençlik. Mahallemizde halı saha var ama maddi durumumuz olmadığı için ve halı saha paralı olduğu için spor yapma şansımız olmuyor. Mahallemizde 10,12 yaşlarındaki çocuklar ellerinde sigarayla mahallede çok rahat dolaşır hale geldiler. Devletin yozlaştırması bütün gençlerimizi etkiyor.

Umut Cafe Gençlik-(Nebi) Can Kabaktaş

Nebi Kabaktaş bu mahallede oturuyorum. Okumuyorum milli güreşçiyim. Maçka Akif Tuncel Lisesinde 10.sınıfa kadar okudum. Okulda Alevi olduğum ve Devrimci olduğum için okuldaki baskılardan dolayı okulu bıraktım. Köşede bekleme sebebimiz; Başka çaremiz yok, okul yok, iş yok mecburen gidecek yerimiz yok semt aşkına burada bekliyoruz. Hayattan beklentim: Eşit, özgür, düşünce özgürlüğüne saygılı bir ülkede eşimle çocuklarımla yaşayabilmek. Mahallemizin gençler üzerine sorunları var gençlerin dengesi bozulmakta, yozlaşan bir gençlikle karşı karşıyayız

Mezar Gençlik-(HACIHÜSREV)Sercan Düz

Sercan Düz Hacıhüsrev ’de oturuyorum. Şişli endüstri meslek lisesinde son sınıf öğrencisiyim. Genelde akşamları vakit bulduğumuz için mahallenin bütün gençliği mezarlıkların tam ortasında bulunan Cura baba türbesinin önünde toplanıyoruz. Hayattan beklentimiz çevremizde saygınlık kazanmak, çevremizi genişletmek peşindeyiz. Mahallemizde; uyuşturucu sorunu var emniyet uyuşturucuyla mücadele yerine halkın birlik ve beraberliğini baskılarıyla bölmeye çalışıyor. Biz çok iyi biliyoruz

Bu baskılar yıkım öncesi mahalle gençliğinin bütünleşmesini önlemek niyetlidir. Ancak biz Hacıhüsrev gençliği olarak bu tür olaylara izin vermeyeceğiz.

Genç Paşalılar-Eray Koz

Eray Koz Acısu'da oturuyorum.Hayattan bir beklentisi olmayan 16 yaşında bir gencim.Okumuyorum okulu bırakma sebebim devamsızlık.Kaptan Paşa Lisesi 1.sınıfta bıraktım.Köşede bekleme nedenimiz arkadaşlarımızla burada buluşup toplanıyoruz,muhabbet ediyoruz kimselere bi zararımız dokunmadan.Mahallemizde bizim gözlemlediğimiz kadarıyla bir sorun göremiyoruz.Mahallemizde olmasını istediğimiz bir şey var;mahalle gençlerinin buluşup ortak kullanabiliceği bir cafe yada kültür evi gibi buluşma yerleri olmasını istiyoruz gençlerin serseri gibi dolaşmasını istemiyoruz.Bizler bu mahallenin gençleri kendimizi MŞP Spor Klübü sevgisiyle yetiştiriyoruz.

Kuzey Cafe Köşesi-Ozan Aslan

Ozan Aslan Piyale paşa mahallesinde oturuyorum. Şişli E.M.L 12. sınıf araç teknolojisi (motor) okuyorum ve staj görüyorum. Kuzey cafe köşesinde bekleme sebebimiz; Arkadaşlarla buluşma yerimiz olduğu için mahallede bir sorun olduğu zaman ona göre müdahalede bulunabilmek ve mahallemizde yozlaşmaya çeteleşmeye karşı çıkmak. Hayattan özgürlük beklentim var bir gün güneş bize de doğması için. Mahallemizde birçok sorun var mesela; Kendisini psikopat olarak nitelendiren yozlaşmış gençlik, cahil toplum anlayışı. Mesela bir kız sokakta rahat dolaşamıyor sözlü taciz edenler oluyor bizler de bunun önünü kesmek için her köşede yoğunlaşıyoruz mantık şu; Bu köşede bizim borumuz öter.

Arkadaşlarımız bize sorunlarını anlattı, neden köşelerde beklediklerini öğrendik. Anladık ki mahalle gençleri mahalleleri için köşelerde bekleyerek hayatı öğrenmeye çalışıyorlar...

Can (Kıpır) OKMEYDANI’NIN SESİ.

Okmeydanı'nda Fatsa Unutulmadı

2010-07-17T09:02:00.006+03:00

Fatsa’da devrimci mücadeleyi ezmek ve 12 Eylül’ün provasını yapmak için devletin faşistlerle kol kola gerçekleştirdiği Nokta Operasyonunun yıl dönümünde 11 Temmuz Pazar akşamı Okmeydanı Halkevi sokağında‘Fatsa Gerçeği’ isimli belgesel film gösterimi yapıldı.

Etkinlik Fatsa deneyiminin Türkiye devrimci hareketi açısından öneminin ve Fikri Sönmez’in yaşamının anlatıldığı kısa bir konuşmayla başladı. Konuşmada Fatsa’nın Paris Komünü gibi kısa sürmüş gerçek bir demokrasi örneği olduğu ve devrimci mücadeleye bıraktığı mirasla bugün hala devrimcilere ışık tuttuğu söylendi.

Konuşmanın ardından belgeselin gösterilmesiyle sona eren etkinliğe 40 kişi katıldı. Yaz boyunca sokak etkinliklerimiz devam edecek.

Fatsa Fikri

Fatsa 70’lerin devrimci mücadelesi içersinde gelişmiş bir özyönetim deneyimi olarak tarihe geçmiştir. Fındıkta sömürüye son mitingleri, faşist saldırılar karşısında halkın örgütlü gücü tarafından yürütülen antifaşist direniş, karaborsacılara karşı verilen mücadele Fatsa’yı yeniden yaratmıştır.

Fatsa Belediye Başkanının 79 yazında ölmesi üzerine yapılan seçimlerde Devrimci Yol’un adayı olan Fikri Sönmez belediye başkanı oldu. 11 mahalleden oluşan Fatsa’da her mahallede mahalle komiteleri kuruldu. Bu komitelere halkın seçtiği isimler getirildi. Komitelerin görevi mahallenin sorunlarını tespit etmek, çözüm önerileri ile belediyeye bildirmekti. Komitelerde alınan her karar belediye tarafından uygulandı. ‘Çamura Son’ kampanyası yıllardır süregelen çamur sorunu bir seferberli halinde 4 günde çözüldü. Türkiye’nin her yerinden gelen aydın ve sanatçıların katılımıyla düzenlenen büyük halk festivalinde 7’den 70’e tüm Fatsalılar vardı.

Karadeniz’de gelişen bu filiz iktidarın gözüne battı. Çorum olayları sırasında Başbakan Demirel’in ‘Çorum’u bırakın Fatsa’ya bakın’ sözü Fatsa için hazırlanan geleceğin bir habercisiydi 11 Temmuz 1980 günü Nokta Operasyonu yapıldı. Binlerce kişi işkence tezgâhlarından geçirildi. Operasyonda MHP’li faşistler yüzleri kapalı olarak ev ev polisle beraber gezdiler, devrimcilerin işkencelerine katıldılar. Yılların emeğiyle yaratılan bu yeni yaşam iktidar tarafından hunharca koparıldı. Ancak Türkiye devrimci hareketine bıraktığı mirasla bugün hala yaşıyor.

Okmeydanı'nda Nesinleri Ağırladık

2010-07-17T08:42:00.006+03:00

Aziz Nesin’in 15’nci ölüm yıldönümü nedeniyle 10 Temmuz Cumartesi günü Nesin Vakfı’ndan gelen konuklarımızla birlikte Okmeydanı Halkevi’nde etkinlik gerçekleştirdik. Akşam 19.00’da başlayan etkinlikte Aziz Nesin ve onun eğitim anlayışını konuştuk.

Etkinlik kapsamında Nesin Vakfı’nda yaşayan çocuklarla mahallenin çocukları birlikte resim yapıp/oyunlar oynadılar. Okmeydanı Halkevi Çocuk Korosu hazırladığı şarkıları söylerken vakfın çocukları da Aziz Nesin’den şiirler okudular. Aziz Nesin’in yaşamının anlatıldığı kısa bir film gösterildi. Vakıfta yetişen Tayfun Özşahin bize vakfı ve oradaki yaşamı anlattı, Nesin Vakfı’nın bağışladığı kitaplardan oluşan Nesin Kitaplığının açılışı yapıldı.

Yağmur nedeniyle tiyatro salonunda yapılan etkinliğe 70 kişi katılırken, salonun küçük olmasından kaynaklı birçok kişi etkinliği ayakta ya da kapıdan izledi. Nesin Vakfı ile ilişki kurmamız açısından önemli olan etkinlik karşılıklı hediyelerin verilmesiyle sonlandı. Yaz okulu içerisinde yaptığımız gezi bu yıl Çatalca’da bulunan Nesin Vakfı’na yapmayı düşüyoruz..

Tayfun Özşahin’in Anlatımıyla Nesin Vakfı

Vakıf’ta 45 çocuk kalıyormuş, gönüllülerle çalışanlarla onlar 70 kişilik büyük bir aile. Vakfın ana binası Çatalca’da geniş bir arazi üzerinde kurulmuş. Burada ayrıca Vakfın çiftliği de varmış. Çocuklar burada kendi yiyeceklerin yapıyormuş. Vakıf’ta nerdeyse yok yokmuş: 35000 kitaptan oluşan büyük bir kütüphane, yüzme havuzu, çocukların odaları, oyuncak atölyesi… Vakıf’ta 45 çocuk kalıyormuş, çocuklar kendi ayaklarının üzerinde duruncaya kadar vakıf tüm ihtiyaçlarını karşılıyormuş. Çocuklar mezun olunca yeni çocuk alıyor. Çocukların alınması için birkaç şart var: Türk vatandaşı olmalı, aile çocuğu okutamayacak durumda olmalı. Vakıf eğitimin evde olacağını söylüyormuş, ‘okulda ancak öğretim yapılabilir’ diye ekliyor Özşahin. Ve yasak olan şeyse cezaymış.

Okmeydanı Halkevi Kendi Sahnesini Kurdu

2010-07-07T09:40:00.003+03:00

Uzun zamandır yapım çalışmaları süren tiyatro sahnesi Okmeydanı Halkevi’nde faaliyete geçti. Okmeydanı Halkevi’nin eski başkanı Cemal Hunulu’nun ustalığı ve Halkevi gençliğinin çıraklığıyla tamamlanan sahne 26 Haziran Cumartesi akşamı bir etkinlikle açıldı.

Halkevlerinin hak mücadelelerinin örgütü olmasının yanında aynı zamanda birer kültür sanat örgütü olduğu ve bu sahnenin Okmeydanı’nında uzun zamandır devam eden kültür sanat atölyelerini ilerletecek bir adım olduğu söylenerek etkinliğe başlanıldı.
Sahneyi önce Okmeydanı Halkevi Müzik Atölyesi aldı. Birbirinden güzel türküler seslendiren atölye büyük alkış aldı. Ardından sahneye çıkan Okmeydanı Halkevi Doğaçlama Tiyatro Atölyesi seyircileri hiç alışık olmadıkları bir tiyatro türüyle tanıştırdı. 4 ayrı oyundan oluşan ve “tiyatro sporu” yöntemiyle sergilenen oyunlar izleyenleri güldürürken düşündürmeyi başardı.

Tiyatro sahnesinin açılışına mahallenin yaşlısı, genci, çocuğu, kadını herkes yoğun ilgi gösterdi. Salon katılımcılara küçük ve sıcak geldi. Henüz perdesi bile olmayan sahnenin ve fiziki özellikleri yetersiz olan salonun eksiklerinin giderilmesi için birlikte plan çıkarıldı.

OKMEYDANI'NDA SİVAS ANMASI

2010-07-03T10:38:00.006+03:00

Otuz üç aydınımızın gericiler ve faşistler tarafından katledildiği Sivas katliamı 17. yılında 2 Temmuz akşamı Okmeydanı’nda yapılan yürüyüşle lanetlendi. Okmeydanı Halkevi’nin düzenlediği yürüyüşe 100 kişi katıldı.

Yürüyüş 19:30’da cemevi önünden başladı. Yürüyüş boyunca yapılan konuşmalarla hem Sivas Katliamı anlatıldı hem de mahalle halkına katliamın hesabının sorulması için çağrı yapıldı. Yürüyüşte ‘Katil devlet hesap verecek’, ‘Sivas’ın hesabı sorulacak’, ‘Gerici, faşist, ikiyüzlü AKP’, ‘Sivas’ın ışığı sönmeyecek’ sloganları atıldı.

Sivas'ın hesabını halkın örgütlü gücü soracak

Halkın camlardan, balkonlardan alkışlarla destek verdiği yürüyüş sağlık ocağının önünde sona erdi. Sağlı ocağı önünde saygı duruşu ve yeni katliamların yaşanmaması için örgütlenme çağrısı yapıldı.

Yapılan konuşmada AKP’nin ikiyüzlü siyaseti teşhir edildi, katliamın hesabının ancak halkın örgütlü gücü tarafından sorulabileceği belirtilirken bunun içinde örgütlenmek gerektiği vurgulandı.

AKP ne yapıyor?

Alevilere açılım vaat eden AKP yıllarca hiçbir gerçek adım atmazken 2 Temmuza bir hafta kala Madımak Oteli’ni kamulaştırılacağını açıkladı. Ancak hala otelin utanç müzesi olmayacağını söylüyor. Aleviliği sunni kültürün içinde eritmeye çalışırken bu yılki anmalara gönderdiği bakanıyla yine şovunu yaptı, egemen medya ise hemen ‘Devlet İlk kez Madımak’da’ manşetini atıverdi.

Okmeydanı’nda kadınlar ocaklarını sokağa kurdu..

2010-06-20T01:32:00.004+03:00

Okmeydanı Halkevi’nden kadınlar, geçtiğimiz Cuma günü ocaklarını Halkevi sokağına kurdu. Kadınlar akşamüzeri bir araya geldiler. Hepsi ununu, yağını alıp gelmişlerdi. Bu gün kadınlar gözlemelerini kendileri için pişireceklerdi. Aynı mahallenin kadınları birlikte vakit geçirip kaynaşmak için buluştu. Bundan sonrası için de bu tür çalışmaların ilk adımını atmış oldular.

Birlikte hamur açıp, birlikte gözleme pişiren kadınlar daha sonra ortak sofra kurdular. Önce yolu trafiğe kapattı kadınlar, sonra Halkevi’nde hamur yoğruldu. Sokağa kurulan sofralarda hamur açılıp ocakların üzerinde pişirildi. Ocaklar yanmaya başlayınca sokağın kalabalığı da arttı. Kimi kadınlar yanlarına oturup sohbet etti, kimileri de birer gözleme alıp evine götürdü. Kadınlar yorulmuş olsalar da birlikte bir şeyler paylaşmış olmanın keyfi vardı yüzlerinde. Bu ilk etkinlikleriydi kadınların ama sokağa alışmaya başladı adımları.

Okmeydanı Kadın Hali..

2010-06-20T00:41:00.007+03:00

Biz bu mahallenin kadınları,her gün yeniden kuruyoruz yaşamı el emeğimiz ,göz nurumuzla.Bir önceki günden farklı farklı olmayan ev işyeriyle , çoçuklarımızın bakımıyla , pazar , market alışverişleriyle dolduruyoruz günümüzü.Bir işci öyküsü aslında bizim öykümüz saati günü belli olmayan.

Sabahın ilk saatleriyle başlıyor mesaimiz , kimimiz eve üç , beş kuruş fazla girsin diye merdiven temizliğine , ev işlerine gidiyor.Kimimizde çoçuğunu okula götürüyor , eşinin kahvaltısını hazırlayıp onu işe gönderiyor.Balkondan sallanıyor sonra halıları , camlarının tozu alınıyor , koluya komşuya temiz görünsün diye.Birde küçük bebelerimiz var , karnının doyurulması , altının temizlenmesi gereken , bizden her zaman ilgi bekleyen.Gün döndüğünde akşama yorulmaya başlıyor ayaklarımız , ellerimiz. Oysa daha bitmemişti işimiz akşam yemeğini ocağa koyup sofrayı hazırlamaya başlıyoruz .Okuldan çoçuklarımızı alıp eve geliyoruz.Dedik ya günü , saati belli olmuyor bizim işlerimizin.Gecenin bir yarısı uyanıp çoçuk emzirmek akşam çamaşırları asmak , bulaşıkları yıkamak , bunların hepsi biz kadınların işleri gibi görünüyor.Annelerinizin kız kardeşlerinizin sadece.

Bizi su kuyruğunda , okul kapısında , fatura kuyruğunda , hastane kapısında görebilirsiniz.Yada sokakta yün çırparken , halı yıkarkende görebilirsiniz.Ama bizi ne bir kahvehanede nede köşe basında göremezsiniz .İşte böyle bizim öykümüz..

Okmeydanı'nın Sesinden Yeni Bir Merhaba... :)

2010-06-20T00:18:00.004+03:00

Onların medyasına karşı kendi iletişim kanallarımız kurmayı amaçlayan bir çalışmayız.Şuan birkaç sayfalık bir fanzinle karşınıza çıkıyoruz.

Onlar sermaye sahipleri , ensesi kalın cüzdanı daha da kalın mevki sahipleri.Onların gözünden onlar için yazıyor boyalı medyaları.Trajedik bir olaya konu olmadıkça haberi yapılmayan sesini duyuramayan milyonlar var bir tarafta.Sesini duyuramayanların yaşadığı ''polisle eylemciler'' çatışmadıkça habere konu olmayan bir semtten okmeydanından yazıyoruz.

Bu fanzinde diş kumlamanın zararlarını bir teknisyen arkadaşımız yazdı.Yine bu mahalleden bir kadın arkadaşımız hazırladı kadın sayfasını , buranın eskileri anlattı okmeydanı 'nı on'lar için haber değeri taşımayan milyonlarız.Bizde kendimiz yazdık , bizim için haber olanı

DENİZ'LERİ ANIYORUZ

2010-05-05T01:19:00.007+03:00

6 Mayıs 1972'de öldülen devimci önderler Deniz Gezmiş Yusuf Alan ve Hüseyin İnan'ı öldürülüşlerinin yıl dönümünde anıyoruz.

Etkinlik programı:
Mahallede Denizlerin mücadelesinin anlatıldığı yürüyüş
Şiir ve müzik dinletisi
Denizlerin mücadelesi üzerine konuşmalar
Sinevizyon gösterimi

Yer: Okmeydanı Halkevi
Saat: 19.30

OKMEYDANI VE POLİS

2010-05-05T00:48:00.003+03:00

Seni Okmeydanı’nda trafik polisi yaparım.’, reytingi bol bir TV dizisinde geçti bu cümle. İşte o kadar korkuyorlar bu mahalleden, korktukça da saldırıyorlar. Birkaç hafta önce evlerine atılan biber gazından dolayı bir bebek ölümden döndü. Gözleri dönerek saldırıyorlar.

Okmeydanı’na neden saldırır polis? Neden hiçbir yerde kullanmadığı biber gazlarını bu mahallede kullanır? Çocuk yaşlı dinlemez saldırırken… Çünkü Anadolu’dan az aşağısı Filistin’dir. Boyun eğmemiştir zulme, yoksulluğa. 80 darbesini çoktan atmıştır üzerinden. Gazi katliamını duyan binler burada toplanıp Gazi’ye yürümüştür. O sahne hafızalarındadır.

Hayvanice saldırıyorlar. Mahalleyi gaza boğup gidiyorlar en ufak olayda. Ama öncesinde çok kafa patlatıyorlar. Boşuna değil öfkeleri, korkuları. Emekçi bir semttir burası. İnsanları emeklerini satarak yaşarlar. Kıt kanaat geçindikçe öfkeleri bilenir. Bir taraftan da şerbetlidir insanı copuna biber gazına. Aman vermemeli! Önce uyuşturmaya yozlaştırmaya çalış, olmadı ver copu biber gazını.

Mahallenin göbeğine kadar iniyorlar. Önceleri pek olmazmış bu. İnce hesap peşindeler: Kürtler- Türkler birbirlerini pek sevmezler, Kürtler deyince Türkler pek ses etmezler. Hesapları tutmadı. Onlarca insan toplanıverdi, bebeğin zehirlenme haberini duyunca. Kardeşliğimizi bozamayacaklar, komşumuzu bizden ayıramayacaklar, gençlerimizi hırpalamayacaklar. Bir soda olur kafalarında patlar, saksı saksı apartmanlardan boşanır öfkemiz.

1 MAYIS' DA TAKSİM' E

2010-04-26T22:36:00.006+03:00

GÜvenceli iş insanca yaşam talebiyle 1 Mayısta Taksim' deyiz.

Selam olsun 2007, 2008 ve 2009’da Taksim Meydanı için gazlara, coplara aldırış etmeden direnenlere.

Selam olsun Taksim’de devlet işçilere saldırırken “her yer Taksim” diyerek Türkiye’nin dört bir yanında isyan bayrağını açanlara.

Valiliğin 1 Mayıs’ı insansızlaştırılmış Çağlayan Meydanı’na hapsetme çabalarına karşı, her türlü engellemelere rağmen fermanları yakıp 2004’te Saraçhane’ye çıkanlara selam olsun.

Selam olsun 1996’da kontrgerilla saldırısında Kadıköy’de kaybettiklerimize…

Selam olsun 1989’da Taksim Meydanı’na girerken katledilen emekçi Mehmet Akif Dalcı’ya ve selam olsun 1990’da Dalcı’nın yolunda Taksim’i zorlarken polis kurşunuyla felç edilen Gülay Beceren’e…

Selam olsun 1977’de Taksim’de yitirdiklerimize, selam olsun 1978’de meydanı boş bırakmayıp kontrgerilladan hesap sormak için Taksim’e çıkan yüz binlere…

Başımız dik, alnımız ak… Emekçiler direndi ve kazandı… AKP iktidarı Taksim’i resmi olarak da 1 Mayıs alanı olarak tescil edilmek zorunda kaldı!

1 Mayıs mücadelesinin hepimize öğrettiği tek bir şey var: Birleşirsek, direnirsek, kazanırız...

Taksim’i kazananlar için şimdiki görev 1 Mayıs’ı işçi sınıfının tarihine, ideolojisine ve politik gücüne yakışır bir tarzda kutlamaktır. Çünkü 1 Mayıs “ancak bu böyle gitmez” diyenlerin bayramıdır”…

Son bir yılda “ancak bu böyle gitmez” diyenler “güvenceli iş ve insanca yaşam” kavgasında önemli adımlar attılar. Taşeron sağlık emekçileri, Tekel işçileri, Marmaray işçileri, Samatya hastanesi işçileri, itfaiye işçileri, İSKİ işçileri güvenceli iş talebinin yükseldiği ve yer yer kazanımların da sağlandığı direnişlerinden sadece bir kaçı… Halkevciler başta olmak üzere insanca yaşam mücadelesi verenler, ulaşımdan barınmaya, su hakkından parasız eğitime ve sağlığa, engelsiz bir yaşam hakkından ormanlarını, sularını savunmaya, hak mücadelelerini yükselttiler.

Şimdi ülkenin dört bir yanında neoliberal ve gerici AKP iktidarını sarsan gerçek gücü, halkın hak mücadelelerini 1 Mayıs’a taşıma zamanı. Hak mücadeleleri bayrağını “AKP’ye kul, sermayeye köle olmayacağız” sloganıyla yükseltmenin zamanı. Tüm darbe kurumlarını, halka karşı baskı kurumlarını “ele geçirerek” kendi iktidarı ve sermayenin çıkarları için yenileyen,

12 Eylül Anayasası’nı da bu amaçlara uygun hale getiren iktidara meydan vermeme zamanı. AKP’nin “açılım”, “demokratikleşme”, “özgürlük” kılığına sokmaya çalıştığı her girişimin ayrımcılığa, otoriterliğe, faşizme, gericiliğe ve savaşa yol verdiğini göstererek, özgürlüğün, eşitliğin, barışın gerçek yolunu göstermenin zamanı. Çünkü 1 Mayıs“Gün gelir gün gelir zorbalar kalmaz gider…” diyenlerin bayramı.

Kısacası, şimdi hak mücadelelerini, çoban ateşlerini emekçilerin yeni bir yaşam, yeni bir ülke, yeni bir dünya özlemiyle bütünleştirme zamanı… Bu özlemin üretenin yöneten olmasıyla hayata geçeceğini haykırmanın, daha da açık bir ifadeyle daha gür sesle “sosyalizm” demenin zamanı… Çünkü 1 Mayıs “devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı”…

2010 1 Mayıs'ında bu şanlı yolda yürümekten onur duyan bizler alanlarda olacağız...

Ankara, Kocaeli ve İstanbul 1 Mayıs 2010'da Taksim'de olacak.

İzmir, Adana, Bursa, Eskişehir, Antalya, Trabzon, Mersin'de Halkevciler kendi illerindeki meydanlara hak mücadelelerinin gür sesini taşıyacaklar...

OKMEYDANI’NDA EMEKLİLER HAKLARINI KONUŞTU

2010-04-11T00:29:00.003+03:00

Yeni sosyal güvenlik yasasıyla, her türlü hakları ellerinden alınan ve son olarak da maaşlarından çeşitli yollarla kesintiler yapılan emekliler sorunlarını konuşup çözüm yollarını aradılar.Okmeydanı Halkevi tarafından örgütlenen “Emekliler Forumu” 10 Nisan Cumartesi günü Okmeydanı Cem evi konferans salonunda gerçekleştirildi. Yrd. Doç. Dr. Atilla Özsever, Dr. Osman Öztürk, Av. Kazım Erkut Güzel’in konuşmacı olarak katıldığı forumun yöneticiliğini Halkevleri Genel Sekreteri Av. Oya Ersoy gerçekleştirdi.İlk sözü alan Atilla Özsever, emeklilerin yeni düzenlemelerle haklarındaki gerilemelerden ve emeklilerin ancak mücadele ederek haklarını geri kazanabileceğinden bahsetti. Dr. Osman Öztürk’se sağlığın özelleştirilmesiyle yaşanan dönüşümü Türkiye’deki örneklerle anlattı ve kamu hastaneleri birliği yasasından bahsetti. Av. Kazım Erkut Güzel yaptığı konuşmada, Türkiye Emekliler Derneği adına yapılan kesintilerde asıl muhatabın Sosyal Güvenlik Kurumu olduğunu söyledi. Hukuki mücadelenin arkasında emeklilerin fiili mücadelesi olmadan kazanılamayacağının üstünde durdu. Konuşmacıların hepsi emekliler için acil “intibak yasası ve refah payı düzenlemesi” yapılması gerektiğini söyledi. Konuşmacıların sözleri sık sık salondan gelen sorularla kesildi. Soru cevap kısmının ardından emeklilerin haklarını almak için mücadeleye daha aktif katılmaları gerektiği konusunda fikir birliğine varıldı.Emekliler forumuna ilgi oldukça fazlaydı. 250’ye yakın emeklinin katıldığı forumun ardından halkevine gelen emeklilerden bazıları bundan sonra neler yapılması gerektiği üzerine sohbet etti.

EMEKLİLER HAKLARINI NASIL KAZANABİLİR?

2010-04-06T14:54:00.003+03:00

Okmeydanında 10 Nisan'da Emekliler Forumu Yapılacak
Yıllarca hizmet verip emeklilik hakkını kazanan emekli insanlarımız, haklarını nasıl alacaklarını konuşmak için bir araya geliyor.Yeni sosyal güvenlik yasasındaki düzenlemelerle birçok sosyal haktan mahrum bırakılan emekliler, haklarını nasıl kazanabilirler?Emekliler maaş farkı ve biriken maaş farklarını nasıl alabilirler?Türkiye Emekliler Derneği tarafından emeklilerin haberi olmadan kesilen paralar nasıl geri alınabilir?Her ay maaşlardan yapılan kesintilerin nereye gittiğini öğrenebilir miyiz?Hastanelere ve eczanelere gittiğimizde artık bizleri neler bekliyor, ne yapmalıyız?Yeni anayasa düzenlemeleri emeklilerin sorunlarını çözecek mi? Sorularımızın cevaplarını öğrenmek ve çözüm yollarını konuşmak üzere bir araya geliyoruz.

KATILIMCILAR
Yrd. Doç. Dr. ATİLLA ÖZSEVER [Gazeteci, Maltepe Üniversitesi Öğretim Üyesi]
Dr. OSMAN ÖZTÜRK [İstanbul Tabip Odası]
Av. RASİM ÖZAv. KAZIM ERKUT GÜZEL [Halkevleri Hukuk Birimi]
Av. OYA ESROY [Halkevleri Genel Sekreteri]

10 NİSAN CUMARTESİ SAAT:17.00YER: OKMEYDANI CEM EVİ KONFERANS SALONU MahmutŞevketPaşa Mah. Piyalepaşa cad. Okmeydanı

Ücretsiz su çilesi

2010-04-06T10:39:00.003+03:00

Hem ücretsiz hem de çileli. Şişli Belediyesi Okmeydanında tankerlerle parasız su dağıtımı yapıyor.

Şişli belediyesi her hafta Perşembe ve Cuma günleri Okmeydanı’nda ücretsiz içme suyu dağıtıyor. Mahalle halkı içme suyunun dağıtıldığı noktalarda bir gün önceden bidonları bırakarak kuyruğa girmeye başlıyor. Dağıtım günleri ise uzun kuyruklarda beklemek eziyet halini alıyor. Dağıtım günleri sabah erkenden uykudan vazgeçerek kuyruğa girenler üstüne bir de uyku uyku çilesi de yaşıyor.

Bir perşembe günü sıraya ben de girdim ve kuyrukta bulunanlarla sohbet ettim. Kuyrukta yaşananlar içler acısı. İnsanların birbirinden önce su almak için birbirleriyle yarıştığını görüyoruz. Sıraya girmeden arada kaynamaya çalışanlar oluyor. Bir gün önceden bırakılan bidonların başında sahipleri yoksa bidonları kenara atılıyor. Belediyede çalışan su dağıtmakla görevli işçi ise sırası gelenden bayram harçlığı istiyordu. Haraç kesmek, bahşiş toplamak artık yer, alan ayırt etmiyor. Her yerde boy gösteriyor. Belediyenin ücretsiz su dağıtması yoksul mahallelerde yardım dağıtırken ortaya çıkan küçültücü manzaralara yol açıyor. Evet. Kuyrukta beklemek işkence halini alsa da yoksullar Şişli Belediyesinin ücretsiz su dağıtımından memnun. Daha çok noktada ve daha sık su dağıtımı yapılmasını istiyor. Suyun bir hak olduğunu düşünen yok gibi.

Su almaya gelenler ücretsiz su alma nedenlerinin yoksulluk olduğunu, parasızlıktan ve evlerinde yaşanan ekonomik krizden dolayı bu suyu tercih ettiklerini söylüyor. (Zenginlerin bu kuyruk çilesini çekmesini kim bekleyebilir ki zaten!) Daha önce gözleri önünde eczanelerde suyun test edildiğini ve suyun temiz olduğunu söyleyenler oldu. Bazıları ise suların temizliğinden şüpheli ama yapacak başka birşeyleri olmadıklarını ifade ediyor.

Büyüklerimiz geçmişte çeşmeden akan suyun içilebildiğini söylüyor. Biz çeşme suyunun içmeye uygun olmadığı dönemde büyüdük. Tasarruf amacıyla yemeğimizi, çayımızı hala çeşme suyuyla yapıyoruz. Bence de temiz ve içilebilir suyun evlere ulaşması gerekiyor. Ama sıra suya gelene kadar o kadar çok sorunumuz var ki.

Gördüğünüz gibi mahallemizde yapacak çok işimiz var. Parasız su hakkı mücadelesi aynı zamanda insan yerine konulma mücadelesi.

Çay Dökme Hakkı !!!

2010-04-06T10:20:00.001+03:00

Sosyal bir devlet olduğu iddia edilen ülkemizde eğitim ve sağlığın halka ücretsiz verilmesi gerekirken karşılaştığımız durumlar bizi bazen düşündürüyor. Konumuz çay dökme hakkı(!). Çay dökme hakkı da olur muymuş demeyin. Böyle bir hakkın olduğunu biz de yeni öğrendik. Ancak bu hak diğerlerine benzemiyor. Parası olan içinmiş.

Bunun en son örneğini geçtiğimiz günlerde Dilnihat Özyeğin Lisesi'nde gördük; tenefüste kantinden çay alıp sınıfa çıkan öğrencileri çeviren müdür yardımcısının sözleri yoruma gerek bırakmıyor. Öğrenciyi çeviren müdür yardımcısının sözleri "olmuyor böyle hem aidat vermiyorsun, hem de çayla sınıfa çıkıyorsun. Döktünüz mü hizmetliler temizliyor ama siz aidat vermiyorsunuz" şeklinde. Zira bu okulda eğitim yılı başlarında bağış adı altında öğrenci kayıt parası toplanıyor, sene sonlarında aidat ödemeyenlere karne verilmeyeceği şeklinde ikaz ediliyor ve diplomalar mezunlara "SATILIYOR". Bize de bunları gördükten sonra sosyal devlet nerde demekten başka bir şey kalmıyor.

B.D.

GÖÇ

2010-04-05T14:17:00.002+03:00

Uzun yolculuklar yaşadım
Karanlık bir ülkeden
Aydınlığa göç eder gibi
Yaşadım dolu dolu hayatı
Bir tek seni yaşayamadım
Herşey sen ve ülkem içindi
Anlatılması imkansız
Hayallerde büyüdü çocuk yüreğim
Çocuk yüreğim şimdi 18 yaşında
Gençliğinin baharında
Hayal ve umutla büyüyor şimdi
Geleceğini kendi inancıyla büyütüyor
O çocuk daha çok yürüyecek
Düzenin karanlığına karşı
Ama asla yalnız yürümeyecek
Yanında her zaman yoldaşları
Kardeşleri olacak
Sonunu bile bile yürüyecek
Uslu çocuk olmayacak
Uzun yolculuklar yaşayacak
Zafer türküleri eşliğinde
Devrime göç edene kadar

(Kıpır) Can

OKMEYDANI POLİS TERÖRÜNE KARŞI YÜRÜDÜ

2010-03-30T18:02:00.004+03:00

Pazar günü Okmeydanı Piyalepaşa Mahallesi’nde polisin bir evin içine gaz bombası atması sonucu bir bebek fenalaşmış, bütün geceyi hastanede geçirmişti. 29 Mart Pazartesi günü Okmeydanı’nda bulunan devrimci demokrat kurumlar tarafından mahalledeki polis terörünü kınayan bir yürüyüş gerçekleştirildi.

Sibel Yalçın parkından başlayan yürüyüş mahalle sokaklarının dolaşılmasının ardından gaz bombası atılan evin önünde bitirildi. Yürüyüşe gaz bombası mağduru olan aile de katıldı. Yürüyüş boyunca Okmeydanı’nda bir süredir yaşanan polis teröründen bahsedildi. Polisin bir süredir sokak ortasında gençleri çevirip kimlik kontrolü ve üst araması yaptığı, dün ise evleri nişan alarak atılan gaz bombalarından birinin bir bebeğin beşiğinin yanına düşmesi sonucu beşiğin yandığı ve iki aylık bebeğin acile kaldırıldığı anlatıldı. Mahallemizde polis istemiyoruz denildi. Yürüyüş boyunca sık sık “Polis Defol Bu Sokaklar Bizim”, Faşizme Karşı Omuz Omuza”, “Faşizme İnat, Kardeşliği Yarat” sloganları atıldı.

Yaklaşık 200 mahallelinin katıldığı yürüyüşün ardından gaz bombası atılan evin önünde konuşmalar yapıldı. Aileler sokağa inip basına yaşadıklarını anlattılar. Aileler gaz bombası atıldığında evlerde bulunan biri bir buçuk diğeri iki yaşındaki iki çocuğunda rahatsızlandığını, evlerin içerisinde hala gaz kokusu olduğunu ve polisten şikâyetçi olacaklarını söylediler.

OKMEYDANI’NDA POLİS TERÖRÜ

2010-03-30T17:56:00.005+03:00

Okmeydanı’nda polisin pervasızca attığı biber gazları yüzünden iki aylık bir bebek ölümden döndü.

28 Mart Pazar günü öğleden sonra meydana gelen olaylar polisin mahalleye girmesiyle başladı. Polis faili meçhul cinayetlere dikkat çekmek için eylem yapan gruba biber gazıyla saldırdı. Rastgele biber gazı atan polis mahalleyi biber gazına boğdu. Polisin attığı biber gazları bir eve girdi ve 2 aylık bebeğin beşiğine düştü. Biber gazından etkilenen bebek ailesi tarafından acilen hastaneye götürüldü. Oksijen tüpüne bağlanan çocuk halen hastanede gözetim altında tutuluyor.

Olaydan saatler sonra gittiğimiz gaz atılan ev gazın etkisinden kullanılamaz durumdaydı. Evde oturan aile ise komşularına sığınmış durumda. Apartman boşluğu ise hala gaz kokuyor ve saatler önce atılan gaz boğazımızı yakmaya, gözümüzü yaşartmaya yetiyor. Beyoğlu ilçe emniyet müdürlüğü hastaneye çiçek göndermiş ve aileden şikâyetçi olmamalarını istemiş. Çocuğun ailesi polisten şikâyetçi olacaklarını söylediler.
Görgü tanıkları eylemcilerin apartmandan 300 metre ilerde olmalarına rağmen polisin bilinçli bir şekilde apartmanı hedef seçtiğini söylüyor.

Yine polis terörü
Okmeydanı polis terörünün çok yoğun yaşandığı bir yer. Polis son aylarda mahalle üzerindeki baskısını iyice arttırdı. Farklı etnik ve mezhepsel kültürden insanlarını karşı karşıya getirmeye çalışan polis mahalleyi bu şekilde baskı altına almak istiyor. Her eylem öncesi mahallenin içerisine işgalci kuvvetleri gibi onlarca çevik kuvvet polisi ve polis panzerleri giriyor.

‘Mahallemizi polise bırakmayacağız’
Yaşanan bu olay sonrası bir araya gelen demokratik kitle örgütleri sloganlarla mahalleyi dolaştı. Polisi teşhir eden, olayı anlatan konuşmalar yapıldı. ‘2 aylık bir bebek atılan gaz nedeniyle ölümle burun buruna geldi. Mahallemizde buna izin vermeyeceğiz. Polis istediği zaman mahallemize girip evlerimizin içine bile biber gazı atamaz. Buna ses çıkarmazsak yarın başka evlere de biber gazı atılacak, çocuklarımız sokak ortasında dayak yiyecek’ diyen Okmeydanı halkı yarın tüm mahalle halkını polis terörüne dur demek için yürüyüşe çağırdı. Yürüyüş yarın akşam 7.30 da Sibel Yalçın Parkında başlayacak.

...

2010-03-16T22:27:00.009+02:00

Gölgelere saklanıyorum

Hiç olmadığım karakterlere bürünüyorum

Bilmediğim bu şehirde kayboluyorum

Kin dolu insanlar arasında boğuluyorum

Anlamsızlıklar içinde yaşayamıyorum

Düşüncelere, hayallere dalıyorum

İnsanlığın kaybolmadığı yerleri düşlüyorum

Sevgileri doruksuz yaşayan insanları hayal ediyorum

Haksızın kazanamadığı, zalimin zulmedemediği

Mazlumun ezilmediği dünyamı kuruyorum

BİNNAZ

...

2010-03-16T22:19:00.007+02:00

İmkansız bir sevdayla bağlandım

Hasret çiçekleriyle adını kalbime yazdım

Azraile teslim ettim ruhumu

Nefretimi beynime kazıdım

Ellerimle çıkardım kalbimi

Tesli edemiyorum kalbimi sana

İçinde aşkım ve sen varsın

Canıma can katan sensin

Artık yaşamım sana bağlı

İster öldür, ister at bu kalbi

Bu kalpte sen yaşadıkça

Ölüm uğramaz bana...

BİNNAZ

Kadınlar, erkekler ve önyargılar

2010-03-15T10:59:00.003+02:00

Bu söylediklerim tuhaf olabilir. Herkes her şeyi ayrı söyler. Ama herkesin düşüncesi sebepleri, amacı, farklıdır.Bunu dışarıya olduğu gibi değil de farklı insanların gözüyle anlatmak ister. Kalpleri ruhları hep başka söyler. Kendileri olmak istediklerinden çok başkalarının olmak istedikleri gibi davranırlar.Ama bilmiyorlar ki her insan olduğu gibi görünmeli olduğu gibi yaşamalıdır.Onlar olduğundan çok farklı görünmeye çalışanlar.

Aslında çok sert gibi görünen insanlar bile çok yumuşak kalpli olabilir.Bunları dışarı yansıtmak istemez nedeni çevresidir.Sürekli duyulan sözlerdir bunlar o yüzden pek dikkate alınmaz.Sürekli bilindik bir laf. İyi bilirler çevreye uyum sağlamak arkadaş çevresi edinmek. Yalnızlık yaşamamak için birçok şeye kullanırlar kendilerini başka şeylerle avuturlar.Yalnızlık zordur bunu yaşamak en zorudur hele onu hissetmek.Herkes duygusal , kaba ,huysuz olabilir.Bulunduğu ortama göre hisleri de değişir.Mesela kadınlar çok nazik her şeyi kaba bulabilen kişiler olarak görür erkeklerin gözünde.Tam tersi aslında kadınlar da erkekler de herkes kaba ya da farklı davranabilir.Örneğin futbol erkek sporu olarak bilinir.Kızların top peşinde koşmaları onlar için tuhaf gelir.Kızlarda erkekler kadar sert oynar.Bu herkesin gözünde farklı görünür.

Binnaz

Okmeydanı’nda Güvencesizlik Konuşuldu

2010-03-13T10:35:00.000+02:00

13 Mart günü Okmeydanı Halkevi’nde “güvencesiz çalıştırmaya karşı haklarımız nelerdir?” konulu bir forum düzenlendi. Devrimci Sağlık İş Sendikası Genel Başkanı Arzu Çerkezoğlu’nun ve TEKEL işçisi Cemil Bilgin’in katıldığı forumda güvencesiz çalışmanın ne olduğu ve nasıl mücadele edilmesi gerekildiği konuşuldu.

Arzu Çerkezoğlu, AKP hükümetiyle iyice yaygınlaşan güvencesiz, kuralsız, taşeron çalıştırmaya karşı Dev Sağlık İş sendikasının deneyimlerini anlattıktan sonra, “bizim mücadelemiz bir hak mücadelesidir ve gücümüzü de haklılığımızdan alıyoruz” diyerek konuşmasını bitirdi. Ardından söz alan TEKEL işçisi Cemil Bilgin ise TEKEL sürecini ilk özelleştirmeden bugüne kadar anlatan bir konuşma yaptı. Cemil Bilgin “TEKEL direnişinde henüz TEKEL işçileri için bir kazanım yok ama herkes için birçok kazanım var, çünkü biz bugün buradaysak ve TEKEL’le beraber insanlar AKP’ye karşı hakkını savunmaya başladıysa bu bizim için önemli bir kazanımdır” dedi.

Foruma Dev Sağlık İş üyesi olan Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi işçilerinin de yoğun katılımı vardı. Özellikle TEKEL direnişiyle ilgili ve bundan sonrasına dair sorular soruldu. Direnişe katılan insanlardaki değişim üzerine sohbet edildi.

Kaydı Yayınla

Yaklaşık 100 kişinin katıldığı forum, TEKEL işçilerinin ve Dev Sağlık İş sendikanın öğrettiklerinin ışığında bundan sonra da güvencesizliğe karşı mücadelenin mahallelerimizde ve iş yerlerimizde devam edeceği sözüyle sonlandırıldı.

Bahar Çiçeği

2010-03-11T15:52:00.006+02:00

Sabahın ilk aydınlığı pencereden içeri vurduğunda, gözbebeklerim birbirinden ayrılmamakta ısrar ediyordu. Oysa zihnim çoktan hazırlamıştı kendisini günün çağrısına. Bugün, günlerden ‘kadın’ dı. Günlerin en direngeni, en moruydu. Sokaklara seslerini taşıyanların günüydü.Dünya Kadınlar gününün, 1910 yılında düzenlenen Uluslar arası Sosyalist Kadınlar Kongresi’nde Clara Zetkin’ in önerisiyle kabul edilmesinin üzerinden yüzyıl geçti. Bu gün dünyanın her bir yanında kadınlar yüzlerce taleplerle alanları, sokakları zapt etti. Dilleri, renkleri, ırkları farklıydı belki ama talepleri, şartları aynıydı ‘’eşitlik, özgürlük, barış’’.Türkiye’nin birçok ilinde de 8 Martı aynı duygularla karşılayanlar vardı. Tıpkı İstanbul’da olduğu gibi. Susmadı hiçbir şehirde kadınlar, sözleri, sloganları yüzyılın mirasıyla, kıtalar boyu ezilmişliklerine karşı daha bir kararlı daha bir bilenmişti. Günler öncesinden hazırlanmıştı pankartlar, bildiriler yazılmıştı ve dağıtılmıştı sokaklarda. Duvarları renklendirmişti allı morlu afişleri emekçi kadınların. Müjdelemiştiler 8 Martı kız kardeşlerine. Şenlikler düzenleyip önce halaylarda birleştirdiler ellerini, kendi hayatlarını seyrettiler tiyatro oyununda. Şarkılar, türküler söyleyip hep bir ağızdan, dillendirdiler özgürlük tutkularını. Çocuğunu uyuttu göğsünde kimisi, kimisi memesinden süt verdi. Hepsinin yüzünden okunuyordu dayanışmanın ve insanca bir yaşam için mücadele etmek gerektiği inancı. Safları belliydi artık onların. Novamed’ de bedeni üzerindeki denetime karşı duran kadınların yanıydı, Desa’da sendika hakkı için direnen Emine’nin yanıydı, Tekel’de güvenceli iş hakkı için direnen tütüncü kadınların yanıydı safları. Krizden en çok etkilenenler olarak, krizin tüm yıkımına, şiddetine karşı insanca bir yaşam isteyen, eşit yurttaşlık için mücadele eden kadınların saflarıydı onların yeri. Öğlen saatlerinde Kadıköy ‘de kortejlerini kurdular. Martın soğuğuna, yağmuruna rağmen evlerinden çıkıp, kendilerine reva görülen güvencesizliğe ve ucuz işçiliğe karşı, kendi şartlarını dosta düşmana duyurmak için birleştirmişlerdi ellerini miting alanında. Yoksul mahallelerden geliyordu çoğu, ‘ocağı kapatıp, çocuğu uyutup, kocayı susturup, babayı küstürüp, patronu kızdırıp’ gelmişlerdi. Her yaştan kadın vardı, altmışından on beşine, Kürt’ünden Çerkez’ine, Alevi’sinden Sünni’sine halkların kız kardeşliğini çoktan kurmuşlardı onlar. Türkülere eşlik eden halaylar canlandırıyordu kortejleri. Flamalar sopalara geçiriliyor bir düzen içerisinde, kendi davullarını getirenler ritim tutmaya başlamıştı bile sloganlara. Yürüyüş başladığında yöresel kıyafetleriyle kendi dillerinde barış ve özgürlük isteyen Kürt anaları, Kürt kadınları kortejin başında zılgıtlarla duyuruyordu seslerini. Halkevci Kadınlar ferman gibi germişlerdi pankartlarını, ‘4 acil şartımızdır, güvenceli iş, sağlık hakkı, parasız nitelikli kreş, sığınma evi’ ve haklarını gasp edenlere karşı barikatlarını kurmak için kadınları bir adım öne çıkmaya çağırıyordu, turuncunun kızıllığını mora boyayan kortejlerinden. Feministler erkek şiddetine, tacizine, tecavüzüne karşı sığınaksız bir dünya kuruluna kadar mücadele etme sözü veriyorlardı gür bir sesle attıkları sloganlarda. Giydikleri beyaz gelinlikle töre cinayetlerini simgeleyen kadınlar da kortejlerin arasında göze çarpıyordu. Yağmurun şiddeti artıkça daha bir yanaşıyordu kadınlar birbirlerine ama belliydi hallerinden o yağmurun bu gün ıslatmadığı yanaklarını. Ve Kadıköy bir kez daha tanık oluyordu kadınların inatçı hallerine. Zilleri, tefleri, şarkıları, türküleri susmadı yol boyunca. Kürsünün bulunduğu alana gelindiğinde ayakları suyun soğuğuna çoktan alışmıştı kadınların. Platforma kurulan kürsüden selamlıyordu alana giren her grubu, eylem komitesi. Kürsü konuşmalarında eşit ve güvenceli bir geleceğin kurulmasının geçmişin birikimiyle olacağının ve bununda yan yana gelmekten, ellerimizi birleştirmekten geçti söyleniyordu. Daha sonra çıkan sanatçılar alandaki kadınlarla şarkılarını paylaştıktan sonra miting sona erdi.

Evet, yorucu bir gündü, alanda hissetmediğim ıslaklığı dönüş yolunda fark etmeye başlamıştım. Ama şairinde dediği gibi ‘yorgunluğumun yaşamak gibi bir anlamı var’ ve bu yorgunluğu benimle paylaştıkça azaltacak kız kardeşlerim vardı.

Tüm kadınların Dünya Emekçi Kadınlar Günü kutlu olsun.

8 Mart’ın Tarihçesi
8 Mart 1857- New York’ta kadın tekstil işçilerinin gösterisine polis saldırdı. İki yıl sonra Mart ayında, tekstil işçisi kadınlar ilk Kadın İşçiler Sendikası’nı kurdular.
Ağustos 1907- Clara Zetkin, 11. Enternasyonal yıllık toplantısında, ‘eşit işe eşir ücret’ ve tüm kadınlara oy hakkı talepleriyle her yıl uluslararası bir kadın gösterisi yapılması önerisini ilk kez dile getirdi.
8 Mart 1908- New York’ta iğne işçisi kadınlar ‘Ekmek ve Gül istiyoruz’ sloganıyla 15 bin kişilik bir gösteri düzenlediler. Aynı yıl Mayıs ayında, Amerikan Sosyalist Partisi, Şubat ayının son Pazar günün Ulusal Kadın Günü ilan etti, ABD’deki gösteriler 1913’e kadar sürdü.
1910- Kopenhag’da yapılan Uluslararası Sosyalist Kadınlar Kongresi’nde Clara Zetkin’in her yıl, 1908 gösterileri anısına bir Uluslar arası Kadınlar Günü gösterisi düzenlenmesi önerisini kabul etti.

Bizde ampule ampul denir, ya sizde?

2010-03-11T15:28:00.007+02:00

29 Mart 2009 tarihinde Bursa'da AKP karşıtı kampanya yürüyüşünde başbakan Tayyip Erdoğan'a "AMPUL TAYYİP" dedikleri için iki Liseli, iki eğitim sen li öğretmen ve biri Halkevleri genel merkez yöneticisi olmak üzre 5 kişiye Başbakana hakaretten Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dava açılmıştı.Dava açılan liselilerden Ozan Kaplanoğlu' nun birinci dava sonucu 3 ay 26 gün kamu hizmetinde çalışma cezası alması herkesi şaşırtmıştı ancak dava bununla sınırlı kalmadı, peşinden ikinci hatta üçüncü dava açıldı.İkinci dava 31 Mart 2010 tarihine ertelenirken, üçüncü davanın ilk duruşması 11 Mayıs 2010 da görülecek.Biz de Akp nin "AMPUL TAYYİP" diyen öğrencilere karşı tahammülsüzlüğünü, tavizsiz saldırısını gündeme getirmek için Ozan Kaplanoğlu ile sohbet ettik.
Veli:Başbakan Tayyip Erdoğan'a Ampul dediğin için yargılanıyorsun.Neden ampül?

Ozan:Birincisi ampul tayyip erdoganla özdeşleşmiş bir jargon aslında. Partisinin amblemi olması değil, hakaret etmek de değil; bir çeşit Tayyip'i anlatma sanatı diyelim biz buna.

Veli:Bu size açılan 3. dava.Neden bu kadar baskı kuruyorlar sence?
Ozan: Aslında bu memlekette suç kavramı insanların düşündüğü gibi değil. Mesela bursa'da gençlerin uyuşturucu kullanma oranı çok yüksek ve bu gençler arasında uyuşturucunun meşruiyeti de aynı biçimde yüksek. uyuşturucu ve kadın pazarlama da, sistemin piyasalaştırma sürecini uygulayabilmesi için halka uyguladığı yozlaştırma politikalarından ikisi.Tabi doğrudan bunun devlet kontrolunda yapılması anlamına geliyor. Polisin, idarenin işbirliğinde uygulanan yozlaştırma politikaları. Dolaylı olarak aslında sistem tarafından kendini meşrulaştıran ve aynı zamanda koruyuculuğunun da altına aldığı birşey haline geliyor uyuşturucu tezgahı. Ancak bizim yaptığımız şey bunların tamamının içerisinde, bunların tamamına alternatif oluşturan birşey.
Ampul tayyip hükümeti eleştirmektir, ampul tayyip sistemi eleştirmektir, ampul tayyip parasız eğitim, parasız sağlık demektir. Bu da devletçe suçtur.
bu yüzden bursa'da ampul tayyip diyenler yargılanıyorlar.

Veli:Çevrendekiler, ailen nasıl karşıladılar bu durumu? Yargılanma sürecinde sana destek oldularmı?
Ozan:Aslını söylemek gerekirse ailem çok endişelenmediler. Çünkü daha önce bu sebepten açılmış olan davada 2 arkadaşımıza 920 şer lira para cezası verilmişti. Yargılanma sürecinde pek destek oldukları söylenemez, mahkemeye yetişebilmem için sabah uyandırmaları dışında...

Veli:Bu durumda korkularının sebebi, yine AKP nin baskıcı politikaları diyebilirmiyiz peki?

Ozan:Pek korktukları söylenemezdi. Çünkü tam o süreçte yargı-akp çatışmasının alevli olduğu bir süreçti ve bu sebepten aleyte bir karar çıkacağı düşünülmüyordu ailem tarafından.Yargı kendi içerisinde çakışıyor. Bir yerde ampul hakaret sayılırken diğerinde sayılmıyor. Biryerde ampul dediği için savcılık tarafından soruşturma açılırken bir yerde kale bile alınmıyor.Ampul demek suç ise neden sadece Bursa'da ampul tayyip diyenler yargılanıyor. Öyleyse Türkiye'de suçlar ve suçlular istenildiği yerde, istenilen şekilde ve istenen kişilere mi yükleniyor.Yargı isteğe bağlı mı?

VeLi:Pişmanmısın?
Ozan:Hayır değilim. Ben yaptığım şeyin suç olduğunu düşünmüyorum. Ben hükümeti eleştiriyorum. Hükümeti eleştirmek suç mu? Evet bu memlekette 18 yaşından küçüksen 3 ay 26 gün, 18 yaşından büyüksen 11 ay 20 gün demek. ya da para cezasına çevirip 920 lira ödemek. Akp hükümeti karşısında olana bu kadar düşman. Akp hükümetinin karşısında düşman olmak suçsa ben Ampul Tayyip dediğim için pişman değilim.

Veli:Halen ampül diyormusunuz?
Ozan:Ülkenin neredeyse yarısının açlık sınırında yaşamasına sebep olan birine Ampul demeyeceğiz de ne diyeceğiz.Bu memlekette halkın hakları hak olarak görülmedikçe, eğitim sağlık, ulaşım barınma parasız olmadıkça, liseler liselilerin olmadıkça, ne ampul tayyipler bitecek, ne de onlara ampul tayyip diyenler. Biz ampul tayyip demekten vazgeçmiyoruz. "Bizde ampule ampul denir.Ya sizde?"

Kısa Film Uzun Muhabbet

2010-03-05T12:42:00.008+02:00

Halkevleri Film Atölyesi 3 Nisan'da başlamak üzere 4 haftalık bir etkinlik programına hazırlanıyor. Kısa Film Uzun Muhabbet adıyla hazırladığımız etkinliklerde kısa film gösterimleri, sonrasında filmlerin yönetmenleriyle deneyim paylaşımı ardından da yönetmenler, eleştirmen ve akademisyenler ile gösterilen filmlerin tematik yapısını gözeterek söyleşi ve tartışmaların gerçekleştirilmesini planlıyoruz. Etkinlik diğer yandan bu alanda çalışmalar yapmak isteyen herkes için Türkiye'de kısa film alanında üretilenler ve üretim süreçleri hakkında bilgi ve deneyim paylaşımı zemini olmayı hedefliyor.

Sinemaseverleri, kısa film alanında üretim yapmayı planlayan herkesi etkinliğimize bekliyoruz.

Tüm etkinlikler ücretsiz olacaktir.

FİLM GÖSTERİMLERİ VE SÖYLEŞİ PROGRAMI

"EMEK" - 3 NİSAN CUMARTESİ

16.00 Film gösterimleri:

Tamirci Çırağı Yön: Cahit Çeçen*
Kağıttan Para Yön: Yeliz Karakütük
Yokuş Yön: Mehmet Can Mertoğlu*
Kahpe Devran Yön: Cahit Çeçen*
Makinelerin İsyanı Yön: Dağhan Celayir*
Bozuk Dümen Yön: Alaattin Timur*, Davut Kanmaz, Elif Avşar

17:00 Söyleşi: Eleştirmen Seray Genç (SİYAD üyesi)
Bilgi Üni. Öğretim Görevlisi Anita Oğurlu

"KADIN" - 10 NİSAN CUMARTESİ

16.00 Film gösterimleri:

Esma Yön: Koray Çalışkan*
Gölün Kadınları Yön: E. Emel Balcı
Kırmızı Kiremit Yön: Berna Çağırıcı*
Namus Nedir? Filmmor*

17.00 Söyleşi: Yönetmen Selda Çiçek (İncir Çekirdeği)
Yönetmen İlksen Başarır (Başka Dilde Aşk)

"İŞKENCE" - 17 NİSAN CUMARTESİ

16.00 Film gösterimleri:

Kamber Ateş Nasılsın? Yön: Değer Demircan*
İşkenceye Sıfır Tolerans Yön: Armağan Pekkaya* ve Umut Kol
Bedel Yön: Nail Pelivan*

17.00 Söyleşi: Yönetmen Ethem Özgüven (Aziz Nesin,Işık İnsanları,Hakikat)
Psikanalist Dr. Ali Ayas

"POLİTİK" - 24 NİSAN CUMARTESİ

16.00 Film gösterimleri:

Şubat – Dünya Sarsıldıktan 17 Yıl Kadar Sonra Yön: Nazım Güveloğlu*
Avuntu Yön: Ali Rıza Dürü*
Köy Yön: Mustafa Dok
Uğur Kaymaz’lar Hakkında Yön: Burkay Doğan*
Duma Duma Dum Yön: Emrah Saltık*

17.00 Söyleşi: Yönetmen Hüseyin Karabey (Gitmek: My Marlon And Brando)
Bahçeşehir Uni. öğretim görevlisi Tül Akbal

*Etkinliğe katılacak yönetmenler

2010-02-23T13:41:00.001+02:00

ALEVİLERDEN AKP ‘’AÇILIMI’’

2010-02-16T11:53:00.001+02:00

Türkiye'de Aleviler günümüze dek yıllarca baskı politikalarına ve katliamlara maruz kaldı. Bu katliamlara sesini çıkarmayan kişiler bugün karşımıza Alevi Açılımı diyerek çıkıyor. Hükümetin Alevi’lere yönelik başlattığı Alevi Çalıştayını Alevi dostlarımızla konuştuk ve onlar için önemini sorduk. Alevilerin yıllardır yaşadıkları sorunlar, Hükümetin Alevileri tasfiye etme planlarını, yaşanan zorunlu kitlesel göçleri, Alevi Sünni ayrışmalarından sonra şimdide Türk Kürt ayrışmaları, Katillerle masaya oturulmasını nasıl karşıladıklarını ve Alevi’lerin taleplerini sorduk. Alevi Açılımını da birde onların ağzından dinledik.

Bekir Kabaktaş: İşçi

Bu açılım sürecini AKP’nin başlatması bana gerçekçi gelmedi. ABD’nin Politikası olduğunu düşünüyorum. Biz ne Dersimi ne Sivas’ı ne Maraş’ı unuttuk yaşananlara inat unutmadık hepsi izledi ve arkalarında kim olduğunu biliyoruz. Şimdi madımak otel olsun diyoruz bahane arıyorlar zorunlu din dersi kalksın diyoruz kitaba 2 sayfa Alevilik bilgisi koyuyorlar. Hükümet bizi İslamiyet’e bağlı bir tarikat olarak gördüğünü söylüyor. Alevilik üzerine siyaset yapılmasın. Geçmiş yıllarda çok zorluklar çektik baskı ve asimile politikası yapıldı. Alevilere 12 Eylül de komünistler diye baskı kurdular. Söylediğim gibi geçmişte ayrışmalar oldu Alevi Sünni diye birbirimize düşman ettiler bunları yapanlar gizli güçlerdi. Şuanda Türk Kürt ayrışmalarının arkasında da başka güçler görüyoruz. Kürtler bizim kardeşimiz komşumuz hiçbir sorun yaşamıyoruz bizleri çekemeyenler sorun yaşatmaya çalışıyor. Aleviliği İslamın kolu olduğunu söylüyorlar ve Aleviliği diyanete bağlamaya çalışıyorlar. Ancak bu çok sakıncalı istemiyoruz. Katillerle masaya oturulmasına Alevilere ve katledilmiş canlarımıza ihanet olarak görüyorum kendi katillerimizle masaya oturur hale geldik.

Yüksel Dinç: Esnaf

Bizler Aleviyiz görüşümüz belli onlardan bize dost olmaz sahte Alevi Çalıştayına karşıyım. Biz Alevicilik oyunu oynanmasınıda istemiyoruz Alevi toplumu inkâr edilemez. Birçok alevi memleketinden göç ediyor rahat yaşayamıyorsun bir iş kuramıyorsun barındırmıyorlar mecbur göç ediyoruz . Ben buraya sivastan göç ettim. Ayrışmalar ise devletin yapmış olduğu politikadır. Ayrışma yok bizde ama devlet bizi ayımaya germeye çalışıyor. Alevi Çalıştayında bukadarını beklemiyordum katillerle masaya oturulmasını kınıyorum.

Bekir Kırankaya: Emekli Dede (Hubyar Ocağı)

Bu hükümet bize hiçbir şey katmayacak samimi değiller bakış açılarını biliyoruz güzel bir çalışma ama samimi değiller.Birçok sorun var aleviyiz bunu gizleyemeyiz Osmanlıdan beri aleviler üzerine katliamlar yaşandı bu açılımda ise bizim taleplerimiz yer almıyor tamamen AKP’nin planları var ve sahte bir açılımdır.Bizler cem evlerine cümbüş evi diyenleri de biliyoruz katledenleri de.Alevilik üzerinden siyaset olmasın.AKP’nin sahte samimiyetinin en iyi göstergesi ise katiller ile bizi aynı masaya otuturmak.Birisi katlediyor diğeri kültürümüzü katlediyor ikisinin arasındaki farkı göremiyoruz.Biri insan diğeri kültür katlediyor.AKP Aleviliği diyanetin bir parçası olmasını istiyor ancak olamayız.İmam’a fetva gönderen yarın dedelerimize de aynı şeyi göndereceğini biliyoruz onun için istemiyoruz.Alevileri baskı altında yaşatmaya çalışıyorlar.İnanç özgürlüğü istiyoruz zorunlu din dersinde bizim din anlayışımızla devletin verdiği kitap farklı çocuklarımız çelişkiye düşüyor. Yapılan çalıştay bizim taleplerimiz değil AKP’nin Alevileri nasıl kontrol altına alınabileceği bir çalıştaydır.

Ali…: Sivas Çakmak köyü dernek başkanı

Alevilerin varlığını belirtmek için iyi bir çalışma ancak içi boş inandırıcılığı yok. Eşit bir şekilde laik bir ülkede yaşayamadıktan sonra sahte Alevi Açılımı nedir..AB’nin parmağı olduğunu düşünüyorum göstermelik bir boş açılımdır. Geçmişi bize unutturamayacaklar bir zamanlar alevi Sünni ayrımları oldu evet bu Osmanlıya dayanıyor. Şimdi Türk Kürt kardeşliğinin bozulmasını isteyen burjuvazi dir. Maraş katilinin orada ne işi olduğunu biz bilmiyoruz onu oraya oturtturanlara sormalıyız katilin ne işi olduğunu ancak biz bu çalışmayı benimsemiyoruz.

Kamil Aykanat: Hacı Bektaş Veli Anadolu Kültür Vakfı Okmeydanı Cem Evi
Alevi Çalıştayına büyük bir çağırım yapıldı ve katıldık. Bir sonuç çıkmayacağını 1.Çalıştay da açıkladık

taleplerimiz belli kabul edilmeyeceğini gördük. Devlet kendi alevisini yaratmaya çalışıyor taleplerimizi görmemezlikten geliyorlar. Alevilerin talepleri’’Zorunlu din dersinin kaldırılması,madımak otel’inin müze olması,Alevi köylerine zorla cami yaptırılmaması,Cem evlerinin ibadethane sayılması’’Aleviler bu topraklarda kültürlerini yaşatmaya çalışıyorlar.Aleviler birçok göç yaşadı kırsal kesimlerden şehirlere bunların sebepleri;Baskı politikaları,işsizlik,yoksulluk.Geçmiş zamanlarda evet Alevi Sünni ayrışmaları oldu ancak birtakım cahil insanlar gizli güçlere inanarak kardeş kanı döktü komşu kanı döktü yıllarca aynı sokakta komşularken düşman oldular geçmişte gördük biz bu olayları.Şimdi ise Türk Kürt çatışması ayrışmaları yaratmaya çalışanlar var bunlarda gizli güçler biz Kürdü ile Sünnisi ile lazı ile birlik beraberlikle yaşamak istiyoruz bizleri bölmeye çalışanla var onun için dikkat etmeliyiz sorun yaratanlar belli.Alevi Çalıştayına her katılan Alevi temsilcisi değildir orada Maraş katliamının sanığı ile oturanları kınıyoruz biz toplantıya katılmadık daha ilk başında anladık biz sonuçları onun için çalıştayı desteklemedik.Biz hakkı olan insanlara hakkının verilmesini istiyoruz sadece Alevilere değil ve devletin Alenisi olmayacağız.Devletin Din’i olmamalı bu ülkede diyanet hükümettir.Alevileri mecliste destekleyecek bir parti göremiyoruz ve medyada mecliste güçsüz olduğumuz için böyleyiz.

Kıpır (Can) /Okmeydanı

Kıpır (Can) /Okmeydanı

DEVRİ BİTEN BAKKALLAR DEĞİL BAŞBAKAN

2010-02-03T12:04:00.000+02:00

Başbakan Erdoğan bir alışveriş merkezi açılışında bakkallara seslendi. Erdoğan, bakkal esnafın şikayetlerini bildiğini ve bu sorunun çözümünün birleşip süpermarket ile aşılacağını söyledi. Başbakan’’Bakkal amca devri bitti’’dedi. Bakkallar ise ‘’Bakkal amcalar seçimlerde başbakanı emekli dayı yapacağız’’ dediler. Başbakan Recep Tayip Erdoğan’ın açıklamalarına karşı bizlerde bakkal amcalarımızla bu açıklamayı ve şuan ki durumlarını, krizden ne kadar etkilendiklerini konuştuk…

Metro Market: Hasan Akdoğan
Başbakan’ın bu sözüne kesinlikle katılmıyoruz. Bakkal işletmek o kadar kolay ve kazançlıysa gelsin işletsin. Avrupa da küçük esnaflar korunuyor ama Türkiye de eziliyor. Esnaf kriz’in etkisiyle ayakta zor durur hale geldi borç olmayan kartlarımız şimdi hepsi borç çok kötü durumdayız.
Kardelen Market:
Tayip Erdoğan’ın yaptığı açıklama ondan beklenen bir hareket. Bütün sorunları biz yaşıyoruz AKP koltuğa oturduğundan beri bu ülke yaşanmaz hale geldi. Tayip Erdoğan yaptığı açıklamalarla, hareketleri ile kendisini tarif ediyor. Biz onu belediye başkanı olduğu zaman’larını da biliyoruz. Hepimiz görüyoruz ki AKP zulmü esnafı, işçiyi hak aratmaz hale geldi. Öyle bir akıldan böyle bir fikir çıkar diyorum.

ÇETİN Market: Çetin Soylu
İnsanlar geldikleri yeri unutursa ne söylediklerini bilmezler. Şu anki durumum çok bozuk böyle insandan böyle başbakanlık beklenir. Ne çektiklerimizi biz biliriz, zaten borç batağındayız. Başbakan oğluna verdiği krediyi bize de versin açalım süpermarket. Bu hayat artık zor geliyor esnaflara.

FURKAN Market: Hatice Kaplan
Çok saçma bir fikir. Bakkal demek Mahallenin Anası Babası demektir. Bakkal veresiye verir yeri gelir halkına yardım eder ama süpermarket nasıldır biliriz. Kriz yok diyen Başbakan duysun kriz bizleri de etkiledi kimse de iş yok para yok gücümüz kalmadı yetti artık. Bakkalların birleşmesi lazım evet ama yürümek için birleşmesi lazım. Yakındır bakkalların birleşip hükümeti protesto etmesi tepkilerini göstermesi.

İKİZLER Market:
Tayip her yerde bir laf söylüyor biz onun laflarına uyacak değiliz. Baba oğlu ile anlaşamıyor biz nasıl başkasıyla anlaşalım. Teğet geçti dedi Tayip sizce kriz teğet geçti mi? Kriz bütün esnafı vurdu kira ödeyemez duruma geldik. Kriz bizi hiç teğet geçmedi Başbakan.

DİMAR Market: Ahmet Kızılkaya
Başbakana helal olsun bu lafından dolayı ondan beklenir zaten bir tek. Bakkal sisteminden yararlanan binlerce insan var bakkallar kapatılırsa insanlar ne yapar Başbakan’a sormak lazım. Bizim yeşil sermaye ile bağlantımız olmadığı için ondanda faydalanamıyoruz. Kendisi ve çevresindekiler süpermarket sahibi olduğu için hava hoştur. Bakkalların kapanması onlara yarayacaktır servetlerine servet katacaktır. Bakkallar kapandığı zaman bu kadar küçük esnaf ne iş yapacak ve ailesine ne ile geçindirecektir. Birleşin diyor kendisi kardeşi ile birleşiyor mu? Başbakan unutmasın ki bugünün yarını da var gelsin bakkalı o işletsin. Biz bakkal amcalar seçimlerde onu emekli dayı yapacağız…

Okmeydanı Greve Hazırlanıyor

2010-02-03T01:50:00.004+02:00

4 Şubat günü yapılacak olan genel grevin hazırlıkları Okmeydanı'nda da yağmur çamur demeden devam ediyor. Grev günü Saraçhane'de yapılacak mitingin çağrıları çadır kurup bildiri dağıtılarak yapılıyor. Kurulan çadırda mahalle halkı 4 Şubat günü "Güvenceli İş ve İnsanca Yaşam" için greve çağrılıyor. 4 Şubat günü önce Okmeydanı'nda buluşan mahalle halkı buradan Okmeydanı SSK hastanesinde iş bırakan işçilerle buluşacak ve oradan da Edirnekapı'daki buluşma noktasına gidecek.

Kadın Müzik Atölyesi kuruldu

2010-01-25T00:35:00.003+02:00

Okmeydanı Halkevi'nde kadın müzik atölyesi çalışmalarına başladı. Her perşembe, saat 19.00'da halkevinde toplanan kadınlar müziği yeniden keşfediyor. Çalışmalar tüm kadınlara açıktır.

Okmeydanı Halkevi Genel Kurulu Yapıldı

2010-01-25T00:26:00.004+02:00

Okmeydanı Halkevi 8. olağan genel kurulu 24 Ocak Pazar günü yapıldı. Şube merkezinde gerçekleştirilen genel kurul halkevleri mücadelesini anlatan film gösterimiyle başladı. Ardından oluşturulan divan konuklara söz verdi.

Okmeydanı Halkevi’nin çalışmalarında omuz omuza yürüdüğü dostları bir bir söz aldı. Halkevinde ders veren bir öğretmen, bir ilköğretim öğretmeni, halkevinde çocuğu kurslara gelen bir veli, halkevinde yaşamı değişen bir kadın, AKP mağduru mahalle eczacısı, Okmeydanı gençliği adına bir genç sırasıyla konuşmalar yaptı. Konukların konuşmalarının ardından Okmeydanı Halkevi Başkanı Nayat Yördem söz alarak, bundan sonra mücadelemiz daha da büyüyerek devam edecek dedi. Etkinliğe raporların okunması ve oylanmasıyla devam edildi.

Okmeydanı Halkevi’nin iki yılını anlatan kısa film gösteriminin ardından yeni yönetim oylamaya sunuldu. Kar yağışına rağmen katılımın oldukça kalabalık olduğu Okmeydanı Halkevi Genel Kurulu, Okmeydanı Halkevi gençliğinin oluşturduğu müzik atölyesinin dinletisiyle sona erdi.

Genel Kurula çeşitli yöre ve mahalle dernekleri yöneticileri ve üyeleri, Okmeydanı Cemevi temsilcisi, Şişli Belediyesi meclis üyesi, BDP temsilcileri de katılım gösterdi.

Dört Duvar Bir Kadın

2010-01-25T00:01:00.002+02:00

Makbule Teyzeyle günlük yaşamıüzerine sohbet ettik. Dertlerini, umutlarını ve ‘’kadınlık görevi’’ dediği evhayatını dinledik. Nasıl geçindiğini, neler yaşadığını anlatırken, aslındabirçok kadının benzer hikâyesini duyduk onun ağzından.

Makbuleteyze 55 yaşında, Sıvasın bir köyünde doğmuş. Fazla hatırlamakistemiyoraslında geçmişi ‘’eskiler iyi değil’’ diye geçiştiriyor. Oysa nelergelip geçmemiş ki başından,kimi zaman kızgın güneş altında günlercetarla biçmiş, kimi zaman çocukları biraz daha fazla yemek yiyebilsinlerdiye aç kalmış, kimi zaman dakadın olduğu için dayak yemiş. Yaşıküçükken evlendirilmiş, ama hiç kaldırmamış başını yerden, sorgulamamışbunların nedenini, kaderim demiş, alışmış sonra öyle yaşamaya,katlanmaktanbaşka ''çaresi’’ de yokmuş. Anlatıyoruz mücadele eden kadınları gülüpgeçiyor, kimikime şikâyet edeceksiniz, benim tanıdığım bütün kadınlar benim gibi,bizlerkadınız ne yapabiliriz ki diyor. Sekizçocuğu var hepsini büyütmüş, büyük kızlarınıevlendirmiş, her ne kadar evin bütün yükü üstüne kalsa da onları‘’telli duvaklı gelin’’ ettiği için başka bir yük kalkmış omuzlarından.Şimdi ‘’diğer çocuklarımı da evlendirirsemhayattan başak bir şey istemem’’ diyor. Yaşadığı onca senenin çizgileribirikmiş yüzünde, ama yinede hiç dinlenmeden, yorulmadan devamediyor dünyanın yükünü taşımaya. Birdetüm bu işler yetmiyormuş gibi annesine de bakıyor. Daha önceleri ablasıbakıyormuş annesine, biraz da benevlatlık görevimi yerine getireyim deyipalmış annesini yanına, ama zor diyor yaşlı bakımı, bir bebektenfarksız, her an size ihtiyacı oluyor diye ekliyor. Annesini evinegetireli altı ay olmuş, o günden beri alışveriş, pazar işinindışında pek dışarı çıkmıyormuş, eskiden de fazla çıkamazdım ama şimdidaha dakapandım eve diyor. Merak edip, soruyoruz bir gününüz nasıl geçiyor?

Sabah saat sekizgibi kalkıp annemin kahvaltısınıveriyorum, kendim yediriyorum, oyüzden başak işle meşgul olamıyorum.Sonra işe gidecek olanların kahvaltısını hazırlayıp onları uyandırıyorum. Bendekahvaltımı yaptıktan sonra ev işlerine başlıyorum, bazen eşimde ağır işlerdeyardım ediyor,koltuk kaldırmak, perdeasmak; halı silkelemek gibi diğerlerine karışmaz, sonra geçer televizyon izler.Emekli olamadı henüz yaşını doldurdu amagünü eksik, işsiz olduğu için gidecek başka yeri yok o yüzden akşama kadaroturur evde. Öğle yemeğini de çıkardıktan sonra varsa pazar alışverişinegiderim yoksa da akşam yemeğini yapmaya başlarım. Akşama kadar mutfak işiyleuğraşırım bulaşıktı, yemekti derken bir de bakmışım ki akşam olmuş. Her zamanolduğu gibi önce annemim yeğeni verip daha sonra kendimiz yeriz, benle kocam.Diğerleri hep farklı saatlerde gelirler, kimi on da, kimi on bir de, kimi degece birde gelir. Hepsine tek tek yemek hazırlarım, soğumuşsa ısıtırım. Bazen televizyon izlerim,bazen de izlerken oturduğum koltukta yorgunluktan uyuya kalırım,

Evet onun hayatı hep böylebirilerini idare etmekle, büyütmekle ve üretmekle geçmiş, tıpkı binlerceMakbuleler gibi...

Okmeydanı Halkı İnsanca Yaşamak İçin Yürüdü

2010-01-17T01:39:00.009+02:00

Okmeydanı halkı güvenceli iş, insanca yaşamak için yürüdü.
     16 Ocak günü Okmeydanı Dikilitaş Parkı’nda bir araya gelen Okmeydanı halkı önce halaylarla, konuşmalarla, sloganlarla yürüyüşe çağrı yaptı.
     Günlerdir ev ev gezilerek, sokaklarda bildiri dağıtılarak, örgütlenen yürüyüş zamlara ve işten çıkarmalara karşı, güvenceli bir iş ve insanca yaşamak için yürüyoruz denilerek başladı. Yol boyunca sık sık “susma sustukça yeni zamlar gelecek”, “işten çıkarmalar yasaklansın”, “insanca yaşamak istiyoruz” sloganları atıldı. Yürüyüşte yapılan konuşmalarda, Ankara’da günlerdir direnen Tekel işçilerine selam yollandı, “Tekel işçisi yalnız değildir” sloganı atıldı.
     Yürüyüş kolu Anadolu kahvesine geldiğinde günlerdir Okmeydanı’nda keyfi gözaltılar, kimlik kontrolleri yapan polis teşhir edildi. Ardından mahalle içinde devam eden yürüyüş Mahmut Şevket Paşa Mahallesi Sağlık Ocağı önünde sonlandırıldı. Burada yapılan basın açıklamasında “2010 yılının ilk günlerinde Okmeydanı halkı olarak buradan ilan ediyoruz. Güvenceli iş hakkımız için Tekel işçileri gibi direneceğiz. Tıpkı ulaşım zamlarını durdurduğumuz gibi, zamlara karşı susmayacağız. İnsanca yaşayabileceğimiz bir ücret için sokakları dolduracağız. 2010 yılını direnişin ve mücadelenin yılı yapacağız.” denildi.
     Soğuğa ve yağmura rağmen 200’e yakın mahallelinin katıldığı eylem Tekel işçilerine destek için Ankara’ya gitme çağrısıyla bitirildi. Eylemi DHF, ESP, KÖZ, Okmeydanı Halkevi, SODAP, Partizan beraber örgütledi.

İNSANCA YAŞAMAK İSTİYORUZ

2010-01-08T01:37:00.005+02:00

İnsanca yaşamak için 16 Ocak Cumartesi günü Saat:19.00'da Dikilitaş Park'nda buluşuyoruz!

     2010 yılına yeni zamlarla girdik. Akaryakıttan, sigaraya köprü geçiş ücretlerine kadar her şeye zam geldi. Zaten kıt kanat geçiniyorken, şimdi yaşamımız daha da zorlaşacak.
     2009 yılı boyunca resmi rakamlara göre:
     3 milyon 269 bin kişi işsiz kaldı, 950 bin esnaf kepenk kapattı, 950 bin kişinin evine ve işyerine haciz geldi, 7 milyon 172 bin 983 kişi açlık sınırının altında yaşıyor.
     Zamlar yıl boyu sürdü. Elektrik %50.56, kömür %18.35, doğalgaz % 16.93, su %16, ulaşım % 53 zamlandı. Her şeye zam yapan hükümet asgari ücrete ne kadar zam yaptı dersiniz; 31 TL.
     AKP salığımızla da oynuyor artık. 2009 yılında katkı payı adıyla sağlık ocağına gidenlerden 2 TL, devlet ve üniversite hastanesine gidenlerden 8 TL, özel hastaneye gidenlerden 15 TL katkı payı alınıyor. Üstelik bu parayı tahsil etmeye mecbur bırakılan eczacılar “Sağlık Bakanlığı’nın tahsilâtçısı” olmayı reddedince, şimdi de ilaçları marketlerden alacaksınız diyorlar bize.
     Okullarda para toplanmayacak diyorlar her yıl. Oysa domuz gribini bahane edip, sizin de çocuğunuzun okuduğu okulda temizlik parası istemediler mi? Hani Milli Eğitim okulları temizliyordu?
     2009’un son günlerinde, İstanbul Maltepe’de, bir anne ve bebeği evde doğalgaz bulunmasına rağmen kömür sobasından zehirlenerek öldü. Neden? Çünkü doğal gaz faturası yüksek gelince kömür sobası yakmak zorunda kalan binlerce aileden biriydiler. İşte ülkemizde insan hayatına verilen değer.
     2009’un son günleri, başka bir yol da gösterdi bize. İşten çıkarmalara karşı İstanbul Büyük Şehir Belediyesi önüne çadır kuran İtfaiye işçileri, Ankara’nın soğuğuna rağmen kölece çalışmayı reddedip direnen Tekel işçileri, greve çıkan demiryolu işçileri, öğretmenlerimiz… Patronlar çalışma yaşamında kölelik kuralları olsun diyor, hükümet de uyguluyor. Ama bakın Ankara’nın göbeğinde yüzlerce insan işimize, ekmeğimize göz koyanlara meydanı bırakmayacağız diyorlar.
     İşte mesele budur. Kölece çalışmayı reddedince “yan gelip yatmak”la suçlanıyoruz, doğalgaz faturasını ödeyemeyince ya soğuktan donuyoruz ya da dumandan zehirleniyoruz. Şimdi sormamız gereken şudur; bu şekilde yaşamayı kabul edecek miyiz? Meydanı onlara bırakacak mıyız?
     Okmeydanı halkı insanca yaşamak, güvenceli iş için ses veriyor. Zamlara ve işten çıkarmalara karşı sokağa çıkıyoruz.
16 Ocak Cumartesi
Saat:19.00
Yer: Dikilitaş Parkı

DHF, ESP, KÖZ, Okmeydanı Halkevi, SODAP, Partizan

ISINAMAYANLAR

2010-01-06T10:03:00.000+02:00

Maltepe’de bir aile geçen hafta zehirlenmesinden öldü. Evlerinde doğalgaz vardı ama soba yakıyorlardı. Biz de Okmeydanı’nda doğalgazlı, kombili birkaç eve gittik ve doğalgazı nasıl kullandıklarını sorduk.

İlk gittiğimiz ev bir gecekondu. İki kız kardeş eşleri ölünce baba ocağına dönmüşler, çocukları ve anneleriyle yaşıyorlar. Selma Öndin emekli, Ayfer Öztürk günlük ev temizliğine gidiyor. Altı kişi bu tek odada kışı geçirmeye çalışıyor. Evlerine doğalgaz döşeteli bir yıl olmuş. Doğalgazı sadece sıcak su için kullanıyorlar. Isınmak için tek odada soba yakıyorlar. Ona rağmen 50 Lira fatura geliyormuş. Maltepe deki olayı duymuşlar ama kömür sobasını yakmaya devam ediyorlar. İlk defa bu ay 50 Lira elektrik faturası gelmiş, su faturası da 52 Lira gelmiş.

İkinci durağımız bir öğrenci evi, biz sorduk Suna ve Işkın anlattı:

Sadece ocak ve sıcak su için doğalgaz kullanıyoruz. Çok soğuk olmadıkça hiçbir ısıtıcı kullanmıyoruz. Kat kat giyiniyoruz, battaniyelerin altında oturuyoruz. Çok soğuk olduğu zamanlarda elektrikli soba kullanıyoruz. Altıyüz Lira kira ödüyoruz faturalar ikiyüzü buluyor. Bu ay elektrik 105, su 60 Doğalgaz 40 Lira geldi.

Suna: 200 evden geliyor 180 kredi alıyorum. 200 kiraya veriyorum 55 akbile kalan da faturaya ve beslenmeye gidiyor.

Işkın:100-150 Lira evden geliyor, ben de kredi alıyorum. Para yetmiyor. Akbil doldurunca yemekten kısıyorum sabah ve öğle yemeğini de okulda yiyorum 50 kuruştan 1 lira.

Üçüncü durağımızdayız. Songül Yalçınkaya anlatıyor:

Evliyim ve bir çocuğum var. Ev kadınıyım. 2 yıldır doğalgaz kullanıyoruz. Daha önceki evimiz sobalıydı. Kaloriferi yüksek derecede açamıyoruz, pek ısınamıyoruz. Faturalar gözümüzü korkutuyor, zamlar da yolda olunca yakamıyoruz. Doğalgaz böyle pahalı olmasa bu şekilde ölümler yaşanmazdı. Çok üzüldüm. En düşük sıcaklıkta yakmamıza rağmen fatura 130 Lira geldi. Eşim şu anda işsiz. 1100 lira maaşı vardı, 500 lira kira, 300 civarı faturalara gidiyor, anaokuluna giden çocuğumun 85 lira okul aidatı var, kalanla geçinmeye çalışıyoruz. Kocam işsiz kalırsa tasarruf yapacağız, çocuğu okuldan almak zorunda da kalabilirim. Eğitim bile tamamen ticari. Üst komşumuz geçen yıl soba yaktı doğalgaz olmasına rağmen. Komşuların faturalarını görüyorum, çok yakanlara 300-350’den aşağı fatura gelmiyor. Bu ay elektrik 50, su 50, doğalgaz 130 ve aramalara kapalı olmasına rağmen telefon 15 Lira geldi.

Okmeydanı’nın Sesi / Salih

Biz Halkız

2010-01-06T09:59:00.000+02:00

biz halkız
üretmek için varız
kendimize diye düşünmeyin ha!,
patrona çalışırız
sanki onun için doğar
onun için yaşar
onun için ölürüz
arabalar yaparız
satın alamayız,
binalar yaparız
içinde oturamayız
mont ceket gömlek yaparız
içine sığamayız
ay başlarında
kuyruklardayız
ekmek paramız için grevlerdeyiz
eee biz halkız
biz; bunları yaratanlarız
aynı zamanda ortadan kaldıracak olanlarız
biz halkız!!!

MURAT

Okmeydanı Maraş'ı unutmadı

2009-12-26T00:03:00.010+02:00

Okmeydanı halkı Maraş katliamının 31. yılında bir eylem yaparak Maraş Katliamı'nı unutmadığını ve unutturmayacağını gösterdi.

Okmeydanı Halkevi'nin 25 Aralık Cuma günü düzenlediği eylemde yaklaşık 120 kişi saat 19.00'da Halkevi önünde topandı. Yürüyüş boyunca "Maraş'ı unutmadık,unutturmayacağız" yazılı pankart, döviz ve flamalar taşındı. Semt sakinleri alkışlarla yürüyüşe destek verdi.

Yürüyüş boyunca "Faşizme Karşı OmuzOmuza, Maraş'ı Unutma Unutturma ve Yaşasın Halkların Kardeşliği"sloganları atıldı. Yürüyüşçüler sırasıyla Sibel Yalçın Parkı, Kuzey Sokak, Anadolu Işıkları güzergahında yürüyerek Mahmut Şevket Paşa sağlık ocağı önüne geldi. BuradaMaraş Katliamında yaşamını yitirenler için saygı duruşunun ardından basınaçıklaması yapıldı.

Basın açıklamasında hükümetin açılımlarına değinildi. Maraş katliamısanıklarından Ökkeş Kenger'in Alevi Çalıştayına çağırılmasına vehapishanelerdeki Kürt çocuklarına değinildi. Alevi ve Kürtaçılımlarının sahteliğine ve samimiyetsizliğine karşı inadına barışınve inadına kardeşliğin savunulacağı dile getirildi.

Basın açıklamasından sonra sloganlarla Halkevi'ne yüründü ve eylem sonlandırıldı.

Maraş'ta ne olmuştu?
19Aralık 1978'de Çiçek sinemasının bombalanmasıyla başlayan katliamdaresmi rakamlara göre 111kişi öldürüldü. "Aleviler Müslümanlarıkesiyorlar" söylentisiyle Maraş'a taşınan silahlı, sopalı gruplar 23-24Aralık'ta Aleviler'in ve solcuların evlerine saldırdı. İnsanlar aklahayale gelmeyecek şekilde kadın-çocuk-erkek demeden katledildi.

Baran /Okmeydanı'nın Sesi

Kış dönemi kursları başlıyor!

2009-12-22T15:35:00.016+02:00

Okmeydanı Halkevinde kış dönemi kurs kayıtları başladı. Kurslar ise ocak ayında başlayacak. Halkevinde bu yıl ilköğretim öğrencileri için çocuk tiyatrosu ve temel dersler; gençler içinse üniversiteye hazırlık, kara kalem, bağlama dersleri ile doğaçlama tiyatro ve ritm atölyeleri olacak. Okmeydanı halkı ise mahallelerinde böyle bir çalışma olmasından memnun.

Eğitimin parayla satılır bir mal haline geldiği, devlet okullarında bile bağış adı altında sürekli para toplandığı günümüzde Halkevinde yapılan çalışma aynı zamanda parasız eğitim mücadelesinin bir parçasıdır. Toplumsal muhalefetin bir parçası, bir hak örgütü olmakla birlikte bir kültür sanat örgütü de olan halkevlerinde kurs faaliyetleri kurulduğu günden beri devam ediyor.

Okmeydanı’nda devam eden bu faaliyetle ilgili halkevleri aktivistleri ise kursları başlatmakta geç kaldıklarını, kursiyerlerin ve ailelerinin sürekli kursların ne zaman başlayacağını sorduklarını söylüyor. Anlaşılan o ki halkevlerinin yaptığı kurs faaliyeti mahallede hak ettiği ilgiyi görüyor.

Eğitimcilerimiz:
Özge: İTÜ ekonomi öğrencisi. Geometri derslerine giriyor.
Şükriye: İÜ Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Matematik bölümü öğrencisi.
Sinem: Boğaziçi Üniversitesi öğrencisi, ilköğretim matematik derslerine giriyor.
Şahin: Tarih öğretmeni. Henüz atanamadığı için ücretli sınıf öğretmenliği yapıyor. Tarih derslerine girecek. Nimet:Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni, milli eğitimde kadrolu görev yapıyor.
Kıvanç: Matematik bölümü mezunu, işsiz, Halkevi aktivisti.

Halkevi’nde yeniden tiyatro zamanı

2009-12-21T21:15:00.008+02:00

Okmeydanı’nda yaşıyorlar, Halkevi’nde üretiyorlar, ücretsiz metrobüse biniyorlar. Değişmek için, değiştirmek için yeniden ‘Halkevi tiyatro dönemi*’ diyorlar. İşte eğiticileri Duygu Tunçel’in ağzından Okmeydanı Halkevi Doğaçlama Tiyatro Atölyesi...

Okmeydanı Halkevi’nde gençler doğaçlama tiyatro atölyesiyle tiyatroya merhaba dediler. Büyük gösterişli salonlardan kurtuldu tiyatro, değiştirmek için Okmeydanı’nın iki odalı Halkevi’ne geldi. Bir buçuk aydır devam eden atölye çalışmaları ilk meyvesini verdi bile. Çalışmalar, eğitici Duygu Tunçel tarafından seyircilerle etkileşimi temel alan tiyatro sporu biçiminde yürütülüyor.

Okmeydanı Halkevi Doğaçalama Tiyatro Topluluğu @ Yahoo! Video

Tunçel ile çalışmaları hakkında konuştuk. Bu güzel sohbetimizi de siz Okmeydanı’nın Sesi okuyucularıyla paylaşmak istedik:

Kaç yıldır tiyatro ile uğraşıyorsun?
2003’den beri aynı yoğunlukta olmasa da tiyatro ile uğraşıyorum. Üniversiteyi kazanınca bir sene ara verdim.

Neden doğaçlama tiyatro?
Doğaçlama tiyaro daha geniş, daha özgür bir alan. Bir metne bağlı kalmadan oynuyorsun, kendinden daha çok şey katabiliyorsun.

Oyunculuk yapıyor musun?
Lisede okul tiyatrosundaydım, şimdi de Mahşer-i Cümbüş tiyatro grubunda oynuyorum.

Atölye çalışmalarınız nasıl ilerliyor?
Biraz zor. Tüm arkadaşlarımızda aynı ciddiyet yok. Eğlenceli, çok yetenekli arkadaşlarımız da var. Daha çok inanırsak ve daha çok çalışırsak daha güzel şeyler çıkacak.

İstiklal’in ortasında ‘turnikeden atladılar’

Halkevleri, Öğrenci Kolektifleri ve Liseli Genç Umut’un ulaşım zamlarını protesto etmek amacıyla düzenledikleri yürüyüşte çok da alışık olmadığımız görüntüler vardı. Tünelde başlayan yürüyüş Galatasaray Lisesi önüne geldiğinde tüm eylemciler oturdu ve Okmeydanı Halkevi Doğaçlama Tiyatro Atölyesi ‘sokaktaki’ yerini aldı. Atölye oyuncuları, hazırladıkları kısa oyunda bir yandan ücretsiz ulaşım hakkı mücadelesini işlerken diğer yandan esprileriyle alandaki herkesi güldürmeyi başardı. Oyunda metrobüse ücretsiz binmenin ‘altı altın kuralı’ mizahi bir dille anlatıldı.

Merak edenler için: Onlar kim?
Can, Zarife işsiz; Veli işçi; Ekin, Hasan, Murat, Onat lise öğrencisi (en heveslileri); Salih, Nurhak üniversite öğrencisi... Onlar bizim mahallenin çocukları... Duygu Tunçel ise tıp öğrencisi. Tunçel de perşembe günleri kendi grubuyla (Mevzu Bahis) Taksim’deki Hayalhane’de sahneye çıkıyor. Okmeydanı Doğaçlama Tiyatro Atölyesi’ni ise biraz sabrederseniz ya da biraz şanslıysanız Anadolu ışıklarda, Perşembe pazarında ya da bir meydanda bizim çocukları görebilirsiniz.

*1932-1951 arası dönem tiyatro tarihinde Halkevleri dönemi diye anılır.

Salih/Okmeydanı’nın Sesi

Okmeydanı’nda katliamlar unutulmadı

2009-12-20T22:07:00.003+02:00

Okmeydanı’nda Maraş ve 19 Aralık mahpushane katliamlarını anmak için 20 Aralık Pazar günü bir yürüyüş gerçekleştirildi.

Dikilitaş parkından başlayan yürüyüş, Mahmut Şevket Paşa Sağlık Ocağı önünde sonlandırıldı. Yürüyüş boyunca 19 Aralık’ta yakanları, Maraş’ta katledenleri, bu ülke halklarını birbirine düşman edenleri asla unutmayacağız ve affetmeyeceğiz diyen konuşmalar yapıldı ve “İçerde dışarıda hücreleri parçala”, “Maraş’ı unutma unutturma”, “Yaşasın Halkların Kardeşliği” sloganları atıldı.

Sağlık ocağı önünde yapılan açıklamada, 19 Aralık’ta hapishanelerde devrimci tutsakları diri diri yakanlarla Maraş’ta Alevileri katledenlerin aynı zihniyette olduğu belirtildi. Devletin katliamcı yüzünün bugün de Kürt sorununda ortaya çıktığına yapılan vurgunun ardından tek çözümün halkların kendi mücadelesi olduğu yinelendi. DHF, ESP, Halkevleri, Köz, Partizan ve SODAP’ın örgütlediği yürüyüşe 150’nin üzerinde mahalleli katıldı.

OKMEYDANI'NDA GREV VARDI

2009-11-26T00:56:00.002+02:00

Kamu emekçilerinin bugün 25 Kasım’da tüm yurtta gerçekleştirdiği greve, Okmeydanı halkı öğretmenleri ve hastane çalışanlarıyla beraber katıldı. Okmeydanı’ndan başlayan yürüyüş kolu Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde sağlık emekçileriyle buluşup Çapa’ya doğru yola çıktı.

Günler öncesinden başladı grev duyuruları. Önce semt pazarlarında mahalle halkı, öğretmenleri ve hastane çalışanları bildiri dağıtıp grev çağrısı yaptı. Ardından iş çıkış saatlerinde ve okul önlerinde grev çağrıları yapıldı. 25 Kasım günü ise Piyalepaşa mahallesindeki ilköğretim okulunun önünde buluşuldu. Zaten daha öncesinden grev çağrısı yapıldığı için öğrencilerin okula gelmediği çok açık görülüyordu. Okul önünde yapılan greve destek çağrılarının ardından içerden yürüyüşe katılmak için çıkan öğretmenlerle beraber Mahmut Şevket Paşa mahallesindeki okulun önüne yüründü. Orada Hacıhüsrev mahallesinden gelen öğretmenlerle buluşularak mahallenin içinden hastaneye yürüyüş başladı. Amaç hastanede iş bırakan sağlık emekçileriyle buluşmaktı. Yol boyunca bir ilköğretim okulu ve bir lise öğrencileri grev kolunu alkışlarla karşıladı. Yaklaşık 100 kişinin katıldığı yürüyüş boyunca mahalle halkına greve neden çıkıldığının anlatıldığı konuşmalar yapıldı, sloganlar atıldı. İnsanlar bazen evlerinden, bazen dükkanlarından, bazen de arabaların içinden alkışlarla destek oldular.

Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesine gelindiğinde, hastane içinde eyleme devam eden SES, TTB, Haber-Sen ve Dev Sağlık İş üyesi emekçilerle buluşuldu. Burada yapılan konuşmaların ardından grev meydanına gitmek üzere metrobüslerle yola çıkılacağı duyuruldu. Hastane bahçesini dolduran kalabalık sloganlarla metrobüse yürüdü.

Ulaşım zamları boykot edildi.

Metrobüs durağında ulaşım zamlarının geri çekilmesi için grev gününde ulaşım hakkımıza sahip çıkıyoruz denildi ve metrobüsler durdurularak ücretsiz binildi. Topkapı’ya kadar sloganlarla, marşlarla süren yolculuğun ardından toplanma yeri olan Çapa’ya yürüyüş gerçekleştirildi.

Dönüşte de boykot.

Çapa’dan Beyazıt’a süren yürüyüşün ardından grevin coşkusuyla mahalleye dönerken ulaşım boykotuna devam edildi. Vezneciler-Şişli otobüsüne ücretsiz binildi. Şoförün hareket etmeyeceğini söylemesi büyük tepki topladı. Ücretsiz ulaşım hakkımız istiyoruz, denilerek otobüsten inmeyeceğimiz söylendi. Ardından dışardan gelen insanları da ücretsiz olarak otobüse bindirdik. Tepkilere daha fazla dayanamayan şoför otobüsü hareket ettirmek zorunda kaldı. Bu esnada otobüsün beleş olduğunu fark eden duraktaki herkes otobüse bindi. Grev adına yakışır bir otobüs işgaliyle son buldu.

OKMEYDANI’NDA GENÇLİK YÜRÜDÜ

2009-10-10T00:34:00.002+03:00

Okmeydanı gençliği Che’nin ölümünün 42. yılında mahalle sokaklarına Che’nin mücadelesi taşıdı. Okmeydanı Halkevi önünden başlayan yürüyüş boyunca gençler ellerinde meşaleler Che posterleri ve flamalarla mahalleyi dolaştı. Yürüyüş boyunca “Gençlik yürüyor, mücadele büyüyor”, “Ernesto’ya sözümüz devrim olacak” sloganları atıldı. Yürüyüş boyunca yapıaln konuşmalarda tıpkı Che gibi, tıpkı Dev-Genç’liler gibi gençliğin bugün de halkın yanında oldu, halkın hakları için mücadele ettiği vurgulandı. 60 kişinin katıldığı yürüyüşe yer yer mahalle halkı da katıldı veya alkışlarıyla destekledi.

Yürüyüşün ardından yeniden halkevi önüne gelen gençler burada Dev-Genç marşını söyledikten sonra saygı duruşuyla etkinliklerine başladı. 10 Ekim gününün de Dev-Genç’in kuruluş günü olduğu, bugün Dev-Gençli olmanın emperalizme ve onun işbirlikçilerine karşı halkın eğitimden barınmaya her hakkını savunmak demek olduğu üzerine yapılan konuşmanın ardından bir sinevizyon gösterimi yapıldı. Kısa filmin ardından şiirler okundu ve Okmeydanı Halkevi müzik atölyelerinde çalışan gençlerin hazırladığı kısa bir müzik dinletisiyle etkinlik sonlandırıldı.

Okmeydanı’nda Sağlık Ocağı Etkinliği

2009-09-27T00:25:00.005+03:00

Okmeydanı Halkevi’nin iki yıldır yürüttüğü ısrarlı mücadele sonucunda açılan sağlık ocağının eksiklerinin giderilmesi için çalışmalar devam ediyor. 26 Eylül akşamı yeni açılan sağlık ocağı önünde film gösterimi ve konuşmaların yapıldığı bir etkinlik düzenlendi.

Mahmut Şevket Paşa mahallesine sağlık ocağı açılmasıyla sorunların bitmediğinin, sağlık ocağının personel eksiğinin giderilmesi gerektiğinin vurgulandığı konuşmaların ardından sağlık hakkı üzerine kısa bir film gösterimi yapıldı. Filmde Okmeydanı Halkevi’nin sağlık ocağının açılması için yaptığı eylem ve etkinliklerin fotoğraflarına da yer verildi. Filmin ardından sözü alan Okmeydanı Halkevi yöneticisi Mahmut Yalçınkaya “sağlık ocağımızı açtırmak için gece gündüz çalıştık, yazın sıcağında kapı kapı dolaşıp imzalar topladık ve en sonunda kazandık” dedi. Mahmut Yalçınkaya sözlerine “biliyoruz ki hak verilmez alınır, bizler sağlık ocağımızı mücadele ederek açtırdık, şimdi de buraya yeterli doktor ve hemşirenin atanması için mücadele edeceğiz ve kazanacağız” dedi.

Etkinliğin başında başlayan yağmura rağmen mahalle halkının ilgi gösterdiği konuşmaların ardından sağlık ocağına yeterli personel atanması için imzalar toplandı. Etkinliğe 50 Mahmut Şevket Paşalı katıldı.

OKMEYDANI’NDA SAĞLIK OCAĞI KAZANILDI

2009-09-20T01:38:00.004+03:00

Okmeydanı Halkevi’nin Mahmut Şevket Paşa Mahallesi halkıyla birlikte başlattığı “mahallemize sağlık ocağı istiyoruz” kampanyası nihayet sonuç verdi. Mahmut Şevket Paşa mahallesinde bulunan Şişli Belediyesi’ne ait semt polikliniği, Sağlık Bakanlığı’na bağlı bir sağlık ocağına dönüştürüldü.
2007 yılında halkevi tarafından başlatılan imza kampanyası kısa zamanda mahalle halkı tarafından sahiplenilmiş ve 5000’in üzerinde imza bir eylemle Şişli Sağlık Grup Başkanlığı’na götürülmüştü. Mahallede sağlık ocağı ile ilgili şenlikler yapılmış, bilgilendirme toplantıları düzenlenmişti. İki yıldır hem Şişli Belediyesi ile hem de Şişli Sağlık Grup Başkanlığı’yla yapılan görüşmeler ve bu yaz başından beri sağlık ocağının açılması için ısrarla yürütülen faaliyetler sonuca ulaştı. Mahmut Şevket Paşa Sağlık Ocağı açıldı. Fakat sağlıkla ilgili sorunlar bitmedi. Şu an bir geçici doktorla hizmet veren sağlık ocağının öncelikle personel eksikliğinin giderilmesi gerekiyor.
Bu nedenle Okmeydanı Halkevi 19 Eylül Cumartesi günü hem mahalle halkını sağlık ocağı ile ilgili bilgilendirmek hem de sağlık hakkını savunmaya çağırmak için Mithat Paşa Caddesi’nde toplu bildiri dağıtımı gerçekleştirdi ve sağlık ocağı binasının önüne ve mahalle girişine pankartlar asarak sağlık ocağının açıldığını duyurdu.
Henüz tabelası dahi asılmadan hizmet veren sağlık ocağının ilk açılışını Okmeydanı Halkevi yapmış oldu. Okmeydanı Halkevi üyeleri bildiri dağıtımı boyunca yaptıkları konuşmalarda “tam ve eksiksiz sağlık hizmeti veren bir sağlık ocağı için, personel eksikliğinin giderilmesi için beraber mücadele etmeye devam edelim”, “AKP hükümeti sağlık ocaklarından bile katkı payı almayı planlıyorken, sağlığın satılmasına karşı sağlık hakkımızı savunmaya devam edelim” dediler.
Mahmut Şevket Paşa mahallesinde açılan sağlık ocağı haklarımızı mücadele ederek kazanabileceğimizi bir kez daha gösterdi. Okmeydanı Halkevi önümüzdeki günlerde yeni açılan sağlık ocağı önünde sağlık hakkı ile ilgili bir etkinlik gerçekleştirecek.
Dağıtılan bildiri metni

SAĞLIK OCAĞIMIZ AÇILDI

ŞİMDİ SIRA EKSİKLERİ GİDERMEKTE!

Mahmut Şevket Paşa halkının, Okmeydanı Halkevi öncülüğünde yürüttüğü sağlık hakkı mücadelesi nihayet sonuç verdi ve mahallemize Sağlık Bakanlığı’na bağlı bir Sağlık Ocağı açıldı.
2007 yılında “mahallemize sağlık ocağı açılsın” talebiyle toplanan imzalar, ardından yapılan eylemler ve en son bu yaz başından beri mahallelinin yeniden bir araya gelerek sürdürdüğü görüşmeler sonucunda sağlık ocağımızı kazandık.
Kazandık. Çünkü haklarımızı ancak mücadele ederek alabileceğimizi biliyorduk. Ve öyle de oldu. Şimdi ise sıra her geçen gün yeni katkı payları ve kısıtlamalarla elimizden alınan sağlık hakkımızı korumakta ve yeni açılan sağlık ocağımızın eksiklerinin giderilmesi için mücadele etmekte.
Mahallemize yeni açılan sağlık ocağı şu anda tam anlamıyla bir sağlık hizmeti veremiyor. Çünkü geçici görevlendirmeyle gelen bir doktor, bir ebe ve bir görevli memur mahalle nüfusunun yoğunluğu nedeniyle yetersiz kalıyor.
Oysa bir sağlık ocağında pratisyen hekimler, hemşire, ebe, sağlık memuru, çevre sağlık teknisyeni, tıbbi sekreter gibi bulunduğu mahallede halk sağlığı hizmetini tam olarak yerine getirebilecek yeter sayıda personelin bulunması gerekir.
Mücadele ettik ve mahallemize sağlık ocağı açtırdık. Ne var ki bizler sadece ilaç yazan değil, koruyucu sağlık hizmetleri verebilen, hastaların muayenesi ve tedavisini yapabilen, sağlık ocağına kayıtlı vatandaşların sağlık sicillerini tutabilen, aşı takibi yapabilen, tam ve eksiksiz bir sağlık ocağı istiyoruz. Bunun içinse öncelikle personel eksikliğinin giderilmesi gerekiyor.
Yıllarca en yakın mahalledeki sağlık ocağına ya da Okmeydanı Hastanesi’ne giderek sağlık problemlerini çözmeye çalışan halkımıza çağrımızdır. Hiçbir hak kolay kazanılmıyor. Sağlık ocağımızın personel eksikliğinin giderilmesini isteyelim. Sağlık hakkımızın takipçisi olalım.

OKMEYDANI HALKEVİ

İrtibat tel: 235 08 82

http://www.halkevleri.org.tr/

Yaz Okulu’nun Son Günü

2009-08-20T09:47:00.002+03:00

Okmeydanı’nda bir aydır süren yaz okulu 19 Ağustos gecesi gerçekleştirilen şenlikle sonlandırıldı. Etkinlikler ise devam ediyor.

20 Ağustos sabahı halkevinde yeniden bir araya gelen çocuklar, aileleler ve öğretmenler İstanbul Oyuncak Müzesi’ne bir gezi düzenledi. Çocuklar önce oyuncak müzesinin nasıl kurulduğunu anlatan filmi izledi ve ardından kat kat dolaşarak müzedeki oyuncaklara baktılar. Hitler oyuncağını tanıyıp “bu adam faşist” diyen çocuklar aya yolculuğu anlatan kısımda uzayla ilgili sohbetler ettiler. Çocukların birçoğu akıllarında en çok kalan oyuncağın izledikleri filmde Sunay Akın’ın 5 yaşında elinde tuttuğu gemi olduğunu söylediler.

Seçim yasakları AKP'yi teğet geçti!

2009-03-31T19:53:00.002+03:00

Seçim yasakları AKP'yi teğet geçti! Mahalli İdareler Genel Seçimine yönelik siyasi partilerin propaganda dönemi saat 18.00'de sona erdi. Ancak birçok yerde AKP'nin flama ve pankartlarının indirilmediği ve diğer partilerin flama ve pankartlarının indirildiği dikkat çekiyor. Aynı zamanda AKP'lilerin birçok il ve ilçede oy çaldıkları iddia edildi.

Okmeydanı’nda ön seçim yapıldı

2009-03-07T11:29:00.002+02:00

Okmeydanı Mahmut Şevket Paşa mahallesinde şu anki mahalle yönetimi karşısında birleşen mahalle halkı muhtarlık yarışına giren adayları birleştirmek için bir ön seçim gerçekleştirdi. Mahallede solun desteğini alan adaylar aralarında anlaşarak halk oylaması yoluyla seçimde birleşme kararı aldı.

Mahallenin sorunlarına birlikte çözüm üreten ve gerçekten mahalle halkının sözcüsü olabilecek ve kazanabilecek bir muhtar adayı çıkarmak için 01 Mart günü bir ön seçim gerçekleştirildi. Ön seçime mevcut muhtar dışında kalan üç aday da katıldı. Mahallenin iki noktasına kurulan sandıklarda tüm gün devam eden oylama sonucunda tek bir adayla yerel seçimlere gidilmesi ve diğer adayların kazanan adayı desteklemesi kararı alındı. Gün boyu yapılan seçime katılanlar adayları böyle bir yöntem izledikleri için tebrik etti ve mahallenin sorunlarının çözümü için çalışılmasını istedi. Dokuz saat süren halk oylamasında adaylardan Yalçın Köse 1179, Saliha Dışkaya 648, Kemal İldem 457 oy aldı. Mahallede seçmen olanların %16,3’ünün katıldığı seçim sonucunda adaylar birinci gelen Yalçın Köse’ye desteklerini açıkladı ve mahalle için birlikte çalışmaya devam edeceklerini söyledi.

Okmeydanı'nda yerel seçim öncesi ön seçim yapılıyor!

2009-02-28T09:05:00.002+02:00

Okmeydanı'nda muhtar adayları arasında aday teke düşürme çalışmaları devam ediyor. Muhtar adayı olan 3 aday ( yalçın köse , AYŞE SALİHA DIŞKAYA ve kemal ildem) arasında yapılacak olan bu ön seçim pazar günü saat 09:00 ile 18:00 arasında yapılacaktır. ön seçim yerleri ankara fırın karsısı güngentepe dernegi ve kapıcı köy dernegidir (fuat soylu karsısı)

Okmeydanı'nda liseli kadınlar bulusuyor!

2009-02-28T08:58:00.002+02:00

Liseli kadınlar 8 mart kadınlar gününden önce okmeydanı'nda liseli kadınların sorunlarını tartısarak çözüm arayacak ve 4 mart çarşamba günü saat 15:30'da etkinlik başlayacaktır. film gösterimi ve söyleşi olacaktır.

Ankara'dan Bir Ses: ''Kader Diyemezsiniz, Siz de Öldürmeyi İyi Bilirsiniz"-21 Şubat 2009

2009-02-22T01:18:00.000+02:00

Bugün Ankara Öğrenci Kolektifi olarak Büyükşehir Belediyesinin Güvenparktaki binası önündeydik. Bu sefer AKP’nin yolsuzluklarına, gerici politikalarına, hak gasplarına, piyasalaştırmalarına karşı onlarca kez bir araya geldiğimiz Gökçek’e defolup gitmesini söylediğimiz bina önünde bir canın, 17 yaşındaki bir canın hesabını sormaya gittik. 17 yaşındaki Tolga Taşkın AKP Sincan İlçe Başkanı tarafından AKP’nin Ankara’daki aday tanıtım toplantısına götürüldü. “Mp3 çalar vereceklerdi.” Sonra sarılar giydirdiler, “ak elçi” olmuşlardı. Tayyip Erdoğan’ın mektubunu evlere dağıtacaklardı. Ödül olarak Büyükşehir'in Sincan’daki gençlik merkezine götürüldüler. Yüzme havuzu kapalıydı. Personel de, cankurtaran da yoktu. 15 Şubat pazar akşamı gençlere ödül olarak cankurtaranı, görevlisi olmayan havuzun kapıları açıldı. Tolga Taşkın boğularak can verdi.
Biz de saat 15:00’da yaklaşık 70 kişi artık koltuğuna kan da bulaşan AKP’nin Gökçek’ini yüzsüzlüğü bırakıp Ankara’dan gitmesi gerektiğini söyledik. Ardından Ankaralıları bizleri öldüren eğitim, sağlık, ulaşım politikaları; seçim vaatleri ve gerici zihniyetiyle AKP’ye ve onun Gökçek’ine karşı mücadele etmeye çağırdık ve tekrar tekrar haykırdık: “AKP’den Hesabı Gençlik Soracak” , “Tolga’nın katili ikiyüzlü AKP” , “Katil Gökçek Hesap Verecek”.
Çevredeki halktan yoğun ilgi gören açıklamamızda pankartımız birçok şeyi açıklıyordu. “Tolga’yı AKP’nin seçim politikası öldürdü. Kader Diyemezsiniz, Siz De Öldürmeyi İyi Bilirsiniz” Çünkü biz, AKP’nin piyasacı politikaları, gerici zihniyeti yüzünden meydana gelen daha nice ölümler hatırlıyoruz. Ama Tolga’nın ölümü bir gerçeğin üzerini tamamıyla kaldırmıştır: AKP zihniyeti, politikası seçim uğruna insanların hayatlarıyla oynayabilmektedir. Hani Davos’ta efelenip, İsrail’e “siz öldürmeyi iyi bilirsiniz” diyordu ya Tayyip Erdoğan. Hani tüm ikiyüzlülüğüyle “tepkim moderatöre” diyordu ya. Ve bir kral gibi kendisini karşılatıp, “dünya lider görsün” dedirtiyordu ya. Ama Konya’daki İsrailli pilotların uçuşunu 1 saat dahi iptal edemezdi ya Tayyip; İsrail’le olan ticari antlaşmalardan sadece 1 tanesini bile iptal edemezdi ya. İşte o yüzden onun tepkisi moderatöreydi. Ama bugün bizim tepkimiz, üniversitelilerin tepkisi bizzat Tayyip’e, bizzat Melih Gökçek’e, bizzat AKP’ye!
Ankara Öğrenci Kolektifleri

HALKIN MUHTAR ADAYI ÇALIŞIYOR

2009-02-22T01:10:00.001+02:00

Okmeydanı Mahmut Şevket Paşa Mahallesi Muhtar adayı (Ayşe) Saliha Dışkaya tek başına değil halkla birlikte yönetmek için aday olduğunu mahalle mahalle, kapı kapı gezerek anlatıyor. Mahmut Şevket Paşa Mahallesinde doğup büyüyen mahallece Ayşe Abla olarak sevilen ve Okmeydanı Halkevi yönetiminde de bulunan Ayşe Ablamız yıllardır kreş, sağlık ocağı, kültür merkezi, yeşil alan gibi konularda mücadele verip, bu hakların alıınması için en ön saflardaydı.

Yürüttüğü çalışmaları bir adım ileri taşımak için ilk basamak olarak muhtar adayı olmayı çevresinin de desteğiyle kabul etmiş ve çalışmaya başlamıştır. Mahallelilerin tepkisi oldukça olumlu. Kadın olması ve mevcut muhtardan memnun olunmaması Ayşe Ablaya yönelik desteği artıran etkenler.

Ayşe Abla adım adım ve sağlam bir şekilde yol alıyor. Umarım 30 Mart sabahı gülen yüzler bizim olacak...

Polisin görevi nedir?

2009-02-21T15:33:00.001+02:00

Ben 17 yaşında bir liseliyim. Lisemize hergün resmi bir polis arabası gelmektedir. Gelmesinin sebebi bir polis amirinin çocuğunu okuldan almaktır.

Resmi araçların özel işlerde kullanılmasının yasalara göre yasak olduğunu biliyoruz. Polislerin yasaları korumak amacıyla görev yaptıkları iddiasını da düşünürsek durumun vehameti ortada. Ancak bence sorun bu kadarla da sınırlı değil. Son günlerde "dur ihtarına" uymadığı gerekçesiyle polis tarafından öldürülen genç arkadaşlarımızı düşündükçe okulumuzda polis görmekten ek olarak rahatsız oluyoruz.

Kriz teğet geçmiyor, işten çıkarıldım

2009-02-21T13:57:00.001+02:00

AKP hükümeti döneminde kriz gerekçesiyle işten çıkarılan binlerce işçiden biriyim. 19 yaşındayım. Çalıştığım yerde benimle birlikte toplam 30 kişi işten çıkarıldı. Ama ben kendime üzülemedim bile. Çünkü o insanların o işe benden daha çok ihtiyacı vardı. Evde çocukları ve bakacakları aileleri var, kira veriyorlar. Ben de ilk çıktığım gün o insanları düşünüyordum, "acaba şimdi ne yapcaklar" diye. Ve o anda Tayyip Erdoğan'ın ilk başlardaki "kriz bizi teğet geçecek" lafı aklıma geliyor. Gün geçtikçe ve de krizden yoksul halkın zarar görmesi nedeniyle içimden o adama ayakkabı fırlatmak geliyor. Çünkü yalan söylüyor. Ve kendi çocukları ve yakın çevresindekiler kriz mriz dinlemeden zenginliklerine zenginlik katıyor.

Okmeydanı halkı, yeşil alanlarına sahip çıkıyor

2009-02-19T23:24:00.001+02:00

Okmeydanı Anadolu Kahvesi’nin yakınındaki tek yeşil alan olan parka belediyenin yol yapmak amacıyla iş makinelerini yerleştirmeye çalışması Okmeydanı halkı tarafından protesto edildi.

Okmeydanı Anadolu Kahvesi’nde bulunan tek yeşil alan olan parka üç gün önce belediyenin yol yapmak amacıyla iş makinelerini sokması mahalle halkının tepkisi sonucu engellenmişti. Ardından Okmeydanı derneklerinin başını çektiği mahalle halkı yaptığı toplantının sonucunda 8 Şubat Pazar gününe bir basın açıklaması yapma kararı aldı. Mahmut Şevket Paşa Mahallesi Muhtarlığı önünde bir araya gelen mahalle halkı tipi şeklinde yağan yağmura rağmen Anadolu parkına kadar yürüyerek basın açıklamasını gerçekleştirdi ve ardından mahalle halkına söz verilen, bir halk kürsüsü kuruldu. Yapılan basın açıklamasında belediyenin, çocukların oynadığı, kadınların, yaşlıların nefes aldığı tek parkı yıkmak istediği belirtildi, Okmeydanı halkına sormadan belediyenin bir çivi bile sökemeyeceği ifade edildi. Mahalle halkının tepkisiyle belediyenin yol çalışmasını durdurmasının seçim öncesi bir tavır olduğu, ama seçimlerde sonra da mahalle halkının parkına sahip çıkacağı tekrarlandı. Kurulan halk kürsüsünde parktan en çok yararlanan yaşlılar konuştu. Mahalle esnafı adına park için yazılan bir şiir okundu. Ayrıca İl Genel Meclisi üyesi Hasan Toksöz ve Mahmut Şevket Paşa Mahallesi Muhtarı Alaattin Alkılıç da konuyla ilgili çalışmalarını anlattı. Yürüyüş boyunca “Nefes almak istiyoruz”, Topbaş şaşırma sabrımızı taşırma” sloganları atıldı.

Sendika.Org / İstanbul

Che’nin Ailesine Veda Mektubu

2009-01-08T02:19:00.002+02:00

Sevgili Canlar,

Bir kez daha bacaklarımın arasında Rocinante’nin kemikleri fırlamışsağrılarını hissetmeye başladım. Yine elde kalkan, yollara düşüyorum.

Yaklaşık on yıl kadar önce, size yine böyle bir veda mektubu yazmıştım.Hatırladığımca, daha iyi bir asker, daha iyi bir doktor olamamaktanyakınmıştım. Artık doktorlukla ilgilenmiyorum, ama öyle kötü bir askerdeğilim artık.

Çok daha bilinçli olmanın dışında, hiçbir şey değişmedi özünde;Marksizm anlayışım derinleşti ve netleşti. Özgürlük adına savaşanlariçin tek çözüm yolunun silahlı mücadele olduğuna inanıyorum ve buinanca uygun olarak davranıyorum.

Çoklarıbana maceracı diyecek, evet öyleyim -ama farklı bir türden- inançlarınıdoğrulamak için postunu tehlikeye atan türden...

Belki de bu benim son mektubum olacak.

Ölmeye niyetim yok ama, mantıklı ihtimaller arasında bu da var.

Öyle olursa, son kez kucaklarım sizleri.

Sizleri çok sevdim, yalnız bu sevgiyi nasıl ifade edeceğimi bilemedim;aşırı bir katılıkla kendi yöntemlerime bağlı kaldım, ve bazı kerelerbeni anlayamadığınızı sanıyorum. Beni anlamak kolay değildi, ama saltbugünlük olsun bana inanın.

Bir sanatçının dikkatiyle eksiklerini giderdiğim iradem taşıyacak artıksallanan bacaklarımı ve tükenmiş ciğerlerimi. Bunu yapacağım.

Arada bir düşünün yirminci yüzyılın şu fedaisini. Celia’yı, Roberto’yu, Juan Martin’i, Pototin’i, Beatriz’i, herkesi öperim.

Ve isyankâr, başıboş oğlunuz sizleri kucaklar.

Ernesto

Manşet

2008-03-16T14:31:00.001+02:00

Video Sayfası

2007-12-27T17:43:00.003+02:00

Okmeydanı Halkevi Doğaçalama Tiyatro Topluluğu @ Yahoo! Video

Halkevleri, Öğrenci Kolektifleri ve Liseli Genç Umut’un ulaşımzamlarını protesto etmek amacıyla düzenledikleri yürüyüşte OkmeydanıHalkevi Doğaçlama Tiyatro Atölyesi ‘sokaktaki’ yerini aldı.

9 EKİM'DE CHE'Yİ ANIYORUZ

2007-12-22T14:09:00.001+02:00

CheGuevara ya da el Che, Arjantin doğumlu doktor, Marksist politikacı vedönemin Küba gerillaları ile Enternasyonalist gerillalarının lideri.

Tıpeğitimi alırken Latin Amerika’yı baştan başa dolaştı ve bu sayedebirçok insanın karşı karşıya kaldığı yoksulluğu doğrudangözlemleyebildi. Bu deneyimler sonucunda bölgedeki ekonomik eşitsizliğiortadan kaldırmanın tek yolunun devrim olduğuna ikna olarak Marksizm’iincelemeye başladı ve Başkan Jacobo Arbenz Guzmán'ın önderliğindeGuatemala’nın sosyal devrimine katıldı.

Bir süre sonra 1959yılında Küba’da yönetimi ele geçiren Fidel Castro’nun önderi olduğu 26Temmuz Hareketi’nin bir üyesi oldu. Yeni hükümette çeşitli önemligörevlerde bulunduktan, gerilla savaşı teorisi ve uygulamaları üzerinemakaleler ve kitaplar yazdıktan sonra diğer ülkelerdeki devrimcihareketlere katılmak üzere 1965 yılında Küba’dan ayrıldı. İlk olarakKongo-Kinşasa’ya (sonraları Kongo Demokratik Cumhuriyeti) daha sonra daCIA ve Amerikan Ordusu Özel Harekât Birlikleri’nin ortak operasyonusonrası yakalanacağı Bolivya’ya gitti. Guevara 9 Ekim 1967’deVallegrande yakınlarındaki La Higuera’da Bolivya Ordusu’nun elinde ikenöldürüldü. Son saatlerinde yanında bulunanlar ve onu öldürenler,yargısız infaz sonucu öldürüldüğüne tanıklık etmişlerdir.

Ölümündensonra Guevara dünya üzerinde sosyalist devrimci hareketlerin sembolühaline gelmiştir. Guevara’nın Alberto Korda tarafından çekilenfotoğrafı "dünya üzerindeki en ünlü fotoğraf ve 20. yüzyılın sembolü"olarak nitelenmiştir.

9 Ekim'de Che Guevara'yı anmak veOkmeydanı gençliğinin halkın yanında olduğunu göstermek için anmaetkinliği ve yürüyüş gerçekleşecektir.
Yürüyüş için buluşma: Saat 19.00

Öyküler

2007-12-20T16:20:00.002+02:00

Sizleri bekliyoruz

OKMEYDANININ sözü var, sözünü söyleyecek SESİ var

2007-12-19T20:06:00.004+02:00

OKMEYDANININ sözü var, Sözünü söyleyecek SESİ var

İnsanca bir yaşamın özlemini çekiyoruz. İnsanca yaşamanın bir hak olduğunu düşünüyoruz. İletişim hakkının barınma, sağlık, enerji, su, eğitim, ulaşım ve beslenme hakkı gibi vazgeçilemez ve yaşamsal bir hak olduğuna inanıyoruz.

Bu amaçla:
- Okmeydanı halkının yazılı, sesli ve görüntülü her türlü haber ve iletinin üretiminde doğrudan yer alabildiği bir ortamı yaratmayı,
- Bu çalışmayı katılıma açık hale getirmeyi,
- İşleyişte demokrasiyi ve düşünce özgürlüğünü hakim kılmayı,
- Egemen söylem ve ilişkilerden bağımsız olmayı, Her türlü ayrımcılığa, cinsiyetçiliğe, savaşa, sömürüye karşı durmayı ilke olarak benimsedik.

Kısa bir süre içinde mükemmele ulaşacağımızı iddia etmiyoruz.Ancak her bireyin, her düşüncenin, her çabanın katkısıyla gücümüzü geliştirerek, görüşlerimizi zenginleştirerek, olanaklarımızı pekiştirerek bir adım daha ileriye gidebileceğimizi biliyoruz. Şimdilik düzenli olarak toplanıyoruz. Ürünlerimizi internet aracılığıyla sunmayı hedefliyoruz.

Sizleri bu oluşuma bilginiz, deneyimleriniz ve emeğinizle katkı sunmaya davet ediyoruz.

Okmeydanı’nın Sesi

Doğalgaza zam, hayata indirim

2007-12-19T16:17:00.005+02:00

29 Aralık. 2009 Salı

2008’de yüzde 80’leri bulan zam, 2009’da yüzde 38 indirim, 2010 için yeniden gündeme gelen artış. Doğalgaz’la ilgili bu rakamların ‘ölüm’ haberine aktarıldığı esnada, asgari ücrete yapılan 31 TL’lik artış: Bir anne ile 2 aylık bebeği, doğalgaz yerine kömür sobası yakılınca zehirlenerek öldü.

Candan Mumcuğ ve 2 aylık bebeği.

İSTANBUL - Bir yıldır evli olan Candan ve Muzaffer Mumcuğ çifti, 2 ay önce çocuk sahibi oldu. Kalbi delik doğan bebek sürekli tedavi görürken, anne ve baba da, çocukları üşümesin diye apartmanlarında bir ilki gerçekleştirdi: Doğalgaz bağlattılar. Ancak bu 'sorunla' başedemeyince once kombiyi kapattırdılar, ardında da soba yakmaya başladılar.
...Ve anne Mumcuğ, bebeğini yıkamadan önce sobayı yaktı ancak bu kez yanan soba ölümü de beraberinde getirdi.
Yer İstanbul Maltepe... İki kişinin ölüm haberini değiştiren ve daha çok düşünmeye sevk eden hikaye bu. Ailenin yakınları da yetkililere seslendi:
"Eve 150-300 milyon arası dogalgaz parası geliyor. Bunu yukarıdakiler bir düşünsün de bu canların bedelini nasıl ödeyecekler onun hesabını yapsınlar; bır aile gitti."
"Biz daha önce zehirlendiğimiz için kömür sobası kullanmıyoruz. Battaniyelere sarılıyoruz."
Anne ve bebeğinin ölüm nedeni 'karbondioksit zehirlenmesi' olarak açıklandı. Akşam saatlerinde, bu ve benzeri ölümleri için bir neden daha ortaya çıktı: 2010 için asgari ücrete 31 TL zam yani 41 simit daha fazla yiyebilirsiniz...

Kaynak: ntvmsnbc

Bağlantılar

2007-12-17T16:19:00.002+02:00

http://www.kolektifler.net/
http://www.sendika.org/
http://www.halkevleri.org.tr/

İletişim

2007-12-14T16:25:00.003+02:00

Şiirler

2006-12-18T16:18:00.000+02:00

Pek yakında